Chapter 27
Sobia’s PoV
“Hindi kita titigilan hanggat hindi ka umaamin.”
Sabi ni Drei habang kalmadong binabayo ako ngunit madiin at sagaran. Napapa kapit ako sa balikat niya at napapa-angat ang balakang ko sa sakit at sarap.
“Masarap ba?” tanong niya na halos pabulong. Parang nang aakit ang boses o sadyang hulog na hulog na ako sa kanya kahit simpleng pananalita lang ang gawin niya.
Tumango tango ako. Para akong nahi-hypnotize sa boses niya. Pero kailangan kong pakatatag. Hanggang kantu*an lang kami. No feelings involved. Hindi ako mahuhulog sa kanya ng totoo. Init lang talaga ng katawan ito.
“Masarap ba? Gaano kasarap? Huh hmm –”
Pabilis nang pabilis ang pagbayo niya. Pati siya ay napapaungol na. Yumakap na siya sa akin. at lalong dumidiin ang bawat niyang pag ulos.
"Ah sarap
