Sabina
NAGAGAWA KO nang gamitin ang crutches ko. Kahit papaano ay nagagawa ko nang makalakad at hindi maupo sa wheelchair ko.
Nakatitig ako kay Hades ngayon dahil sa itinanong niya sa akin.
Simula nang maaksidente ako ay hindi ako masyadong lumalabas ng bahay. Madalas ay rito lang ako o sa umiikot dito sa subdivision.
“Seryoso ka ba?” tanong ko kay Hades, hindi pa rin makapaniwala.
“Yes,” sagot niya. “It’s been a while since we last went out for a date. I want to have a dinner date with you, Sabina.”
Laglag pa rin ang aking panga dahil sa gulat. Para bang hindi rumerehistro sa aking isipan ang sinabi ni Hades sa akin.
“You will date me in this state, Hades?”
Tiningnan ko ang paa ko. Nakakalakad na ako dahil sa crutches pero hindi pa rin sapat. Ayokong may makakita sa amin ni Hades
