Obra Maestra

Prologue

“Serene Belle!”sigaw ng major teacher ko dahil late nanaman ako sa klase niya.

It’s Jaden fault, if he didn’t insist me para maging muse niya ay hindi sana ako late ngayon. Nakayuko lang ako habang pinapagalitan at ang ending ay pinag stay niya ako sa labas hanggang sa matapos ang time niya.

Hindi naman ako tanga para tumunganga lang sa labas siyempre inutos niya rin na gawin ko ang sirang kompyuter sa labas ng com lab. It’s my hobby naman kaya hindi na ako nag reklamo at sinunod nalang si ma'am.

Marami akong itinanong sa seatmate ko dahil magandang ang topic ni ma’am tapos hindi pa pinapasok. Nakakainis. Panigurado mamaya pupunta nanaman ang binata para sunduin ako. He’s not my boyfriend but aligid siya ng aligid dahil ako ang nais niyang maging muse para sa project niya.

Magandag offer iyon pero I’m a busy woman. Hindi ko kayang tansyahin ang schedule ko sa time na free siya. Bahala na. To be honest ayoko talaga tanggapin kahit anong pilit pa ang gawin niya.

“Excuse me?” mahinahanong sambit ng isang babae. Hindi familiar ang mukha niya. Hindi talaga magiging familiar sa dinami dami ba namang nag aaral dito ay hindi mo na matatandaan ang mga mukha nila.

Ngumiti ako at humarap sakaniya. “Uh, you know where the faculty?” she asks in lovely voice.

Wow? tao ba ‘yon? ganda ng boses ahm... kinikilig tuloy kalamnan ko.

“Ah, diretso ka lang doon sa kaliwa and sa bandang dulo ‘yung faculty.” sagot ko.

She smile at me. “Thank you,” then she walked away.

Pinag-patuloy ko lang ang pag gawa ng sirang kompyuter at dahil free time ko naman. Wala akong katulong dahil halos lahat ata sila ay lumabas. Niyaya ako nina Mawi pero tinanggihan ko sila dahil wala naman ako sa mood para makipag plastikan sa mga ‘yon.

I’m peacefully repairing the broken computer ng biglang sumulpot itong si Eross. Ayoko nga sabi. “Hey,” Tawag nito sa akin ng umupo ito sa inuupuan ko kanina. “Ano nanaman?” Naiirita kong tanong ko sakaniya.

“Lunch tayo, treat ko.” Nakangiting aya niya. f**k stop looking at me, hindi ko kayang makipag one on one sa'yo ng titigan. Mahina ako riyan.

“Thanks, busog ako.” I answered at inaayos parin ang wires ng computer. “Sige. I’m not Mr. Mike Enriquez pero hindi kita tatantanan.” biro niya ng nakangisi.

I signed as i looked at him badly. “Sinabi ko naman sa’yo na ayoko diba? Hectic ang schedule ko, Jaden!” pagdadahilan ko pa.

He raised his eyebrows. “And so?” lalo pang lumaki ang ngisi niya.

“Iba nalang,” irat ko.

He stood up. “Fine, I'll adjust my schedule on behalf of your free day para ma-isketch ko na ang mukha mo.”

I face him. “Hindi naman ako pumapayag. At bakit ako?” mataray na tanong ko.

“And why not you?” Pabalik na tanong nito.

Napataas naman ang kilay ko. “Huh? Umalis ka nga rito baka posohan pa kita ‘pag hindi kita natansa.” Taboy ko sakaniya.

“I’ll pick you up later, Belle.” Bulong nito kaya napapikit nalang ako sa inis. Babatuhin ko sana sakaniya ang screw pero naglalakad na ‘to papalayo.

Halos dalawang linggo na itong nang gugulo sa akin. Iniiwasan ko na ngang dumaan sa building nila pero nakatambay naman siya lagi sa building namin. He’s annoying.

Nag aantay ako ng taxi sa waiting shed sa labas ng school at biglang huminto ang sasakyan ni Eross.

“Get in,” he commanded in low husky voice. Mahinahon lang palagi ang boses niya sa tuwing nakakausap ko siya. Hindi ‘yung ganito. But it’s not my concern na tanungin pa siya.

I didn’t answer him and i just stare at him katulad ng ginagawa niya. “Belle... hindi ka makakasakay, maraming pasahero.”

“Sinusundo mo nanaman ako para pilitin mo. Style mo bulok.” nakakulot na kilay na saad ko.

“I’m not going to force you... this time, h-hindi na kita pipilitin ngayon. Ihahatid na kita.” he pleased. in the end I also got in and he took me to my apartment. The two of us just talked until we got to where I was staying.

Bago pa naman ako bumaba ay tumingin ako sakanya. I felt guilty. Tinanggihan ko siya ng maraming beses at para naman sa grades niya iyon. Hindi ko lang maintindihan sa dinami dami ng magaganda sa campus ay ako pa ang napili niyang gawing muse.

Sure enough that I’m pretty but mas marami pang iba. He even adjusted his schedule para lang mapuntahan ako at pilitin. My friends are same course at him. Fine arts ang friends ko ang ganoon rin si Jaden.

Halos mag iisang buwan niya na akong pinipilit. Ang mga kaibigan ko ay nag simula na mag sketch sa mga mukha ng muse nila sa 18x24 inches na canva.

My decision are final na sana kung hindi niya lang ako tinitingnan ng mata niyang nag mamakaawa. It’s hard to refuse sometimes. Ginugugol niya ang isang buwan na pagpipilit niya e ang sabi ng mga kaibigan ko ay ang deadline bago mag end and 1st semester. So ano pang magagawa ko kung naawa na ako... sa kaniya.

“Okay,” sagot ko. Napataas naman ang kilay nito.

“Okay?” tingin niya.

“Payag na... ako.” I look away when i say the last word.

He smile widely. “Hindi nga? Are you... serious?”hindi makapaniwalang tanong niya.

I glanced at him. “Oo nga. Kung ayaw mo, puwede ko bawiin—” before I could continue to speak, he cut me off.

“No, you already said yes. Wala nang bawian!”

Nginitian ko lang siya at lumabas na rin ako sa sasakyan niya. “Salamat sa pag hatid. Sana last na ‘to.” mataray na sambit ko.

Natawa lang naman siya at pinaandar na ang engine ng sasakyan niya. “Hindi pa ito ang last, Serene. See you.” he responds at tuluyan nang umalis.

Napabuga ako ng mariin dahil hindi ko rin alam ang sinabi ko! What the f**k did i just said to him? Pumayag ako!

Hindi muna ako pumasok ng apartment at nag libang libang muna ako sa labas. “Oy, neng!” tawag ng tindera sa tapat ng apartment namin. Nilingon ko siya at napataas ang kilay ko.

“Po?” sagot ko.

“Boyfriend mo ba 'yon?" nakangiti nitong tanong.

I shrugged. “Nako! Hindi po."

“Gwapo naman at matangkad. Bagay kayo." aniya.

Napangiti nalang ako. “Umupo ka muna dito dahil kanina kapa nakatayo diyan." aya niya pa.

Umupo nalang rin ako dahil mahirap tumanggi sa mabuting gawain ng kapwa. Nakaupo lang rin ako doon ng ilang minuto at napag desisyunan nang umakyat sa apartment namin.

Worth rin pala tumambay sa labas. Ang daming stars ngayon, feels like metaphor.