The man before us is really pissed! Bakit nga ba hindi, pinagsasampal ko lang naman siya sa harap ng maraming tao sa araw ng kasal ni Ate Hera, halikan niya ba naman ako bigla at hipoin ang aking puwet.
"This is a ridicule! Charles can we talked in my office?"baling niya kay Charles pero nanatili lang itong nakaupo habang iniinom ang kanyang kape
"si su pensamiento para enviar de vuelta a la señora de entonces Filipinas, no puedo hacer eso. He dado instrucciones de llevarla aquí bajo su cuidado. ahora, si tu en contra, es mejor que llames a wendy (if your thinking to send back the lady to the Philippines, I can't do that, I have been instructed to take her here in your care. now if your against it you better call wendy)" kibit balikat na sabi ni Charles
.
So may plano siyang pabalikin ako sa Pilipinas? Gustong matawa sa kanya, I try to act na hindi ko sila maintindihan when infact naunawaan ko. Dapat ko palang pasalamatan si Sergio ang espanol na classmate ko.
"usted sabe que no puedo hacer eso Charles! pero yo hará que su estancia en este castillo miserable (you know I can't do that Charles! but I
will make her stay in this castle miserable)" he smirked as he look at me
Miserable pala ha, tignan ko kung sino ang tatagal sa ating dalawa
"Sólo espero que tu plan no sea contraproducente para ti, venga Austin, no es culpa tuya si te abofetea la cara, en su país no puedes simplemente besar a una dama porque quieres (I just hope that your plan will not backfire to you, come on Austin spare her, its your fault if she slapped your face, in her country you can't just kiss a lady because you want to)"Charles casually told him, making him stiffed his jaw.
Sige Charles tama iyan, manigas ka Austin..kahit saksakan ka man ng gwapo hindi ka uubra sa akin.
"¡Mierda! eso nunca sucedió ( f**k! that will never happen!)" inis nitong sabi at tumalikod, akala ko aalis na ang damuho ng tuloyan pero lumingon uli ito at nagsabi "Rebecca bring my coffee at my office"
"Yes young master" Rebecca shake her head as she bring his coffee
Naiwan nalang kami ni Charles sa kusina
Tumingin si Charles sa akin kaya napailing nalang ako, Hindi pa matanngap ni Austin hanggang ngayon ang pagkasampal niya dito
"why do I have a feeling na naunawaan mo ang usapan namin" sabi ni Charles, nakataas ang isang kilay niya at may pilyong ngiti sa kanyang labi
"¿qué te parece Charles? (what do you think Charles?)" natatawa kong sabi sa kanya "seyempre secret natin iyon!"
"Your a witty girl but naughty one" natatawang sabi ni Charles sa akin.
"Yeah! Yeah!" I rolled my eyes and burst into laughter
Tumawa na din ng malakas si Charles
Pagkatapos namin magkape, pumanhik na ako pabalik ng aking kwarto, sabi ni Charles ipapatawag niya nalang ako kay Lilly pag maghahaponan na
Humiga ako sa bed at kinuha ang aking phone
Binuksan ko ang aking sss at IG account para i-check ang status ng aking mga kaibigan
Nagselfie ako na nakahiga, I smiled as I look in the camera
Satisfied, I instansly post it sa sss at IG account ko. #conqueringSPAIN
Tapos bigla kong naalala si Sergio Gomez na dati kong kaklase kaya hinahanap ko siya sa FB...
I typed his name and click search and Bingo! Nahanap ko siya. Nagpadala muna ako ng private message sa kanya at FR sa kanya dahil naka private ang settings ng account niya.
After an hour, sinundo ako ni Lily at sinabi na dinner is served. Pinauna ko na si Lilly sa baba
Nagpalit ako ng damit at sinuklay ko ang aking buhok saka bumaba na. sa kabutihang palad hindi naman ako naligaw
Nang makarating ako sa dinning hall nakaupo na sina Charles at Austin
Tumayo si Charles upang hugotan ako ng opuan, pinasalamatan ko naman ang kanyang gesture. A perfect gentleman hindi katulad ng iba
I flipped my hair and sit at the chair. Alam kong nakatingin si Austin sa akin, so I wear my best killer smiles
If he thinks that he can frightened me with his penetrating and intimidating stares nagkakamali siya. I even smile at him seductively once in a while
Dahil sa totoo ako kasi ang babae, walang hiya sa sarili, sutil at loko in a way. Lokarit ata ako
Dinner was good, the food was good, maliban sa boring na atmosphere eh wala akong masabi
"so what do you do for a living?" biglang tanong ni Austin sa akin
"Its deepens on what you like to hear" I bit my lower lips to suppress the forming of a smile on my face. Nagulat ata ang loko sa sinabi. "Seriously, I am a barista and a baker in profession"
"What? You're a baker and a barista" gulat din na sabi ni Charles sa akin.
"Hmm" maarte kong sagot na ikiiling ni Austin. Pinunsan ko ang aking bibig ng table napkin at ngumiti ng Napa sweet kay Charles.
"But Princess never told us" sabi uli ni Charles
"have you seen ate Hera wedding cake? The big one, I've bake it" I informed them.
"a barista?" ulit na sabi ni Austin
"Yes! That's me, if you want I can show you how good I am" I told him proudly
"No! I don't want you to prepare my coffee only Rebecca will do that for me" madiing sabi ni Austin, ngumiti lang ako ng pagkatamis-tamis "well Daphne all I want you is to wash and iron my cloths personally, cleaned my room, water the plants and help Lilly" dugtong pa niya na may pilyong ngiti sa labi
Ano daw? Is he serious,. Gagawin niya akong labandera at plansadora!
"Are you serious?" tanong ni Charles sa kay Austin
"Of course, I am, my cousin send you here but its doesn't mean your gonna live here like a princess! You have to do chores for me"
"But Austin!" protesta ni Charles
"No Charles, its okey" I smile at Charles
"well he is right, I should have my fair share" I hold Charles hands and mouth him thank you then I look at Austin in a serious manner "I would like to clarify things Mr. Robinhood, I am not a princess! Nor I am living like one, if you have some problems with me staying here then brace your self because I will stay here as long as I needed" I twitched my eyebrow and smirked at him "as far as I know, we are the same, we're both staying here because we are permitted, and we both know who's the real owner of this castle, and you are not the one"
"What the f**k!" malutong mura ni Austin.
Tumawa lang si Charles maging si Rebecca.
Ulol hindi mo ako matatakot! ..Mahina kong sabi na ikinataas ng kilay niya.
I don't care kung naunawaan niya ang aking sinabi, pero naunawaan niya man di mas maigi....kung gusto niya ng inisan, asaran puwes ibibigay ko sa kanya.
I look at him again and gave him my sweetest look...tignan ko lang kung uubra ang pagiging supladito niya...