"Oh my CEO"

Episode 8

"hoy! anong pinag sasabi mo dun!" bungad ko sakanya ng makalabas kami

"the truth?" sabay kibit balikat nya

"what truth? it's all a lie!" pagdidiin ko

"hmm, maybe not now .. but soon" sabay ngiti nya .. awww yung ngiti nya .

sinampal ko yung sarili ko, grabe iba . iba talaga ang tama ko

"asa ka!" pagmamatigas ko

"Let's go" said nya sabay bukas ng pinto ng sasakyan sa passenger seat

"huh?" pagtataka ko

"Let's go" sabay tulak saakin papasok

"san tayo pupunta? yan ka nanaman eh! ayoko!" pagmamatigas ko

"Let's go. Sige ka, anong iisipin nila kung makita nila na ako lalabas ng naka kotse tapos ikaw maglalakad lang" pangungumbinsi nya

"nanakot ka pa! oo na! oo na!"

nakita ko na ngumiti sya mabilis lang yun pero nakita ko . Napangiti rin tuloy ako.

-----

"Teka dito na lang ako, malayo na tayo sa school at malayo nadin ako sa bahay ko, ihinto mo na sa tabi" ngunit parang wala syang naririnig at tuloy parin sa pagmamaneho

"wooyy! ano ka ba? may lahi ka bang bingi? bakit parang namimili ka lang ng papakinggan?" tumingin sya sakin at ngumiti.

"we're going home"

"Oo nga uuwi ako, pero hindi dito ang daan papunta sa bahay ko! ibaba mo na ko!"

"No" matipid nyang sagot

nakipag talo pa ako sakanya sa loob ng sasakyan ngunit hindi nya talaga hinihinto ang sasakyan kaya naman bigla kong niyakap ang sarili ko

"may balak ka nanaman saakin no!"

"HAHHAHAHA" bigla syang tumawa ng malakas at parang naiiyak na

"Anong nakakatawa? ibaba mo na ko!"

"Natawa lang ako, kasi HOW DID YOU KNOW?" sabay tumingin sya saakin ng kakaiba

"Waaaa! manyak! manyak! ibaba mo ako!!!" pag sisigaw ko sabay hampas sakanya

Tawa lang naman sya ng tawa, at biglang huminto ang sasakyan at sya ay bumaba. Tumingin ako sa paligid, nasaan na kami? Sinundan ko sya sa baba at hinampas hampas ulit sya

"San mo ko dinala huh? manyak ka! bastos!" tawa sya ng tawa napapa aray na sya sa ginagawa ko , nang biglang may lumapit saamin at tinawag siyang sir. Napahinto naman ako at napatingin. My ilan siyang kasambahay at tilang isang matandang babaeng tagapamahala sa buong bahay. Mukhang matagal na siguro sya nag tatrabaho para kay Nikko.

nasa bahay nya pala kami, napaka laki ng lugar na ito, para kang nasa isang park malawak ang bakuran.. teka anong ginagawa namin dito?

"Let's go" pag-aaya nya

"ayoko nga!" pagmamatigas ko

"Ok, diyan ka lang. Wag kang papasok"nakangisi nyang sambit

tumingin tingin naman ako sa paligid , napaka laking lugar nito at di ko alam kung nasaan ako, mukhang mawawala ako pag lumabas ako mag isa. Kaya naman ay hinabol ko sya papasok

"hoy teka!" sigaw ko

nakita ko syang muling tumawa

---

"Kain na" sabi nya. Nakahanda na ang hapag kainan pagkarating namin. Napakarami ring nakalatag na pagkain.

"baka may gayuma to o may pampatulog?" tanong ko

tumawa muli sya ng malakas

"I'm not the one who cooked it" sabay subo nya ng pagkain

"ok" kumain nadin ako, gutom nadin ako eh. Lalo na may baby pa sa sinapupunan ko

"Pagtapos ko kumain, uuwi narin ako"

"yeah, sure" relax lamang ang pag kakasabi nya

"Ano ang sasakyan ko palabas?" tanong ko at tumawa nanaman sya .. teka mukha ba kong clown at tawa sya ng tawa

"Your room is on upstairs"

napatingin ako sa sinabi nya

"ano?" may galit sa tono ko

"I already moved all of your stuff in your room. Don't worry, sinigurado kong kapareho parin ito ng ayos sa dati mong bahay"

"ano!?" napatayo ako sa sinabi nya

"sino ka para pakialaman ang mga gamit ko! at wala kang karapatan parang magdesisyon sa buhay ko!"

"Oh, babe don't be angry. You'll get use to it"

"huh? naririnig mo ba ang sarili mo? oh sarili mo lang ang pinakikinggan mo?"

"Bakit pa kasi pinatatagal, eh magsasama rin naman tayo pag katapos ng kasal" sabi nya

"anong kasal! Sinong ikakasal? Sino ka ba? Di nga kita kilala eh, ni hindi rin kita boyfriend! Di rin ako papayag mag pakasal sayo!"

"Shhh. wag mag salita ng tapos" nakangiti nyang sabi sabay tayo at akmang aakyat na

"hoyy! di pa tayo tapos! ihatid mo na ko palabas!" sigaw ko

"yan ang hinding hindi ko gagawin, ang ihatid ka palabas ng buhay ko o ng bahay ko"

ano raw?

"hoyy!" sigaw ko ng maiba ang usapan ngunit dirediretso parin sya sa pag akyat

sinundan ko sya paakyat. Binuksan ko ang pinto ng kwartong pinasukan nya nakita ko sya nakaupo sa gilid ng higaan at tinatapik nya nag higaan na sinasabi nyang umupo ako sa tabi nya

"Heee! Ayoko nga! sabi ko uuwi na ko" Sigaw ko

"Look around"

pagtingin ko sa paligid, gamit ko ang mga nakita ko

"totoo nga? talagang hinakot mo mga gamit ko! kidnapper ka!"

"No, I'm not. You have a choice. You can get all of your stuff out of here. Of course by your own and no one will help you. Plus, I will tell Mrs. Santiago that you are not going to marry me. That it's all a lie"

"Bina-block mail mo ba ko?"

"Nope, I'm giving you a chance to think about it. So what's your plan? Do you have any plan after confessing that your pregnant? Why didn't you tell me sooner?"

"Hindi mo na kailangan malaman, kaya kong buhayin ito ng mag isa lang!"

sa mga katagang iyon nakita kong nawala ang ngiti sa kanyang labi.

tumayo sya at nag paalam ng lalabas sa aking kuwarto

"You can stay, but if you do not want to, you're free to leave" sabay sara ng pinto