ไม่อยากรักก็ต้องรัก

4 คู่หมั้นที่ไม่อยากหมั้น

4

คู่หมั้นที่ไม่อยากหมั้น

หลายสัปดาห์ผ่านไปออสตินยังคงทำตัวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนละอองไม่อยากปล่อยให้เขาเสเพลอย่างนี้ไม่อย่างนั้นเขาต้องเรียนไม่จบแล้วอีกอย่างเธอก็กลัวว่าลูกชายของเขาจะติดโรคร้ายแต่ออสตินก็ป้องกันเป็นอย่างดีทุกครั้งและผู้หญิงทุกคนที่เขาเลือกผ่านการตรวจเลือดมาแล้วทุกคนเพราะเป็นเด็กที่ร้านของเพื่อนและอีกอย่างเขาจะเอาเด็กใหม่ๆ ที่ตรวจเลือดมาใหม่ๆ ด้วย

ละอองมาหาออสตินแต่เช้าอีกวันแต่วันนี้พ่อของเขาก็มาด้วยเพราะออสตินจะกลัวพ่อมากกว่าแม่ของเขาแม้ว่าพ่อของเขาจะใจดีแต่เวลาจริงจังขึ้นมาก็น่ากลัวมากๆ เหมือนกัน

ตามเดิมคือออสตินยังนอนไม่ตื่นแต่โชคดีที่วันนี้เขาไม่ได้มีผู้หญิงนอนอยู่ข้างในห้องไม่อย่างนั้นเขาต้องโดนแม่บ่นหูชาอีกแน่นอน

“มาแล้วครับ” ออสตินที่เดินมาเปิดประตูพร้อมกับส่งเสียงให้รู้ว่าเขากำลังเดินมาเปิดประตูและเขาก็รู้ว่าต้องเป็นแม่ของเขาแน่นอนแต่เขาก็ไม่คิดว่าพ่อของเขาจะมาด้วย

“ไหนดูสิวันนี้มีผู้หญิงมานอนที่ห้องหรือเปล่า” ละอองพูดขึ้นมาพร้อมกับสอดสายตามองหาผู้หญิงภายในห้องนอนของเขา

“ไม่มีหรอกครับแม่” ออสตินรู้สึกโล่งใจเพราะเมื่อคืนไม่มีเด็กมาใหม่แล้วเขาก็เบื่อคนเดิมๆ เขาจึงไม่ได้พาสาวคนไหนกลับมาที่ห้องของเขา

“ไม่มีก็ดีแล้ว” ละอองพูดขึ้นแล้วก็ไปนั่งข้างๆ สามีชาวต่างชาติของเธอซึ่งก็คือพ่อของออสตินนั่นเอง

“ว่าแต่ทำไมวันนี้แด๊ดดี้มาด้วยมีเรื่องอะไรสำคัญหรือเปล่าครับไ ออสตินเอ่ยถามขึ้นเพราะโดยปกติพ่อของเขาจะไม่ได้มาหาเขาง่ายๆ เพราะต้องเข้าบริษัทแต่ที่มาได้อย่างวันนี้ต้องมีเรื่องอะไรพิเศษแน่นอน

“มีแน่นอนแล้วเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่แด๊ดดี้ซีเรียสอีกด้วย” แฟรงค์พ่อของออสตินพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของลูกชายคนเดียวและเป็นลูกชายคนโตของเขาที่ยังไม่เอาไหนเลยอีกไม่กี่เดือนก็เรียนจบแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมเข้าบริษัทเลย

“เรื่องอะไรครับทำไมต้องซีเรียสด้วยล่ะครับ” ออสตินเริ่มใจคอไม่ดีแปลกๆ เพราะไม่บ่อยนักที่พ่อจะซีเรียสอย่างนี้

“แม่อยากให้ออสตินหมั้นกับผู้หญิงคนหนึ่งที่แม่ได้เลือกไว้ให้รับรองว่าลูกต้องชอบแน่ๆ ทั้งสวย นิสัยดีอีกด้วย แค่หมั้นแล้วก็ลองคบหาดูแต่ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องแต่งงานกันก็ได้ ก็ถอนหมั้นพ่อกับแม่ของเขาไม่ได้ว่าอะไร” ละอองคิดว่าผู้หญิงที่เธอได้เลือกให้ลูกชายต้องทำให้ลูกชายของเขาอยู่หมัดได้แน่ๆ เพราะเธอดูคนไม่ผิดแน่นอน

“แต่ผมไม่อยากมีแฟน ไม่อยากแต่งงาน ไม่อยากมีครอบครัว” ออสตินพูดออกมาอย่างงอแงเพราะเขาตั้งปณิธานแล้วว่าเขาจะไม่แต่งงานไม่ยอมมีแฟนตลอดชีวิต

“แม่ก็ไม่ได้บอกให้ลูกแต่งงานแม่แค่บอกว่าให้ลูกศึกษาดูใจกันไปก่อน” ละอองพูดขึ้นมายังไงออสตินก็ยังงอแงไม่ยอมอยู่ดี

“นี่ออสตินเลิกงอแงเป็นเด็กได้แล้ว ถ้ายังเป็นอย่างนี้แด๊ดดี้จะไม่ให้เงินเดือนเลยสักบาทแม้แต่คอนโดนี้ก็ไม่ต้องอยู่แล้ว แด๊ดดี้ตามใจออสตินมาเยอะแล้วคราวนี้เป็นหน้าที่ของออสตินที่ต้องตามใจแม่กับแด๊ดดี้บ้าง ไปอาบน้ำแต่งตัวให้เร็ว” พ่อของเขาพูดขึ้นดูเหมือนว่าเขาจะฟังที่พ่อของเขาพูดไม่ใช่เขาแค่กลัวไม่ได้อยู่คอนโดและกลัวไม่มีเงินเดือนใช้ทำให้เขายอมไปอาบน้ำแล้วก็ออกไปกับพ่อกับแม่ของเขา

บ้านของมลชญา

มลชญาเองก็ถูกแม่ปลุกให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเพราะอีกหน่อยครอบครัวของออสตินก็มาถึงที่บ้านของเธอแล้ว

“ทำไมต้องตื่นแต่เช้าด้วยค่ะ วันนี้วันหยุดของหนูนะคะ” มลชญาพูดขึ้นมาพร้อมกับทำหน้างัวเงียลุกขึ้นมานั่งบนเตียงของเธอ

“ไม่ต้องมีอะไรมากพอดีจะมีคนมาหาที่บ้าน ไม่ต้องถามเยอะไปอาบน้ำได้แล้ว” ลักขณาพูดขึ้นมาแค่นั้นแล้วก็ออกจากห้องของลูกสาวไปปล่อยให้เธองงอยู่อย่างนั้น

ออสตินพร้อมกับพ่อกับแม่ของเขามาถึงที่บ้านของมลชญาออสตินรู้สึกคุ้นๆ แต่เขาไม่ได้มานานมากแล้วทำให้เขาจำไม่ได้ว่าใช่หรือเปล่าแต่พอเขาลงจากรถแล้วก็เห็นลักขณาก็ทำให้เข้าใจได้ว่านี่คือบ้านของมลชญา

“แม่อย่าบอกนะว่าคนที่แม่จะให้ออสตินหมั้นด้วยคือโมเดล” ออสตินพยายามถามแม่แต่ในตอนนั้นลักขณาเดินมาถึงตัวแม่แล้วทำให้แม่ของเขาไม่ได้ตอบอะไรเขากลับไป

ออสตินเข้ามาในบ้านมลชญาที่นั่งรออยู่แล้วเห็นออสตินเดินเข้ามาก็หัวใจเต้นแรงอย่างที่แทบจะควบคุมไม่ได้ที่ต้องมาเจอเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจตั้งตัวอย่างนี้

เมื่อออสตินเดินเข้ามานั่งตรงหน้าของเธอ เธอแทบไม่กล้าสบตาของเขาแต่ออสตินนั้นดูอารมณ์เสียมากๆ ที่คู่หมั้นที่แม่บอกว่าสวยว่าดีนักดีหนาจะเป็นคนหลายใจที่เขาไม่ชอบเอาซะเลย

เมื่อผู้ใหญ่คุยกันเสร็จสรรพออสตินเองก็ไม่ได้อยากทำตามแต่เขาก็ขัดพ่อกับแม่ไม่ได้ส่วนมลชญานั้นเธอเต็มใจมากที่จะได้เป็นคู่หมั้นของออสตินเพราะเธออยากเป็นมานานแล้ว

ออสตินออกมาเดินเล่นแล้วละอองบอกให้มลชญาไปเดินเล่นเป็นเพื่อนออสตินเพื่อทำความรู้จัก แม้มลชญาจะไม่อยากไปเพราะเธอเขินแต่เธอก็ไม่อยากขัดใจผู้ใหญ่ (ไม่อยากขัดใจผู้ใหญ่หรืออยากไปกันจ๊ะโมเดล)

“ออสตินเดินเล่นด้วยนะ” มลชญาที่คิดว่าออสตินจะใจดีกับเธอแต่สิ่งที่เธอคิดกับสิ่งที่เขาเป็นในตอนนี้มันสวนทางกันมากๆ

“ทำไมต้องมาเดินด้วย ฉันอยากเดินคนเดียวไม่ได้อยากเดินกับใครทั้งนั้น” ออสตินพูดแล้วก็เดินไปรอที่รถอย่างเสียมารยาทแต่มลชญาก็ไม่ได้ถือสาเขาเพราะเธอคิดว่าเขาอาจจะอารมณ์ไม่ดีทำให้เขาเป็นอย่างนี้