ตอนที่ 45 แค่นี้ก็พอแล้ว
พิมพ์มาดานั่งเงียบไปตลอดทางหญิงสาวไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว ปกติแล้วคิรากรมักจะชอบบรรยากาศเช่นนี้ อย่างศกลวัฒน์เลขาของเขาก็เป็นคนเงียบขรึมเช่นเดียวกับเขา แต่ไม่รู้เพราะอะไรเขาจึงรู้สึกว่าบรรยากาศบนรถนี่ช่างน่าอึดอัดเสียเหลือเกิน
"เธอไปยืมเงินหมอโยทำไม สนิทกับเขาแล้วเหรอ ทำไมไม่รอฉันมาจ่ายให้" คิรากเป็นคนทำลายความเงียบนี้ ชายหนุ่มเหล่ตาไปมองก็เห็นว่าหญิงสาวหันมาจ้องหน้าเขาอย่างไม่พอใจ แต่จะมาไม่พอใจอะไร เขาทำอะไรผิดกัน
"คุณทิ้งฉัน" พิมพ์มาดาพูดออกมาด้วยความโมโห ตั้งแต่เจอกันวันแรกจนวันนี้ เธอไม่เคยทิ้งเขาเลย แต่เขากลับทิ้งเธอ เพียงแค่คิดน้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา ทว่าเธอรีบปาดมันทิ้งและหันหน้าหนีไป
เงาสะท้อนจากกระจกรถทำให้คิรากรเห็นว่าใบหน้าพิมพ์มาดาเศร้าสร้อยแค่ไหน น้ำตาหญิงสาวไหลออกมาไม่หยุด ทว่าเธอไม่ยอมให้เสียงร้องเล็ดลอดออกมาเลย คิรากรไม่ชอบเลยจริง ๆ
