บทที่7(1) บรรเทาอาการปวดหัวให้ป๋าหน่อย

1296 Words

“เจย์พอมีเวลาว่างกลับมาทานมื้อเย็นไหม แม่ขอแค่วันเดียวนะลูก คือว่าแม่.....” ยังไม่ทันที่มารตีจะพูดจบประโยค ทางด้านลูกชายที่อยู่ในสายก็ปฏิเสธคำเชิญแกมขอร้องทันที “ผมไม่สะดวกไปครับ” “ทำไมล่ะเจย์ เจย์ไม่ค่อยกลับบ้านเลยนะ” “ผมจะกลับเมื่อผมอยากกลับครับ แต่ผมจะไม่กลับเพราะความต้องการของคุณแม่ ผมรู้นะครับว่าคุณแม่คิดจะทำอะไรอยู่” มารตีไม่มีทางโกหกลูกชายได้สำเร็จ ท่านเลี้ยงรังสิมันต์มากับมือแต่ความเจ้าเล่ห์มันอยู่ในสายเลือด มารตีไม่ใช่คนเจ้าเล่ห์แต่ก็ไม่ใช่คนหัวอ่อน และคนที่เจ้าเล่ห์คือรังสันต์สามีของท่านนั่นเอง รังสันต์เจ้าเล่ห์และร้ายกาจมาก ลูกชายทั้งสองได้รับการถ่ายทอดทางดีเอ็นเออย่างทั่วถึง โดยเฉพาะลูกชายคนโตอย่างรังสิมันต์ ส่วนนิลกาฬอยู่กึ่งกลาง “เฮ้ออออออ” มารตีถอนหายใจ ท่านอยากอุ้มหลานแล้วล่ะ รังสิมันต์ไม่มีท่าทีคบหาผู้หญิงอย่างจริงจังเลย มีแต่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ผู้หญิงดีๆ สวยๆ มี

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD