บทที่7(2) บรรเทาอาการปวดหัวให้ป๋าหน่อย

1741 Words

สเต็กปลาแซลมอนและสลัดผักเสริฟคู่กับไวน์เลิศรส เป็นมื้ออาหารง่ายๆ ไม่ได้หรูหรามากพิธีอะไร แต่ทำให้ผู้ทานอิ่มท้องและอิ่มเอมใจมากเป็นพิเศษ ดาวประดับมีอาการเขินอายแก้มแดง รังสิมันต์จ้องมองเธอด้วยสายตาที่แฝงความร้อนจากเปลวเพลิงพิศวาส ค่อยๆ โลมเลียเธอทีละนิดทีละหน่อยจนกายของเธออ่อนปวกเปียกคล้ายถูกหลอมละลายกลายเป็นของเหลวอย่างไรอย่างนั้น เคร้งงงงง!!! หญิงสาวทำช้อนหลุดจากมือกระทบจานจนเกิดเสียงดัง เธอเงยหน้ามองเขาแล้วสะดุ้งตัวโหยง สายตารังสิมันต์มันร้อนแรงกว่าที่เธอรู้สึกเมื่อสักครู่ซะอีก ทำเอาคนถูกมองสะบัดร้อนสะบัดหนาวราวกับคนเป็นไข้ “เป็นอะไรหนูดาว” รังสิมันต์ถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ “ปะ....เปล่าค่ะ คือว่าดาวอิ่มแล้วค่ะ” เรื่องอะไรจะบอกเขาไปตรงๆ ล่ะ น่าอายจะตายไป ทั้งๆ ที่คุ้นเคยกับเขาจนไม่น่าจะมีความเขินอายและความประหม่าแล้วแท้ๆ แต่เธอก็ยังรู้สึกแปลกใหม่ไม่เคยชินสักที มีใครเคยบอกเขาหร

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD