ดาวประดับมายังอาคารจอดรถที่อยู่เชื่อมกับคอนโดสูง รถยนต์ส่วนตัวของเธออยู่ที่นี่หลังจากจอดทิ้งไว้แทบไม่ได้ใช้เธอก็ได้ใช้มันสักที ดาวประดับคิดว่ากรรชัยคงมารอที่ชั้นจอดรถแล้ว เธอรีบเร่งสาวเท้าเดินเร็วจนกระทั่งเธอเดินถึงรถ มีเสียงหนึ่งที่ไม่ได้ยินมานานแล้วเรียกเธอ
“ดาวประดับ”
หญิงสาวเบรกตัวเองกะทันหัน เธอเห็นกรรชัยยืนรอเธออยู่ข้างรถในมือถือกล่องของขวัญ แต่หญิงสาวไม่ได้สนใจกรรชัย เธอสนใจเสียงที่เรียกเธอต่างหากล่ะ ดาวประดับคุ้นหู เสียงนุ่มทุ้มแต่แฝงด้วยความอันตราย จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ‘จอมทัพ’
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มแล้วเดินเข้ามาหา ดาวประดับยืนนิ่งเธอค่อนข้างอึ้งที่เจอเขาที่นี่ “ไม่คิดว่าผมจะได้เจอคุณที่นี่นะดาวประดับ”
“เจอแล้วยังไง ไม่เจอแล้วยังไง”
“เย็นชากับผมเหลือเกินนะ โกรธผมมากสินะ”
“ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณเลยค่ะ”
“แต่คุณก็ยังจำฉันได้”
“ฉันต้องจดจำอยู่แล้วค่ะ ตัวอันตรายจะได้พาตัว
