บทที่12(1) แพ้ให้นางบำเรอ

1130 Words

แค่กรรชัยเพียงคนเดียวก็สามารถจัดการกับจอมทัพได้โดยไม่ต้องร้องขอความช่วยเหลือจากใคร หมัด เท้า หน้าแข้ง กรรชัยซัดใส่จอมทัพไม่ยั้งแรง เกลียดนักเชียวผู้ดีจอมปลอมชอบดูถูกคนเนี่ย ตัวเองไปวิเศษวิโสมาจากไหนไกล “ยอมแล้ว!! อ๊ากกกก!! ฉันยอมแล้ว อ๊ากกกก!!!” “มึงยอมแต่กูยังไม่ยอม” กรรชัยบอกด้วยเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความอำมหิตอย่างน่าพิศวง ในลานจอดรถกรรชัยซ้อมจอมทัพซะไม่มีชิ้นดี “แค่กๆ แค่กๆ” จอมทัพกุมสำลักไอ ชายหนุ่มเอามือป้องปากและกุมท้องเอาไว้ รู้สึกเจ็บและจุกเสียด แต่กลิ่นคาวเลือดในมือทำให้จอมทัพเอามือที่ใช้ป้องปากออกมาดู ใช่แล้วล่ะ เขาไอจนเลือกออก และ.... “ฟันกู!!!” “เดี๋ยวกูเรียกรถโรงพยาบาลให้ และถ้ามึงยังไม่จบ ต่อไปคนที่มึงจะเจอคือเจ้านายของกู ไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้นะว่าเจ้านายกูทำอะไรได้บ้าง หากมึงอยากมีที่ซุกหัวนอนบนแผ่นดินนี้อยู่ อย่าเสร่อมายุ่งกับคุณดาวอีกเป็นอันขาด จำเอาไว้!” ก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD