รังสิมันต์ขับรถพาดาวประดับมาซื้อบิกินี่ เขาช่วยเธอเลือกบิกินี่โดยไม่เขินอายลูกค้าหรือพนักงานในร้านเลย รังสิมันต์ทำสีหน้าจริงจังมาก เหมือนบิกินี่ของดาวประดับคืองานเครียดที่ต้องได้รับการตัดสินใจก่อนจรดปลายปากกาเซ็น ดาวประดับรู้สึกอย่างนั้น แต่ก็ต้องยอมรับว่าเซ้นส์เรื่องการแต่งตัวของรังสิมันต์ดีมาก เขาเลือกบิกินี่สวยๆ ให้เธอซึ่งมันตรงต่อความต้องการของเธอมาก ดาวประดับมีความสุข ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อได้บิกินี่สวยๆ มาไว้ในครอบครอง
“ออกมาแล้วก็ถือโอกาสกินข้าวข้างนอกเลยแล้วกันนะ”
“กินที่นี่เหรอคะ”
“ไปกินร้านที่เราเคยไปกินด้วยกันบ่อยๆ”
“ค่ะ ดีเลยค่ะค่ำๆ แบบนี้บรรยากาศต้องดีมากแน่ๆ”
“ไปกันเถอะ”
“อุ้ย!!”
ดาวประดับตกใจสะดุ้ง เมื่อเอวบางถูกโอบด้วยท่อนแขนแข็งแรงโดยไม่ทันได้ตั้งตัว รังสิมันต์หันหน้ามาแล้วก้มเพื่อคุยกับคนตัวเล็ก ดาวประดับเงยหน้าขึ้นแล้วฉีกยิ้มหวานส่งให้
“ตกใจอะไร”
“ก็คุณป๋าโอบเอ
