แดดที่ว่าร้อนยังไม่ร้อนเท่าเพลิงโทสะคุกรุ่นในใจแกร่ง มันร้อนระอุพร้อมแผดเผาทุกสรรพสิ่งที่ขวางหน้า กรามแกร่งบดกันดังกึกก้อง มือหนากำหมัดแน่น ชายหนุ่มบอกตัวเองใจเย็น แต่ก็ไม่อาจทำได้ แม่นางบำเรอสาวเล่นน้ำสนุกสนานอยู่คนเดียว เธอแหวกว่ายไปมา ท่ามกลางผู้คนในทะเลหลายร้อย หญิงสาวมีความสุขแจกจ่ายรอยยิ้มอย่างสนุกสนาน
บัดซบ!! รอยยิ้มนั่นมันควรเป็นของเขาคนเดียวสิวะ!!
“นายท่านไม่ไปเล่นน้ำกับคุณดาวเหรอครับ”
“ไม่!”
“ไม่ชอบเล่นน้ำสินะครับ”
“ไม่ไหว! แม่งร้อนฉิบหาย!”
ชายหนุ่มพูดเสียงดุดัน ลุกขึ้นยืนแล้วถอดเสื้อปาลงบนพื้นทรายอย่างแรง จากนั้นก็สาวเท้าเดินดุ่มๆ มุ่งหน้าสู้ทะเลสีคราม กรณ์นั่งมองเจ้านายได้เกาหัวแกร๊กๆ ด้วยความงง
“นั่งตั้งนานเพิ่งรู้เหรอว่าอากาศมันร้อน เออ...นายท่านนี่ก็พิลึกแฮะ”
กรณ์ได้แต่แปลกใจ แต่กรณ์ไม่คิดว่าความร้อนของผู้เป็นนายมันมีสาเหตุนอกเหนือจากอากาศ กรณ์สอดส่องสำรวจผู้คนโ
