1 yıl sonra...
" Deniz, ben sana demedim mi, poşetleri ben taşıyacağım." Elimdeki poşeti aldı.
" Cihan yeter artık. Ben gayet iyiyim.Fazla abartıyorsun." Bagajdaki poşetleri de alıp içeriye geçti. Bende bahçede oturdum. Cihan yanıma geldi. Yine poşetleri tezgahın üstüne bırakmıştır. Başımı omzuna koydum ve gözlerimi kapattım. İşte huzur... Bütün o yaşananlar geride kaldı. Artık gayet huzurlu düzgün bir hayatımız var. Ben Cihan'a sarılırken Ceyda koşarak yanımıza geldi.
Cihan, kardeşinin olduğunu Kemal Bey'e söylediği için annesine daha çok tavır aldı. Bu sefer Ceyda'da annesine çok kızdı ve Ceyda bize taşındı. Kemal Bey'e gelince, oğluna daha fazla zarar vermemek için ve Ceyda'nın, oğlunu kurtarmasına minnetlerini göstermek için bizimle uğraşmaktan vaz geçti. Ortaklıktan ayrıldı ama şi
