The Pretend Wife & Her Groom

Chapter 12

IRA is looking at Sean with a boredom expression in her eyes while tapping her fingers on both of her forearms. Kaharap niya ito sa maliit na sala ng cabin, abala sa laptop nito. She's dying from boredom and he's not even sparing her a single glance after that phone call he had that morning. Hindi niya alam kung sino ang kinausap nito at wala naman itong sinabi sa kanya. Magwawala na talaga siya kapag hindi pa siya nito kinausap.

"Siguro ay ligtas na akong bumalik sa normal kong buhay," basag niya sa katahimikan. Pero ang damuho ay parang walang narinig. Naiinis na dumukwang siya palapit dito. "Hoy, Maximin, narinig mo ba ang sinabi ko? It's been a week since that shootout happened."

"And?" tanong nito na parang hangin ang kausap.

Ngumiti siya nang may pagtitimpi. "And I think it is safe to go back home. Alam mo, kailangan ako ng trabaho ko. At kailangan ko 'yun para kumita ng pera para mabuhay."

He looked up at her for second before shaking his head. "Nope. Hindi mo kilala kung sino ang gustong pumatay sa akin. And what the f---!" gulat na sambit nito nang hampasin niya ang lamesa.

Masama niya itong tinitigan. "Then tell me who is it," she demanded.

"You don't need to know."

"Punyeta! Ikaw na rin ang nagsabing damay na ako sa gulo ng buhay mo, tapos ayaw mong magsabi sa akin ng mga bagay-bagay? That's just bullshit, Maximin!" halos nakasigaw na niyang saad.

Ilang beses na kumurap ito bago nagawang nagsalita. "Alam mo, para sa isang HR Manager, ang tindi mong magmura."

Umismid siya. "Huwag mong ibahin ang usapan."

Sean took a deep breath before sitting up straight then looked at her in the eyes. Biglang nag-iba ang awra nito at naging seryoso. "You really want to know?"

Hindi siya kumurap. "Yes."

"The Arevalo clan."

"Who?"

"Rumulo Arevalo. The head of a large drug syndicate I uncovered years back." Kinuha nito ang laptop mula sa pagkakapatong sa lamesa at dinala sa kandungan nito. He again started to type on its keyboard. "O, ngayon ay alam mo na. Wala nang dahilan para pumutok 'yang butsi mo."

"Pero---"

"No buts. Sinabi ko na sa'yo na ako ang bahala sa pamilya mo. I have people watching over them so you can rest at peace."

Hindi niya pinansin ang huli nitong sinabi. "Pero mawawalan ako ng trabaho."

"Ano ang mas mahalaga, ang buhay mo o ang trabaho mo? Hindi ka makakapag-hanapbuhay kung patay ka na. Lalong walang aasahan ang pamilya mo, Ira. Mag-isip ka nga."

Ano raw? Tanga raw siya? Punyeta talagang kambing ito! Lumapit ka nang kaunti nang masampal kita! Gigil na sigaw niya sa utak niya.

"O, sige. Pahiram ng cellphone mo." Inilahad niya ang palad sa harap nito.

"Bakit?"

"Anong bakit? Tatawagan ko sina mama at ang opisina," nauubos ang pasensyang giit niya.

"You don't need to call them. Hindi ba at sinabi ko na sa iyong delikado?" kunot ang noong sagot nito.

"Eh, di ipa-retrieve mo ang cellphone ko kung ayaw mong magpahiram." Hindi niya hinintay ang sagot nito at mabilis itong iniwan.

Lumabas siya ng bahay. She wanted to scream. She knew she's being unreasonable, pero dahil hindi siya sanay nang walang masyadong ginagawa, hinahanap-hanap yun ng kanyang katawan. She needs to divert her mind, para hindi makapag-isip ng kung ano. She's afraid for her and for her family. Unti-unti nang nagsi-sink in sa kanya ang sitwasyon dahil sa sariling kagagawan.

Kung sana ay nagpakatotoo na lamang siya ay baka wala ngayon sa panganib ang buhay niya. Idagdag pa ang gulong dala ni Sean sa buong pagkatao at puso niya.

Tiningala niya ang kalangitan. Ano'ng gagawin ko po? Kahinaan ko po talaga ang mga guwapong gaya niya. Ilayo niyo po ako sa kasalanan dahil baka hindi po ako makaiwas.

"Ira."

Napaigtag siya nang marinig ang pagbanggit nito sa pangalan niya. Mabilis niya itong nilingon. "Oh?"

Ang damuho ay parang modelo na nakasandal sa hamba ng pinto ng bahay habang nakapamulsa na nakatingin sa gawi niya. Nagliwanag ang mukha niya nang ilabas nito ang kamay na may hawak na cellphone mula sa bulsa ng pantalon nito.

"I'm giving you five minutes to call your family. Don't tell them anything," seryosong utos nito.

Mabilis siyang lumapit dito, kinuha ang cellphone at ini-dial ang numero ng magulang niya. "Alam ko," sagot niya habang hinihintay ang pagsagot sa kabilang linya.

"Hello?"

"Ma!" she exclaimed when her parent answered. Halos tumalon ang puso niya sa saya. Mabilis niyang kinamusta ang mga ito. Para siyang nabunutan ng tinik sa dibdib nang marinig na maayos ang kalagayan ng mga ito. She talked to her mother as casual as she could. Ayaw niyang mahalata nito na may itinatago siya. "Tawag na lang po ma sa susunod. Sige po. Ba-bye." Tinapos na niya ang tawag nang mapansin ang mga titig ni Sean.

"Oh, wala pang limang minute yun, ha." Inabot niya rito ang cellphone. "Salam---" Nanlaki ang mga mata nang hulihin nito ang palapulsuhan niya at hinila palapit rito. "A-ano'ng ginagawa mo?" nautal na sita niya.

"May bayad yun."

"Ang alin?" Naningkit ang mga mata niya. "Pinaglalaruan mo na naman ba ako, Maximin?"

"Hindi."

Nangilabot ang bawat himaymay ng katawan niya nang dumako ang isang kamay nito sa likod ng kanyang ulo. "H-hoy..."

Shit! She cursed inside her head. Bakit hindi siya pumapalag?

Her wild heart went wilder as his annoying yet very charming crooked smile appeared across his beautiful lips. "Hindi ko ugaling magpaalam pero para sa'yo ay magpapaalam ako. Hahalikan kita."

Umawang ang mga labi niya at hindi makapaniwalang tumitig dito. Nagkagulo-gulo ang laman ng utak niya. "Max---ehmmm!" She didn't finish her statement because he pulled her head and already claimed her lips.

Her instinct to push him failed her, instead she almost closed her eyes immediately and responded to his enchanting kiss. Banayad ang paghalik nito pero walang halong kainosentehan. The way he lick and suck her lips is pushing her over the edge. He pulled her even closer when she unconsciously mimicking his tongue movement, and opened up her mouth to give him more access.

Hindi siya inosente sa mga ganitong bagay. But still, it's her first time to experience such things. Ang ganitong pag-iinit ng katawan sa halik ay ngayon niya lamang nararanasan. Why is she like that to him? Ito ba ang resulta ng palagi niyang pagtanggi sa mga naging nobyo?

A soft sound escaped her throat when his kisses got more aggressive. Sumunod siya nang humakbang ito paatras at kusang pumulupot ang kanyang mga braso nang isandal siya nito sa dingding ng cabin. Dikit na dikit ang katawan nila sa isa't-isa. Her whole being is burning, making her rational thinking escape her. She even gasped when he suddenly gripped her butt and pulled her more until she could feel the hard thing between his legs. But hell! Parang wala na siyang pakialam! Hinahayaan niya na lang ito.

Kusang humabol pa ang mga labi niya nang naging banayad ang halik nito hanggang sa ilayo nito ang mukha sa kanya. "We need to stop," narinig niyang bigkas nito.

"Hmmm?" Nanatiling nakapikit ang mga mata niya, ninanamnam pa rin ang mga halik nito.

He chuckled and kissed her again. He licked her lower lip. Bahagya ring kinagat-kagat yun. "You really are breaking my rules, Ira."

Doon siya nagmulat ng mga mata at sumalubong sa kanya ang mga nakakatunaw na titig nito. There was a bit of amusement in them. Reality struck her, namimilog ang mga matang agad naitulak ito ngunit hindi ito natinag. His large hand was still on her freaking ass!

Shit! s**t! s**t!

"Bitaw na!" namumulang nagpumiglas siya. She did not dare to meet his eyes anymore.

He chuckled once again. "Bakit? Parang gustong-gusto mo ngang---"

"Gago ka talaga!" tili niya. Hinampas niya ang dibdib nito at pilit kumakawala. Punyetang lakas yan! "Pakawalan mo na ako, Maximin, kundi ay paduduguin ko talaga yang nguso mo!"

"Are you embarrassed?" nakakalokong sabi nito.

Really? Halos lumubog na siya lupa sa kahihiyan sa pang-aasar nito. Gago talaga!

Napasinghap siya nang humigpit ang kamay nito na nakasapo sa puwet niya. "Don't wiggle too much, Ira." Gumalaw ang panga nito. "O, hindi kita papakawalan at tatapusin natin ang nasimulan natin."

Iralyn stilled, just feeling her fast beating heart. Sean finally released her. Agad niya itong itinulak palayo. "You!" She stopped whatever she'll say when he caught her finger mid-air.

"Oops, I wouldn't do that if I were you."

Oh, how much she wanted to slap that stupid grin on his face!

Marahas niyang binawi ang kamay at tumili saka padabog na naglakad palayo.

"I don't see Jessica when I kiss you, Ira..." narinig niyang wika nito ngunit hindi siya lumingon.

She entered her room, slamming the door close. Pagkatapos ay nauupos na kandilang napasandal siya ro'n.

Seriously, lumalandi na talaga siya?