CHEFTER-4

2549 Words

Naramdaman ko na parang may humahaba sa aking inuupuan at napapa ungol ako dahil sa init ng kaniyang kamay na gumagapang sa loob ng aking polo shirt at hinahanap ang hook ng aking bra... Alam ko na hindi ako ganitong klase ng babae ngunit hindi ko maiwasang magpa dala sa agos ng aking nararamdamang init ng katawan... "Aahhh!!"...ungol ko sa pagitan ng aming halik dahil sa sarap ng halik niya at sinisipsip niya ang aking bibig habang hinahalikan niya ako... Nahawakan niya ang lock ng aking bra at e uunhook niya sana ng biglang tumunog ang telepono niya sa kaniyang desk..natauhan ako bigla kaya umalis ako sa pagkandong sa kaniya at inayos ang aking damit na hindi na naka tuck in... "What??!!"...naiinis niyang saad nung sinagot niya ang tawag... Inayos ko ang nagusot kong damit at parang ang dumi dumi kong tao ngayon dahil sa ginawa ko at pinag sisihan ko ito... Aalis na sana ako na para bang wala akong may nagawang mali at nakakahiya ngunit pinigilan niya ako... "Yanna!!..wait!!..can you cook for me??..im hungry..gusto kong lutuan mo ako ng grilled salmon..please??"...pag mamaka awa niya... "This is your first job..i'll pay you 100,000..please..kailangan ko lang talaga ng makakain bago pumunta at makipag meet"...pahabol niya at napantig naman ang tenga ko dahil sa sahod... Tumango ako sa kaniya at sumigla naman ang kaniyang mukha... "Ipapatawag ko lang si Carlos para samahan ka sa kusina"...sabi niya at pinindot ang intercom... Bumukas ang pinto ng elevator at nasa loob nito si Carlos kaya lumakad na ako papasok sa elevator... "Which flo-"...mag eenglish pa sana siya ngunit pinigilan ko... "Anung sinabi ko kapag ako ang kausap mo??"...tanong ko... "Saang floor po tayo??"...tanong niya... "Any floor will do"...saad ko at napatawa naman siya ng mahina dahil ako naman ang nag english... Pinindot niya ang fourth floor at nag simula na kaming bumaba... Pag bukas ng pinto ay napatigil ako sa pag hinga dahil sa sobrang dami ng tao at lahat ng mga tauhan ayy busy..katulad din ng nasa waiting area ang mga gamit ay napaka elegante... Naunang lumabas si Carlos kaya sumunod ako sa kaniya... "Carlos..ganito ba palagi sa restaurant??..palaging maraming tao??"...tanong kohabang naka sunodsa kaniya... "Yeah that's why sir Austin hire you"...saad niya at alam ko na bawal siyang mag tagalog dahil baka may maka rinig sa kaniya... "Gagawin ba niya akong chef dito??"...tanong ko... "No"...maikli niyang sagot sabay open ng pinto at bumungad sa akin ang kusina at puro busy ang mga tao dito... Nagulohan ako sa sinabi niya na kinuha ako ni Austin pero hindi tagapag luto kaya tinanong ko siya... "Carlos what do you mean na Austin hire me tapos hindi tagapag luto dito??"...tanong ko... "Simple lang..sir Austin hire you para maging personal chef niya..siguro may nakita siya sayo para kunin ka niya bilang personal chef niya"...bulong niya para walang maka rinig at napatigil ako... Napabalik lang ako ng pitikin niya ang ilong ko... "Wait, what??..panu mo nasabi na gagawin niya akong personal chef??"...tanong ko... "Sinabi niya sa akin"...maikli niyang saad... Naguguluhan ako ngunit isinawalang bahala ko nalang dahil nasa harap na ako ng storage room... Kinuha ko na ang mga kailangan ko at naka sunod lang si Carlos sa akin... Tinignan ko ang ibang chef dito at busy sila sa mga kaniya kaniya nilang gawain... "Bakit ako ang pinapaluto niya e pwedi naman magpaluto siya sa mga chef dito??"...tanong ko... "Because he trust you"...saad niya at nag iwan naman ito ng question sa aking utak... *AUSTIN'S POV* "Konnichiwa, watashinonamaeha Austindesu"...pag papakilala ko sabay abot ng aking kamay... "I am Himari Nakamura"...pag papakilala niya sa kaniyang sarili... "Please sit down"...saad ko at umupo kaming dalawa... "So Mr. Austin, why is it you pick Japan to put some branch of Ristorante Deluxe??"...tanong niya dahil kailangan niya ito para sa kaniyang news report... "Because when i was a child i dream to have restaurant in all country.. That's why i work hard to make my dream come true"...saad ko na naka ngiti... Tumango tango naman siya..sabi ko kanina kakain ako bago makipag meet pero dahil kailangan nang bumalik ni Ms. Nakamura ay napag desisyonan ko nalang na kakain mamaya... "Don't you mind if i ask this question??"...tanong niya... "Go on"...saad ko at ngumiti naman siya... "Do you have a girlfriend??"...tanong niya at hindi ako handa sa ganitong tanong... Siguro kung may kina kain ako ngayon naibuga ko na ito... "Do i have a girlfriend??"...sasagot na sana ako nang biglang bumukas ang pinto ng elevator... Lumabas dito si Carlos na may bitbit na tray ng pagkain at kasunod nito ang nag tatakang mukha ni Yanna habang papalapit... "Do i have a girlfriend??..well you can ask my girl if she's my girlfriend"...saad ko sabay turo kay Yanna... Tumingin sa kaniya si Ms. Nakamura at nakita ko naman ang pagka taka sa kaniyang mukha kaya kinindatan ko siya at sana makuha niya... "Come here"...utos ko at lumapit naman siya sa akin... Pagkalapit niya ay bigla ko siyang hinila kaya naka kandong siya ngayon sa akin at shet uminit bigla ang katawan ko... Nasa lamesa na ang pinagawa ko sa kaniya at nag bow naman si Carlos para umalis... "Babe, this is Ms. Himari Nakamura..she's a reporter"...saad ko sabay himas ng bewang niya para sabihing mag padala nalang sa agos... "And this is Trianna Beatrice Gusteau..my girlfriend"...pag papakilala ko kay Yanna... "You can ask her if she's really my girlfriend"...saad ko... "Don't need for me to ask..i can see in your eyes that your inlove and i can see the sweetness in both of you"...saad niya at nakita kong parang kinikilig siya... "How many years, months that you were together??"...natanong niya bigla... "It doesn't matter how long we were together..as long we live and love each other"...saad ko sabay tingin kay Yanna... Tumayo na si Yanna sa pagka kandong sa akin siguro nahihiya kaya umupo nalang siya sa tabi ko... *TRIANNA'S POV* Naiilang ako kanina at naalala ko naman ang nangyari kanina dahil sa pag ka kandong kaya tumayo ako para umupo sa tabi niya... Hindi ko alam kung bakit sinabi niya na girlfriend niya ako kahit hindi naman totoo... "Taste it"...saad ni Austin sabay bigay ng ginawa ko... "Oishi!!"...saad niya at napangiti ako... I used to watch anime kaya naintindihan ko nung sinabi niya na masarap... "My girl made it"...saad ni Austin at proud pa... "Expected from the girl of a food critic"...saad niya at tumingin sa akin... ✒✒✒✒✒✒✒✒✒ Natapos na ang kanilang usapan at aalis na sana si Ms. Nakamura ngunit pinigilan muna ito ni Austin... "Can i ask for favor??"...tanong ni Austin... "spill it out"...saad niya... "Can you hide the identity of my girlfriend??..you can report that i have a girl but its unknown"...saad niya... Ngumiti naman si Ms. Nakamura kay Austin at sa akin... "Don't worry your identity is safe"...saad niya at ngumiti sa akin... "Arigatgozaimashita"...sabay na saad namin ni Austin... Umalis na si Ms. Nakamura at wala akong naintindihan sa pinag uusapan nila dahil puro business... "Bakit mo sinabi na girlfriend mo ako??"...tanong ko... "Para wala ng tanong..at shempre pag nalaman ng buong mundo na may girlfriend ako..shempre ako na naman ang pag uusapan ng mga tao..makikilala nila ako at ang Ristorante Deluxe"...saad niya habang naka ngiti... "Bayad mo??"...saad ko... Binuksan niya ang kaniya drawer at may kinuhang pera... Binilang niya ito sa harap ko at nag bilang din ako para maka sigurado... "Kulang"...maikli kong saad pagkatapos niyang mag bilang... "Paanu naman maging kulang??"...nagtataka niyang tanong... "Talent fee para sa pag papanggap ko na girlfriend mo"...saad ko... "Name your price"...saad niya na parang naiinis... "10 pesos"...saad ko at nagulat siya... "What the f**k??!!.. 10 pesos..seriously??..I never touch 10 pesos in my whole life"...saad niya at nagulat naman ako... "Hindi pa??"...paninigurado ko... "Never"...saad niya... Biglang pumasok sa akin kung anu ngaba ang trabaho ko sa kaniya... "Wait..anu nga ba ang trabaho ko??"...tanong ko... "Papayag kaba na maging personal chef ko??"...tanong niya... "Bakit pa??..marunong ka naman mag luto tapos marami kang chef dito"...sabi ko... "It's a long story..kukunin mo ang trabaho o hindi??"...tanong niya... Nag isip isip ako at mukhang madali naman ang gagawin at siya lang naman ang lulutuan ko kaya pumayag na ako... "Magkano sahod ko??"...tanong ko... "Depende kung masarap ka..mag luto"...saad niya at naalala ko na naman ang nangyaring tukaan na ginawa namin... Nahihiya akong ibalik pa ang nangyari kanina kaya hindi ko na siya tinanong kung bakit niya ginawa iyon... "By the way wala ka namang gagawin ngayon at para sa mamaya diba??"...tanong niya at tumango naman ako... "Let's go to mall"...saad niya... "anong gagawin natin??"...tanong ko... "Shopping and also I don't have food left on my house"...saad niya... ✒✒✒✒✒✒✒✒✒ Nandito na kaming dalawa ngayon sa loob ng sasakyan..binabaybay ang daan patungong mall... Naalala ko na naman ung sinabi ni Carlos na sinabi sa kaniya ni Austin kung anu ang trabaho ko... "Austin, close ba kayo ni Carlos??"...tanong ko... "Bakit mo natanong??"...tanong niya pabalik... "Sinabi niya sa akin na gagawin mo daw akong personal chef mo"...saad ko... "He's my kuya"...saad niya at napalaki naman ang aking mata... "Bakit mas matanda ka tignan at mas gwapo siya kesa sayo??"...tanong ko... Napakapit ako bigla dahil bigla siyang promeno... "What the f**k??!!..tinignan mo ba ng mabuti ang mukha ko at mukha niya??"...tanong niya sa akin... "Maganda lang mata mo sa kaniya pero mas gwapo siya sayo"...saad ko... Hindi niya ako pinansin at pinag patuloy nalang niya ang pag drive... Tahimik lang ang biyahe namin hanggang sa makarating kami sa parking lot ng mall... "Suotin mo ito"...saad niya at inabot sa akin ang face mask... "Anong gagawin ko dito??"...tanong ko... "Lagay mo sa mata mo"...saad niya... Hinampas ko siya ng face mask dahil sa sagot niya... "Suotin mo nayan dahil lalabas na tayo..naninigurado lang ako na iwas issue..kilala ako ng mga tao at siguro kilala ka rin dahil sa pagka panalo mo..ayaw ko lang ng issue"...saad niya kaya sinuot ko nalang at sabay kaming lumabas... Dahil naka mask kami papasok sa loob ng mall at pinag titinginan kaming dalawa... Nakikita ko rin sa mga mukha nila na parang nandidiri siguro dahil baka may sakit kaming dalawa..hindi ko na sila pinansin dahil mabuti nga walang humaharang at mabilis kaming makarating sa kung saan man si Austin pupunta... Nakarating kami sa isang boutique kaya tinignan ko ang pangalan nito... "Evandrick"...basa ko at napa nganga naman ako at napatigil sa pag pasok... Naramdaman siguro ni Austin na hindi na ako naka sunod sa kaniya kaya napalingon siya sa akin at binalikan niya ako... "Pumasok kana"...utos niya... Ngunit humindi ako dahil shet Evandrick..isa sa pinaka sikat na clothing brand kasabay nito ang Armani, Dior, Prada, Gucci, Chanel at iba pa sa mga presyohan..hindi ako nababagay pumasok dito..shet para kang nag lalakad na ginto pag suot mo ang ganitong brand... "Why??"...tanong niya... "Mahal dito..hindi ko kayang mag suot ng mga damit dito"...saad ko... Nakita kong kumunot ang kaniyang noo dahil sa sinbi ko... "Bakit??..sinabi ko ba na ikaw ang mag susuot??"...natatawang saad niya... "Ehh bakit mo pa ako pinasama"...tanong ko... "Shempre titignan mo kung bagay sa akin"...sabi niya at parang binagsakan ako ng langit... Hinawakan niya ako sa braso at ginaya pa loob..nanliit ako sa nakikita ko dahil nakikita ko ang mga presyo nito... "Umupo ka muna jan o di kaya tumingin tingin ka..baka may magustuhan ka..hintayin mo lang ako"...saad niya... *AUSTINS POV* Iniwan ko siya at sumunod sa isang nag babantay dito..bibilhan ko siya ngunit hindi ko lang alam kung anung gusto niya..may nakita akong isa pang ng babantay kaya tinawag ko... "Miss pwedi bang sundan mo yang babae na iyan..tapos lahat ng magustuhan niya at puntahan niyang damit kukunin ko"...saad ko sabay turo kay Yanna... Nag hanap na ako ng aking damit at pumili narin ako ng aking mga formal suits..marami rami rin akong kinuha at sobrang mahal nito... ✒✒✒✒✒✒✒✒✒ Binabayaran ko na ngayon ang mga damit na kinuha ko at pati narin kay Yanna ngunit hindi niya alam na binilhan ko siya... Tinignan ko ang presyo at hindi na ako nagulat dahil alam ko na sobrang mahal nito..tinignan ko si Yanna at nakita ko ang pagka mangha sa kaniyang mukha... Bitbit ko ang lahat ng pinamili namin dahil shempre ako ang lalaki at di dapat pinapagawa o pinapabuhat ng mabibigat ang mga babae... "Pwedi bang kunan mo ako ng pushcart"...sabi ko... Sinunod naman niya at kumuha siya ng isang pushcart...pumunta kami sa meat section at kumuha ng iba't ibang klase ng meat... Pinuntahan namin ang lahat ng kailangan ko at wala naman akong narinig na reklamo kay Yanna... Siya ang taga tulak at kuha ng mga sinasabi kong kunin niya..hindi ko kasi kaya dahil nga ako ang naka bitbit nitong damit naming dalawa... Nandito na kami ngayon sa parking lot ng mall at nailagay ko na ang mga pinamili sa likod ng sasakyan... "Pasok na..hahatid kita sa tinutuluyan niyo"...saad ko... "Mauna kana"...saad niya at napakunot ang noo ko... "Pumasok kana..may malaking pera ka sa bag mo..sayang pag nanakawan ka"...saad ko at natagalan siya bago pumasok... Inumpisahan ko nang buhayin ang makina ng sasakyan at nag lagay ng seat belt... Tinignan ko siya at tahimik lang siya sa gilid habang nakatingin sa harap... "Mag suot ka ng seat belt"...utos ko pero parang bingi siya dahil hindi manlang siya kumibo... Inalis ko ang aking seat belt at lumapit sa kaniya... Bigla ko siyang hinalikan sa labi at sabay kabit ng seat belt niya... Bumalik siya sa kaniyang katinuan nong matapos ko siyang halikan sa labi..hindi ko talaga ma pigilan ang aking sarili na halikan siya... Hindi rin ako nag sisi na hinalikan ko siya kanina..kung wala lang sanang istorbo hindi ko alam kung hanggang halik lang ba... Nilagay ko ang aking seat belt at tinignan siya ngunit nakatingin lang siya sa bintana... ✒✒✒✒✒✒✒✒✒ Tahimik ang buong biyahe namin hanggang sa makarating kami sa harap ng tinutuluyan nila ng ina niya... Nagulat ako dahil bigla siyang bumaba ng sasakyan nung tumigil ito... Tumakbo siyaagad pa pasok at hindi ko alam kung may nagawa ba akong masama dahil nahahalata ko na pag labas namin sa Evandrick ay bigla siyang tumahimik... Tinignan ko nalang ang paper bag na may lamang damit na sana ibibigay ko sa kaniya... Napag desisyonan kong ipag bukas nalang ang pagbigay ko ng damit kaya binuhay ko ulit ang makina at tinahak ang daan pauwi...

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more