"Oğlumuzu öldürmüşler,ormana atmışlar." dediğimde karım bir anda yere yıkıldı, çırpınıyordu.
Hepimiz korkuyla yaklaşırken,
"Halime!" diye bağırdım. Eli göğsünde nefes almakta zorluk çekiyordu.
"Bir şeyler yapın karım ölüyor!" diye bağırırken ellerim ,bedenim zangır zangır titriyordu. Daha oğlumun acısına dayanamazken üstüne bunu kaldıramazdım. Kadınların hengame içinde bağırışları, gelinimin ,
"Anne sakın sende bırakma bizi!" diye yakarışları hepsi kulağımda yankılanırken ben dayanmaya, direnmeye çabalıyordum. Elimden hiç hür şey gelmiyordu.
Birce;
Ali'min ölüm acısını hissettiğim an kendi acımı unutup Naim babam ve Halime annem için üzülmeye başladım. Kendi acımı yaşadığımı onlara hissettirerek zulüm vermek istemiyordum. İçim kan ağlarken kendimi, dişlerimi sıktım. Bilirdim Ali'mi
