คนเจ้าเล่ห์

899 Words

ลัลนารีบสวมชุดนอน แล้วเดินไปที่ห้องของ ร่างสูง “อ่าว ล็อคประตูทำไมค่ะ เปิดนะคะ” “ลัลไปนอนสิ ดึกแล้วนะ” ร่างสูงยืนอยู่ข้าง ประตู “เปิดประตูนะคะ คนเจ้าเล่ห์” ร่างสูงชอบใจโดนเมียด่า “อย่าเสียงดังซี๊” “เปิดประตูให้ลัลหน่อยค่ะ นะนะ” “ไหนลองอ้อนหน่อยสิ เผื่อกลอนจะลั่น” “พี่พบขาาา เปิดประตูให้ลัลหน่อยสิค่ะ” ร่างสูงอมยิ้ม ชอบใจที่แกล้งเมียได้ ประตูห้อง ค่อยๆเปิดแง้ม “ขาาาา เมีย” ร่างสูงเอ่ยตอบ ลัลนาอมยิ้มกับความเจ้าเล่ห์ของร่างสูง “ขโมยน้องพีพีมาทำไมค่ะ” หญิงสาวมองค้อน “เปล่าขโมยนะ แค่อุ้มมาเฉยๆเอง เข้ามาสิ” หญิงสาวยืนลังเล “คิดช้าฉันปิดประตูนะ” ร่างสูงพูดจบ ลัลนาก็วิ่งแทรกตัวเข้ามาทันที เห็นลูกชายตัวน้อยหลับปุ๋ย เธอค่อยๆแทรก ตัวลงไปนอนข้างๆลูกชาย ร่างสูงเดินมานั่งลง ที่เตียง ก่อนจะปิดไฟโครมแล้วล้มตัวลงนอน ตะแคงข้างเอื้อมแขนไปสวมกอด 2 แม่ลูก ลัลนานอนยิ้มที่เห็นมือของร่างสูงกอดไป

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD