“ว่าแต่!!..นี่ลัลมาเดินซื้อของเข้าบ้านหรอ”
เพียงพอรีบเปลี่ยนประเด็น ถามลัลนากลับบ้าง
“ใช่ค่ะ ลัลชอบมาช่วงใกล้ๆสิ้นเดือนค่ะ คือว่า..
ของลดราคาเยอะดี อีกอย่างมื้อเย็น ลัลว่าจะ
ทำอาหารญี่ปุ่นให้น้องพีพีกินด้วยค่ะ”
หญิงสาวเอ่ยตอบ ตาก็ยังมองของตามชั้นวาง
ไปด้วย “งั้นพี่ขอใช้แรงงานแลกกับอาหาร
ญี่ปุ่น สักมื้อได้ป่ะ ไม่ได้กินอาหารญี่ปุ่นนาน
แล้วเหมือนกัน” ลัลนาพ่นขำขึ้นมา “แหม!!
ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ค่ะ แต่ถ้าพี่พอลอยากกิน
เดี๋ยวลัลจะทำกินฟรีๆค่ะ” เพียงพอเผยยิ้มขึ้น
และถือโอกาสเนียนๆ เดินเข้าไปช่วยเข็นรถ
ให้ลัลนา จากนั้น..ทั้งคู่ก็เดินซื้อของกันต่อ
เพียงพอเดินเข็นรถตามหลัง ส่วนลัลนาก็เดิน
เลือกซื้อของตามที่เธอต้องการต่อ อย่างไม่
สนใจใคร เพียงพอเอื้อมมือไปหยิบน้ำผลไม้
ชื่อดังขึ้นมา “นั่นมันซื้อ 3 จ่าย 2 นี่ค่ะ พี่พอล
ไปหยิบมาอีกสิค่ะ” ลัลนาผู้ลืมตัว เพียงพอเดิน
อมยิ้มกลับไปหยิบ
