หลังจบอาหารมื้อดึกแล้ว กลับมาถึงโรงแรม
ทุกคนก็แยกย้ายเข้าห้องนอน บางคนก็ดูทีวี
ที่ห้องนั่งเล่น ส่วนเพียงพบก็พาลัลนาเข้าไป
ในห้องนอน เขาอยากเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง
เพราะเธอกำลังเข้าใจเขาแบบผิดๆ “ลัล!
คือว่า..ฉันจำเรื่องในอดีตได้ทั้งหมดแล้วนะ
ฉันรู้ความจริงแล้ว ว่าผู้หญิงคนนั้นคือ..”
“ค่ะ ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีค่ะ อยากจะไปหย่า
วันไหน ก็บอกลัลมาได้เลยค่ะ” (ถ้าจะบอกแค่นี้
โทรมาก็ได้มั้ง ไม่เห็นจะต้องตามมาถึงที่นี่เลย
เออ!!! ฉันปิดเครื่องนี่หว่า สุดท้ายวันนี้ก็มาถึง
จนได้ เห้อ!! ได้เวลาคืนของที่ไม่ใช่ของฉันแล้ว)
หญิงสาวฝืนยิ้ม แม้ในใจเธอจะรู้สึกเจ็บปวด
เธอกำลังจะลุกขึ้นยืน มือหนาเอื้อมจับเอวของ
หญิงสาวพร้อมดึงลงมานั่งตัก “ช่วยฟังสิ่งที่ฉัน
จะพูดให้จบก่อนจะได้ไหมลัล” หญิงสาวค่อยๆ
หันหน้ากลับมาจ้องมองใบหน้าของเขา
“ลัลจำคืนที่ลัลถูกวางยาได้ไหม ลัลไปขอความ
ช่วยเหลือจากผู้ชายคนน
