ผ่านไป 3 วันกับทริปทะเลที่ภูเก็ต ทุกคนพากัน
เดินทางกลับมากรุงเทพฯ ใช้ชีวิตกันตามปกติ
**คืน..ก่อนวันเกิดน้องพีพี**
“พรุ่งนี้วันเกิดน้องพีพี ปกติลัลจัดวันเกิดยังไง”
“ทุกปี ลัลก็ซื้อพิซซ่าถาดใหญ่ให้ค่ะ เพราะ
น้องพีพีกินชอบมาก” ลัลนาเอ่ยตอบ
“งั้นปีนี้ เราจัดปาร์ตี้ตรงสวน ชวนเพื่อนๆ
ของน้องพีพีมาด้วยดีไหม พอลมันจะเอา
บ้านบอลเป่าลมมาตั้งให้เล่นกัน” เพียงเอ่ยขึ้น
“โห้ น้องพีพี ต้องชอบมากแน่ๆเลยค่ะ”
“อืมม งั้นก็ตามนี้ ฉันจะโทรบอกพอล อ่อ!!
ฉันชวนเพื่อนๆมาด้วยนะ ลัลโอเคใช่ไหม”
“พี่พบค่ะ พี่เป็นหัวหน้าครอบครัวนะคะ พี่ตัดสิน
ใจได้เลย ยังไงลัลก็พร้อมเดินตามพี่อยู่แล้วค่ะ”
“ไม่ ฉันอยากให้เราเดินเคียงข้างกันและฉันก็
เคารพการตัดสินใจร่วมกัน ไม่ใช่แค่คนใด
คนหนึ่ง” ลัลนาได้ฟังสิ่งที่เพียงพบพูดก็รู้สึก
นึกถึงพ่อกับแม่ของเธอ ที่พ่อเป็นใหญ่ในบ้าน
“เป็นไรไป ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น หืมม”
“แค่น
