ทำทุกอย่างเพื่อลูก

893 Words

ลัลนาได้ยินสิ่งที่ร่างสูงพูดก็เกิดรู้สึกกังวลขึ้น มาเช่นกัน “แต่ว่ามันจะดูไม่ดีถ้าลัลกับลูกไป รบกวนท่านประธาน มากเกินไป” ลัลนาเอ่ยขึ้น “ฉันยินดีช่วยและมันก็ไม่ได้ทำให้ฉันลำบาก อะไร คอนโดของฉันมี 2 ห้อง ถ้าเธอไปอยู่ ฉันจะได้ไม่ต้องเสียเงินจ้างแม่บ้านไง เธอไหว ไหมล่ะที่จะทำความสะอาดแลกกับ 1 ห้องที่ฉัน แบ่งให้เธอกับลูกอยู่” ชายร่างสูงเอ่ยขึ้น ลัลนาก้มหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ยกมือไหว้ “ลัลขอบคุณมากๆค่ะ ลัลยินดี ทำความสะอาดให้แบบไม่เกี่ยงเลยค่ะและลัล ขอบคุณที่ท่านประธานเตือนสติลัล แต่มันก็ จริงค่ะ ถ้าไม่มีลัล น้องพีพีจะอยู่ยังไง” น้ำตาของหญิงสาวไหลรินออกมา ก่อนจะรีบ เดินลงรถไปเก็บของที่จำเป็น แต่เธอมองไป รอบๆห้องก็แทบไม่มีของอะไรเลย ผ่านไป 20 นาที ลัลนาเดินมาพร้อมกระเป๋า 2 ใบ ร่างสูง ลงจากรถ ช่วยเก็บกระเป๋า ลัลนาเปิดมานั่งใน รถก็ได้ยินเสียงเคี้ยวของกินอย่างอร่อย หันไป มองก็เห็นลูกชายกำลังเพลิดเพลินกับของกิน “อร่อยไหมค่ะ น้องพีพี” ลัลนาเอ่ยถามลูกชาย “อร่อยมากเลยครับ คุณพ่อใจดีที่สุดเลย” รถขับมุ่งตรงไปยังคอนโดสุดหรู ร่างสูงเดินนำ เข้ามาภายในห้อง “เธอกับน้องพีพีพักห้องนี้” “ค่ะ ขอบคุณค่ะ” ร่างสูงเดินนำเข้ามาภายใน ห้องนอน “ตามสบายแล้วกัน ขาดเหลืออะไรก็ บอกมาแล้วกัน” ร่างสูงเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินออก จากห้องไปนั่งที่โซนนั่งเล่นกับเด็กชายตัวน้อย ลัลนารีบจัดแจงจัดเรียงข้าวของและเดินออก มาจากห้อง “แถวนี้มีตลาดใกล้ๆไหมค่ะ” “ไม่รู้สิ ไม่น่าจะมี แต่มีซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ เธออยากได้อะไรล่ะ เดี๋ยวฉันพาไป” ลัลนาเดิน กลับไปเปิดดูตู้เย็น “โห้ มีแต่น้ำเปล่า” “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวลัลพาลูกลองเดินไปเอง ท่านประธานพักผ่อนเถอะค่ะ แค่นี้ลัลก็รบกวน มากเกินไปแล้วค่ะ” ลัลนาเดินมาจูงมือลูกชาย ร่างสูงลุกตามมาที่หน้าประตู “ถ้าฉันเหนื่อย ฉันจะบอกเอง เธอไม่ต้องมาคิดแทนฉัน” หญิงสาวก้มหน้าลง “ขอโทษค่ะ” ร่างสูงนิ่งลง เมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าเอาแต่ขอโทษ “อีกอย่าง ฉันควรไปซื้ออะไร ที่ไม่ใช่น้ำเปล่า มาใส่ตู้เย็นไว้บ้าง” ร่างสูงเอ่ยขึ้นทำให้หญิง สาวพยักหน้าตอบรับเบาๆ จากนั้นร่างสูงก็พา แม่ลูกไปเดินซื้อของ ลัลนาเน้นเลือกผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ เธอเน้นแต่ของป้ายเหลืองที่ลดราคา ร่างสูงขมวดคิ้วเข็นรถเดินตาม พอซื้อของเสร็จ ก็เกือบ 6 โมงเย็น พอกลับมาคอนโดถึงลัลนา รีบเข้าครัวทำอาหารให้ลูกชาย กลิ่นหอมที่มัน เตะจมูกชายร่างสูงจนทำให้เขาต้องเดินมาดู “นั่นเมนูอะไร หอมเชียว ชักหิวแล้วสิ” มือหนา ลูบวนที่ท้อง “มีแกงจืดเต้าหู้หมูสับ ไข่เจียวกุ้ง สับผักโขม แล้วก็หมูทอดค่ะ เดี๋ยวท่านประธาน นั่งรอเลยก็ได้ค่ะ ข้าวสุกพอดี..น้องพีพีมาทาน ข้าวค่ะ” ลัลนาหันไปเรียกลูกชาย ร่างสูงพาเด็ก ตัวน้อยขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ข้างๆเขา แล้วทั้ง 3 ก็ นั่งกินข้าวกันจนอิ่ม ลัลนาเก็บกวาดทำความ สะอาดจนเสร็จ ปล่อยให้ลูกนั่งเล่นย่อยอาหาร ก่อนจะไปอาบน้ำ สายเรียกเข้า..ที่บ้าน ร่างสูง กดรับสาย “ครับแม่” ร่างสูงเอ่ยรับปลายสาย “นี่มันจะ 2 ทุ่มแล้ว ลูกยังไม่กลับบ้านเลย มีงานด่วนหรอ” ผู้เป็นแม่เอ่ยถาม “อ่อ คืนนี้พบจะนอนที่คอนโดครับ มีงานต้อง ทำต่อนิดหน่อย ลืมโทรบอก ขอโทษครับ” “แม่ว่าจะให้พบมาช่วยแม่ เลือกอาหารที่จะจัด งานต้อนรับน้องชายกับคู่หมั้นของเขาน่ะ” ผู้เป็นแม่เอ่ยต่อ “แม่เลือกได้เลยครับ” พอวางสายไป ร่างสูงหันมองก็ไม่เห็นลัลนากับ ลูกน้อยแล้ว เขานั่งกดสั่งของเล่นและพวกชุด ระบายสีมาให้ลูกชายของลัลนา จากนั้นเขา ก็เข้าไปอาบน้ำ ออกมานั่งดูทีวีในชุดนอน ลัลนาถือชุดนักเรียนของลูกเดินออกมา “เอ่อ ทะ ท่านประธานยุ่งอยู่ไหมค่ะ” ร่างสูง หันมา เห็นหญิงสาวในชุดเสื้อยืดตัวใหญ่ กางเกงขาสั้นสภาพชุดที่เก่ามาก ถึงกับนิ่ง (หื้ม ขนาดสภาพชุดแทบเดาสีไม่ออก แต่ทำไม เธอช่างดูดีกับชุดพวกนี้ได้นะ กลิ่นหอมอ่อนๆ) “ไม่ยุ่ง เธอมีอะไรหรือเปล่า” ลัลนามองซ้าย มองขวา “มีผงซักฟอกไหมค่ะ ลัลหาไม่เจอ” ร่างสูงพ่นขำบางๆ ก่อนจะเดินนำไปที่ห้องซัก “จะซักชุดนักเรียนหรอ” ร่างสูงเอ่ยถามขึ้น “ใช่ค่ะ” ร่างสูงถือโอกาสสอนให้ลัลนาได้ใช้ เครื่องซักเผื่อเธออยากใช้มัน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more