>>พอออกจากบ้านมา เพียงพบก็เริ่มขับรถ
ออกไปตามหาลัลนา แต่เขาก็มืดแปดด้าน
ไม่รู้ว่าต้องไปตามหาลัลนากับลูกที่ไหน
เพราะเธอไม่ได้หยิบของสำคัญอะไรไปเลย
สักอย่าง เขาจอดรถข้างทาง ได้แต่นั่งซบหน้า
ลงไปกับพวงมาลัยรถ น้ำตาค่อยๆไหลลงมา
ด้วยความเป็นห่วง ยิ่งรู้ว่าเธอกำลังท้องด้วย
แถมลูกชายที่เธอพาไปด้วยก็พึ่ง 5 ขวบ อีกทั้ง
เธอไม่น่าจะมีเงินติดตัว เขาก็ยิ่งรู้สึกเป็นห่วง
เธอมากขึ้นไปอีก (เธอพาลูกไปอยู่ที่ไหนกันนะ
ฉันจะไปตามหาเธอกับลูกจากที่ไหน)เสียงเคาะ
กระจกดังขึ้น ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!! เพียงพบเงย
หน้าขึ้นมอง “อ่าว ไอ้ปีย์” เพียงพบเลื่อนกระจก
รถลง “มึงเป็นไรวะ มาจอดรถตรงนี้ อันตราย
จะตายห่า แล้วนี่เกิดอะไรขึ้นวะ” เพียงพบมอง
หน้าเพื่อน “ขับไปร้านข้างหน้า เดี๋ยวเล่าให้ฟัง”
รถทั้ง 2 คันถูกขับไปอีก 800 เมตรและจอด
แวะร้านนั่งชิลล์ “มีเรื่องอะไรวะ” เพื่อนสนิทเอ่ย
ถามขึ้นอย่างเป็นห่วง
