เพียงพบเดินออกมาจากห้องก็ต้องหยุดชะงัก!!
“มาทำห่าไรวะ” เพียงพบเอ่ยถามขึ้น
“อ่าว ซื้อของมาเซ่นน้องพีพีไง เผื่อยักษ์ใจร้าย
จะกลายร่างเป็นอย่างอื่น” เพียงพอเอ่ยตอบ
“ลัลพาลูกหนีไปแล้ว” น้ำเสียงสั่นๆเอ่ยขึ้น
“ห๊ะ!! มันเกิดอะไรขึ้น ทะเลาะกันหรอ”
“เปล่า ฉันไปรักษาการกระตุ้นความทรงจำมา
แต่ลัลเข้าใจว่าฉันอยากจำผู้หญิงในอดีตได้มั้ง
เข้าใจว่าฉันรักผู้หญิงคนนั้น แต่ไม่ใช่ลัล”
“ถ้าเรื่องนั้นพอลก็มีส่วนผิดด้วย ครั้งหนึ่งพอล
เคยพูดใส่ลัลว่า ถ้าวันนึงพี่พบกลับมาจำผู้หญิง
คนนั้นในอดีตได้ พี่พบจะทิ้งเธอและกลับไปรัก
กับผู้หญิงคนนั้น” เพียงพอเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกผิด
“แต่ฉันเคยบอกลัลไปแล้ว ไม่ว่าฉันจะจำผู้หญิง
คนนั้นได้หรือไม่ ยังไงฉันก็เลือกลัล”
“ก็พี่ดันไปรักษาเพื่อให้จำได้ไง ลัลจะเข้าใจ
แบบนั้นก็ไม่แปลก แล้วพี่นึกยังไงถึงอยากกลับ
ไปจำได้อีกล่ะ ผ่านมาตั้ง 6 ปีแล้วนี่”
“ก็เมื่อวานเอกภพมันมา
