"ATE Amara, ayos lang po ba kayo?" nag-aalalang tanong ni Lualhati nang mapansin nito ang barok na paglakad ko. Nagmukha ba namang lakad ng matanda na may pilay ang paraan ng paglalakad ko dahil sa sakit pagitan ng mga legs ko kaya hindi na ako magtataka kung mag-alala ito.
Pinilit kong ngumiti sa bata upang hindi na ito mag-alala pa. "O-Okay lang ako, Lualhati."
Halatang hindi kumbinsido ang bata sa naging sagot ko pero agad na napunta kay Uncle William ang paningin nito ng subusan siya nito ng binalatan nitong shrimp.
"Focus on your food first, Lualhati. Your Ate Amara is alright. I'm sure she had a very good sleep last night," aniya nito sa bata pero halata namang inaasar niya ako.
Pinigilan ko ang sariling batukan siya. Siya ang may kasalanan kung bakit hindi ako makapaglakad ng ma
