TULAD niya ay natigilan din ako. Girl last night? What does he mean by that?. T-Teka kilala niya ako p-pero paano? Pinagmasdan ko siya ng maigi ang itsura nito. Sa hindi ko maintindihan na dahilan ay para pang pamilyar sa akin ang kulay brown nitong mga mata, tila nakita ko na ito noon.
Nanlaki ang mga mata ko nang maalala kung saan ko huling nakita ang mga matang iyon. Kaya pala parang pamilyar sa akin ang boses niya. S-Siya ang lalaking iyon! Ang lalaking kasama ko kagabi! Ang estrangherong nakakuwa ng pagkabirhin ko!
"I-Ikaw?" gulat kong bulaslas.
H-Hindi ko lubos akalain na anong lalaking kasama ko kagabi ay siyang uncle ng mapapangasawa ko. Si William Baldemor!
Palagi kong naririnig ang pangalan nito mula kay Wyatt. Sino nga ba ang hindi makakakilala kay William Baldemor? Subrang dami nitong achievements kahit sa edad lang nito na 32 years old. Marame itong business sa pilipinas at narinig kong kasangga na rin nito sa negosyo si Mayor. Magnus Villacarte kaya rin siguro ito na sa pilipinas ngayon.
Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Sa lahat ng lalaking maari kong makasama ng gabing iyon, at siya ring umangkin sa paulit-ulit sa katawan ko ay bakit ang Uncle pa talaga mismo ng aking kasintahan?
Para akong pinaglalaruan ngayon ng tadhana. Hindi ko lubos akalain na ganito ang kalalabasan ng isang gabing pagkakamali.
"You know each other?" takang tanong ni Wyatt at nagpalipat-lipat sa amin ng kaniyang Uncle ang paningin.
Mabilis akong umiling. "H-Hindi. N-Nakita ko lang siya sa mga magazines. Ang totoo nga ay ngayon lang kami nitong nagkakilala."
Hindi ko na alam ang gagawin. Natatakot akong malaman ni Wyatt ang nangyare sa amin ng kaniyang uncle. Ano na lang ang gagawin ko kapag nalaman ni Wyatt?
Baka isipin nito na isa na akong maduming babae na kung kanina kanino na lang nagpapagalaw. Inilaan ko ang virginity ko bilang regalo sa kasal namin pero dahil sa katangahan ko ay aksidente ko itong nabigay sa kung sinong estranghero, and that strange man happened to be my Fiancé's Uncle.
"Uncle Wiilam, meet my fiancé, Amara Solene Fuentes," pakilala sa akin ni Wyatt sabay pinulupotang kaniyang braso sa bewang ko.
Kita ko ang pagsunod ng mga mata ni William roon. Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako pero tila ba nagbago ang aura nito, para bang nagdilim ang paningin niya.
"Babe, this is my father's younger brother, Uncle William Baldermor," pakilala naman sa kaniya ni Wyatt. "You can call him 'Uncle.'"
Hindi ko alam kung paano ko ipapakilala ang sarili ko rito. Subrang bilis ng napahon parang kagabe lang ay 'Daddy' ang tawag ko rito ngayon naman ay 'Uncle' na.
Napabalik ako sa ulirat ng higpitan ni Wyatt ang pagkakakapit sa akin. Gamit ang mga mata ay inutusan ako nitong magpakilala sa lalaking na sa harapan namin.
Napabuntong hininga ako at walang nagawa kung 'di ang magpakilala. Iniabot ko ang kamay sa harapan niya. "N-Nice to meet you po, U-Uncle. I'm A-Amara Solene Fuentes."
Pinilit ko siyang nginitian. Saglit niyang pinagmasdan ang kamay ko, matagal niya pa iyong tinignan bago abutin. Ang akala ko nga ay wala siyang balak na tanggapin iyon, mabuti na lang at tinanggap niya rin ito.
"I'm William Baldemor, Wyatt's Uncle."
Nagtama ang mga mata naming dalawa sa isa't isa. Mas lalo akong nahipnotismo sa kulay brown nitong mga mata.
Parehas sila ng mata ni Wyatt ngunit ang pinagkaiba lang ay dark brown ang mga mata ni Wyatt kaya kung titignan mo ay parang black lang ito habang si William naman ay kahit hindi mo na iharap sa araw kumikinang na ang light brown nitong mga mata.
Pansin ko ring hindi sila magkamukha ni Wyatt, siguro ay dahil na rin mas mukhang italiano si William, he's a natural brunette.
Nabalik ako sa ulirat ng bahagya pisilin ni William ang palad ko. Ngumiti siya sa akin. Ngiting friendly na parang hindi kami nagbato bato peak sa kama kagabe.
Hindi ko alam kung pinaplastic lang ba ako nito o talagang hindi niya alam na ako ang babae nakasama niya kagabi. Sana lang ay isipin nitong nagkamali lang siya at hindi ako ang babaeng nakasama niya kagabe.
Tama, madalim ang paligid noong may nangyare sa amin. May tyansang hindi niya ako namumukhaan! B-Baka akalain niya lang na magkamukha kami ng nakaone nigth stand niya. Ako nga ay hindi siya nakilala agad kaya sana ay hindi rin ako nito makilala.
"Then, let's eat," aya ni Wyatt.
Magkatabi kaming naupo ni Wyatt habang naupo naman sa harap ko ang uncle niya.
Nihindi man lang ako makatingin rito ng deretso, sa tuwing nagtatama ang mga mata namin ay naaalala ko lang ang mga nangyare kagabe. Subrang awkward ng paligid.
Dinudumog lang ako ng guilt sa tuwing naaalala ko ang mga kagagahan ko at the same time na natatakot akong maalala nito na ako ang babaeng kasama niya kagabi sa hotel. Ayokong sabihin nito kay Wyatt ang nangyare sa aming dalawa...
Ayokong isipin ni Wyatt na trinaydor ko siya at sariling uncle niya pa talaga.
"Mabuti naman at naisipang mong bumalik ulit dito sa pilipinas, Uncle William, after 16 years" pagbubukas ni Wyatt ng topic. "Are you planing on staying here for good?" tanong niya sa matanda.
Hinayaan ko lang silang mag-usap at nanahimik lang sa tabi. Alam kong makapal ang mukha ko para magpakita pa rito sa kabila ng mga nangyare. Kung alam ko na mangyayare iyon ay sana pala hindi na ako sumama pa kay Johanna noong gabing iyon
Kung maaari lang na ma-ibalik ang oras ay gusto kong i-tama ang pagkakamali ko. Hinding hindi ako sasama kay Johanna sa club at mananatili lang sa bahay. Nangyare ang lahat ng ito dahil sa kapabayaan ko.
"Yes," tanging sagot ni William. "I'm planning to settle down here in the philippines."
Kahit huwag na lang... Kahit nga doon na lang ito mamatay sa ibang bansa ay okay lang sa akin. Mas magandang sa ibang bansa na lang ito nang sa ganon ay mabawasan ang guilt na nararamdaman ko.
Natuwa naman si Wyatt sa isinagot ng kaniyang uncle. "Good to hear that. Where are you planning to stay then? Why don't you live with us in the mansion? Total mas marame, mas masaya, tyaka sigurado akong matutuwa si Mommy at Daddy kapag nalaman dito ka na sa pilipinas titira."
Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ang suwestyon nito. Ano raw? Sa iisang bahay kasama si William? Hindi pwede!
"B-Babe... ahmn sa tingin ko b-baka hindi maging comfortable si Uncle William sa mansion. I-I just don't want him to be uncomfortable with us," untag ko.
Ngayon pa nga lang na kasama ko ito sa iisang table ay hindi na makakain ng maayos, paano pa kaya kung iisang bubong!?
"Well, I don't have a problem with that," si William ang sumagot sa sinabe ko dahilan upang magtungo sa kaniya ang atensyon ko.
Pinunasan nito nang towel ang bibig niya bago muling magpatuloy sa sinasabi.
"Mas maganda rin na magkakasama tayo. In that way I can protect my niece to any bitches that will tried to shuckle him."
Naintindihan ko agad ang nais nitong ipahiwatig. Alam kong ako ang pinapatamaan niya. Halata namang ayaw niya sa akin,
at alam ko ang rason kung bakit.
Pwes, kung ayaw niya sa akin ay ayaw ko rin sa kaniya noh! Kung tutuosin ay kung hindi lang dahil kay Wyatt ay wala ako rito ngayon.
"Come on, Uncle. I'm not a kid anymore. You don't need to worry about me anymore, I can handle my self," aniya ni Wyatt. Wala man lang siyang kaide-ideya na ako pinapatamaan ng uncle niya.
"I'm just making sure," dagdag ni William.
Muling balot ng nakakabinging katahimikan ang paligid. Hanggang sa dumating ang waiter, habang kausap ni Wyatt ang waiter para sa order namin ay ginawa kong pagkakataon iyon upang magpaalam.
"M-Magba-banyo lang muna ako."
Hindi na ako nag-intay pa ng sagot at iniwan na sila roon. Nagmamadali kong tinungo ang banyo. Hindi ako makahinga ng maayos sa table na iyon kasama ang dalawa.
Pakiramdam ko ay may sumasakal sa akin. Siguro ay dahil ayaw na rin akong lubayan ng konsensya. Sa bawat oras na kasama ko ang walang kaalam-alam na si Wyatt ay mas lalo lang akong tinutubuan ng guilt.
Tinignan ko ang itsura sa salamin. Mukha akong pinagsakluban ng langit at lupa. Hindi ko talaga maintindihan kung anong nagustuhan sa akin ni Wyatt dahil simple lang ako. Marame itong babae noon pero ako pa rin ang pinili niya pero sa kabila ng lahat ay ito lang ang isu-sukli ko sa binata, ang pagtaksilan siya at lokohin.
Inilabas ko ang face powder sa poach at sinimulang magre-touch. Ayoko namang magmukhang bangkay sa harap ni Wyatt.
Baka mas lalo lang syang magkaroon ng dahilan upang tuluyang iwan ako. Maraming nagsasabing may itsura ako pero kapag kasama ko si Wyatt ay nai-insecure pa rin ako dahil sa dami ng babaeng may gusto rito. Magaganda at mga modelo pa.
Sinigurado kong hindi visible ang mga kiss marks na iniwan sa akin ng William na 'yon. Pinuno niya yata ng mga marka ang buong katawan ko. Mabuti na lang at madali ko itong natakpan ng foundation.
Nabalik ako sa ulirat nang maramdaman ang pagvi-vibrate ng phone ko. Kinuwa ko iyon mula sa maliit kong poach na bitbit.
Pangalan ni Johanna ang sumalubong sa akin nang tignan ko iyon. Agad kong sinagot ang tawag. Dahil masyadong akupado ang utak ay halos makalimutan ko ito.
"Amara," salubong niya. "Nasaan ka?"
"I'm with Wyatt. Why?"
Inilabas ko ang face powder sa poach at sinimulang magre-touch.
"You're with him?" tila gulat na tanong niya. "I-I mean, bigla ka na lang kasing nawala kagabi. Wala ka sa room kung saan kita iniwan. Hindi rin kita macontact kagabi kaya nag-aalala ako kung ano ng nangyare sayo... Iyon pala kasama mo lang siya."
"Actually... something happened."
Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag kay Johanna. Siya lang ang nag-iisang kaibigan ko, pinsan ko siya sa father side kaya close na close kami nito mula pa noon.
"Why? May nangyare ba? Tell me."
Bumuntong hininga ako. "It's nothing."
I think I need to clear my mind first before telling her. It's not like I don't trust my best friend but because I wanted to play safe.
"Sige, ibababa ko na muna ang tawag. Baka nag-iintay na sila Wyatt don sa table namin. Nakakahiya naman kung pag-intayin ko sila ng future byanan ko."
Hindi ko na siya inintay pa at pinatay na ang tawag. Muli kong ipinasok sa loob ng pouch ko ang mga gamit ko. Nang matapos magretouch ay ipinasok ko na rin sa loob ng pouch ko ang mga gamit ko pang make up bago naisipang lumabas na nang banyo.
Napansin kong ako lang mag-isa ang naririto sa loob ng restroom na ikinapagtaka ko. Kanina kasi ay may mga babae akong nakasabay pero wala na sila.
Isinawalang bahala ko na lang iyon at tyaka lumabas ngunit agad rin akong natigilan ng sumalubong sa akin ang taong dahilan kung bakit hindi ako mapakali ngayon...
"U-Uncle William..."
Anong ginagawa niya rito? At talagang sa labas pa talaga ng rest room ng babae ang naisipang nyang pagtambayan sa lahat ng lugar dito sa resturant.
"B-Bakit nandito po kayo, Uncle?"