Kısık gözlerini açık camda dolandırdı uzunca bir süre. Kafası omzunun üzerine eğik, alt dudağını içten içe ısırıyordu. Kafasındaki planı hesaplıyordu. Artık zamanın geldiğine karar vererek elini havaya kaldırıp işaret parmağı ve orta parmağıyla hedefi göstererek salladı. “Ateş!”
Saniyeler içinde ardındaki küçük askerleri profesyonelce ellerinde tuttukları sapanları gerdirerek havaya kaldırdı. Ve hemen yanlarında duran diğer yardımcı askerleri de lastiklere bağlı torpillerin ucunu yakarak yere sindi.
Peş peşe açık camdan içeriye fırlatılan altı torpil evin içinde seslice patlarken küçük askerleri hedefi tam on ikiden vurmanın sevinciyle birbirine sarıldı. Hüma ise kısık gözleriyle sinsice dudağının kenarını kıvırdı. “Demiştim Yüzbaşı, Ha benim damarıma bastın ha mayına. Aynı şey!”
Dudak
