Makapiling Kang Muli

KABANATA 18

“I’m sorry, baby! Sige, tapusin ko lang ’to. Marami pa naman tayong panahon para magpakasaya,” ngumiti na naman siya ng nakakaloko habang pinupunasan ang pawis na namuo sa kaniyang noo.

Binilisan niya ang kilos. Sobrang hapdi na ng pagkabab*e ko. Pakiramdam ko ay sugat na ang loob nito. Ilang sandali pa ay lupaypay siyang napadaing sa ibabaw ko na tila isang h*yop na nasasaktan.

Gumulong siya sa gilid ko matapos niyang mailabas lahat ng sem*lya sa akin. Dinig ko ang malalalim na paghugot niya ng hininga tanda na hingal na hingal siya.

Maya-maya ay naupo siya sa kama. Tinapunan ko siya ng masamang tingin.

“Hindi mo man lang ba ako tatanungin kung paano kita nagawang galawin nang hindi ka man lang nagigising? At kung paano ako nakapasok sa kwarto mo kahit naka-lock na sa loob?” tanong niya sa akin.

Hindi ko siya pinansin. Diretso lang ang tingin ko habang patuloy ako sa pag-iyak.

“Ayaw mong malaman? Fine. Madali akong kausap,” sambit niya. Mariin niyang hinawakan ang mukha ko at iniharap sa kaniya.

“Nalaman kong balak mo na pala na umalis dito. Sige, umalis ka! Pero huwag mong sisisihin ang sarili mo kung isang araw kapatid mo na ang pinaliligaya ko. Ano nga ba ‘yong pangalan niya? Kate ’di ba?”

Lalong tumalim ang tingin ko sa kaniya nang marinig ko ang balak niya sa kapatid ko.

“Hay*p ka! Huwag na huwag mong idadamay ang kapatid ko!” Nagpumiglas ako mula sa pagkakahawak niya.

Tumaas ang sulok ng labi niya. “Madali lang naman akong kausap. Hindi madadamay ang kapatid mo kung mananatili ka dito at ititkom mo ’yang bibig mo.”

“Nakuha mo na ang gusto mo. Ikaw na din ang nagsabi na ilang beses mo na akong ginal*w. Bakit hindi mo pa ako hayaang umalis?” puno ng pagkamuhing tanong ko sa kaniya.

“Hindi pa ako tapos sa ’yo. Mananatili ka dito hangga't gusto. Huwag kang mag-alala, pwede ka pa din namang umuwi sa inyo. Pero siguruhin mong walang ibang makakaalam ng mga masasayang sandali natin dito sa kwarto mo.”

“Hay*p ka! Bab*y! Dem*nyo!” sigaw ko sa pagmumukha niya.

“Tsk! Nag-enjoy ka naman tapos magagalit ka.”

Tumayo siya sa kama. Isa-isa niyang dinampot ang mga damit niya at balewalang nagbihis sa harap ko. Umiwas ako ng tingin, tumagilid ako sa kama at tinakpan ng kumot ang hub*d kong katawan. Sa sobrang pagod ay nakatulog ako agad.

“Angeli! Gising ka na ba? Buksan mo ’tong pinto! Angeli!” Sunod-sunod na katok ang nagpagising sa ’kin.

Dahan-dahan akong bumangon. Paika-ika akong naglakad patungo sa kabinet at kumuha ng damit na maisusuot.

“Oh, hindi ka pa nakaligo? Ano ang nangyari sa ’yo? Bakit tinanghali ka ng gising?” magkakasunod na tanong ni Ate Wena nang pagbuksan ko siya ng pinto.

“A-Ate Wena, pinags*mantalahan na naman niya ako kagabi. Paulit-ulit niya akong binab*y.” Sinunggaban ko ng yakap si Ate Wena. Humagulgol ako sa balikat niya.

Mahigpit niya akong niyakap. Pumasok siya sa loob ng kwarto ko at naupo kami sa kama.

“K-Kilala mo na? Kilala mo na ba kung sino ang gumag*hasa sa ’yo?” pabulong na tanong niya. Tumango ako at muling yumakap sa kaniya.

“Kung may magagawa lang sana ako para sa ’yo, Angeli. Kaso mahirap banggain ang pamilya nila. Walang maniniwala sa atin lalo na at maimpluwensiya sila at maraming koneksyon sa mga may katungkulan dito sa atin,” malungkot na sambit ni Ate Wena habang hinahagod niya ang likod ko.

“Gusto ko nang umalis dito, Ate Wena. Kaso pinagbantaan niya ako. Tulungan mo ’ko, Ate. Gusto ko nang makaalis dito,” pagsusumamo ko sa kaniya.

“Gustuhin ko mang tulungan ka pero wala akong kakayahang gawin ’yon. Hindi ka pa nakakaalis dito paniguradong nabaril ka na ng mga tauhan ni Senyorito Lufer na nagbabantay sa loob at labas ng mansiyon.”

Pinahid ni Ate Wena ang mga luha sa pisngi ko. Maging siya ay umiiyak na rin.

“Maging matatag ka lang at magdasal. Siguradong gagawa ng paraan ang Diyos upang makaalis ka sa impiyernong lugar na ’to.”

“Salamat, Ate Wena. Hindi ko na alam ang gagawin kung wala ka.”

“Huwag ka na munang magtrabaho ngayon. Ako na ang bahala na mag-isip ng idadahilan kay Aling Sonia. Dadalhan na lang kita dito ng pagkain.” Tumango ako at muling nahiga.

Umiyak ako nang umiyak sa buong maghapong nakakulong ako sa kwarto. Maya’t maya din akong pinupuntahan ni Ate Wena upang kumustahin. Siya din ang nagdadala ng pagkain sa akin.

Pag sapit ng gabi ay muli akong nakaramdam ng takot. Hindi ko alam at hindi ko nakita kung saan siya dumaan nang pumasok siya kagabi.

Naka-lock pa din naman ang loob ng kwarto ko nang pagbuksan ko si Ate Wena kaninang umaga.

Sa sobrang takot at pag-aalala na baka pumasok na naman si Senyorito Lufer ay hindi ako makatulog kahit hatinggabi na.

Nakaramdam ako ng tawag ng kalikasan. Bumangon ako at tinungo ang banyo. Paglabas ko sa banyo ay siya namang pagpasok ni Senyorito Lufer sa kwarto ko.

Namilog ang mga mata ko pagkakita sa kaniya at muli na namang tinambol ng kaba ang dibdib ko. Kaya pala nakakapasok siya kahit naka-lock dahil may secret door pala sa likod ng malaking salamin sa kwarto ko.

“Good evening, baby! Bakit parang nakakita ka ng multo?” nakangising tanong niya sa akin.

Napayuko ako at lalong namilog ang mga mata pagkakita sa kamay niya. May hawak ulit siyang baril.

“S-Senyorito, parang awa mo na po. Please, huwag n’yo na pong ituloy ang balak n’yo.” Pagmamakaawa ko sa kaniya.

Ngunit bingi siya sa pakiusap ko. Isa-isa niyang hinubad ang mga damit niya habang patuloy na umaabante palapit sa akin.

“Luhod.” Utos niya sabay tingin sa kaniyang sandata.

“P-Po?”

“Ang sabi ko lumuhod ka.”

Hinawakan niya ako sa magkabilang balikat at pinilit na lumuhod. Ipinagduldulan niya sa bibig ko ang kaniyang sandata na sobrang laki at haba.

Mariin kong itinikom ang bibig upang hindi siya magtagumpay sa balak niya. Ngunit bigla niyang hinila papunta sa likod ang buhok ko. Napadaing ako. Sinamantala niya ’yon upang maipasok ang kaniyang sandata.

“Subukan mong kagatin ’yan, magmumumog ka talaga ng mga ngipin mo.” Babala niya sa akin.

Sa takot na makagat siya ay kusa kong ibinuka ng malaki ang bibig ko. Mabilis siyang nag atras abante, maduwal-duwal ako sa laki at haba ng kaniyang pagkal*laki.

Dumoble ang pangdidiri ko sa aking sarili. Muli niya akong binab*y, kung hindi na naman ako magreklamo na masakit na ang katawan at p********e ko ay hindi siya titigil.