My Personal Maid

Chapter 3

kinabukasan maaga akong nagising alas kwatro pa lang ay gising na Ako, Hindi naman Kasi ako sanay na tinatanghali ng gising, doon sa Amin, kapag ganitong Oras, abala na Ako sa trabahong Bahay, dapat bago Ako aalis ng bahay ay tapos na Ang lahat ng trabaho, kaya Bago pa mag bukang liwayway ay nasa kalsada na Ako para maghanap ng matatrabaho at magkaroon ng pera,

binuksan ko na Ang pinto at binalak Kong magtungo sa kusina para sa magluto na ng maaalmusal, nakakahiya naman kung aasa pa kami sa may ari ng bahay, at siguro naman Wala pa kaming trabaho Ngayon Kasi kinukuntak pa din ni ante Maris Ang magiging amo Namin ni Olivia,

ayy.... kabayo, gulat Kong sambit ng may biglang lumabas mula sa kusina, Isang lalaki, naka suot lang ito ng padjama, at maluwang ng damit, tiningala ko siya at ibinalik ko din sa baba Ang tingin ng mapagtanto Kong siya Ang asawa ni Hannah, nakita ko Kasi sa litrato na ipinakita sa Amin kagabi ni Hannah Ang wedding picture nila kaya nakilala ko agad, mabuti na lang pala ay pinagka abalahan namin itong tingnan kagabi, kung hindi malamang napagkamalan ko itong magnanakaw,

who are you? suplado nitong sambit,

ayy...... sorry po sa sinabi ko, hinging paumanhin ko Dito, ako po Ang Kasama ni ante Maris, at.......

I see, kayo ba Ang neri commend ni mama na mamamasukan bilang kasambahay,

opo, magalang na sagot ko,

ahm huwag mo na akong po po-in, by the way I'm Jonas, Inilahad Niya pa Ang kamay Niya sa harap ko para pormal na magpakilala, tumanggi akong makipag kamay sa kanya, di dahil sa ayaw ko, kundi dahil sa nahihiya akong tanggapin iyon dahil hindi naman na kaylangan na gawin Niya iyon,

never mine, Ani nito sabay baba ng kamay at pumemaywang, BTW ano nga pala Ang kaylangan mo, ba't Ang aga mo namang gumising,

pasinsiya na po,,, Este pasinsiya na, balak ko na sanang mangalkal Dito sa kusina niyo para magluto na sana ng almusal, pero diko po inakala na mas maaga ka pa palang gumising,

natawa ito sa sinabi ko, kaya napatingala Ako sa ginawa niya,

nakakatuwa ka naman, actually sanay na akong maging ng ganitong Oras, mas madalas ko itong ginagawa Lalo na kapag maraming gagawin sa opisina,

segi na nga, Ikaw na Ang bahala Dito, aakyat na muna Ako sa taas,

nang malapit na ito sa unang baitang ng hagdan ay napahinto ito at lumingon sa akin,

ahm w...wait alam mo bang gumamit ng rice cooker at gas stove?,

napatingin akong bigla sa sinabi niya, dahil ang totoo hindi ko nga pala alam gamitin Ang mga iyon, dahil sa probinsya Namin ay tanging kahoy lamang Ang aming ginagamit para makapagluto ng kanin at ulam

nahihiya akong napailing at saka yumuko,

Ang lakas naman ng loob kong magsabi na magluto ng almusal ie hindi ko naman pala alam gamitin Ang mga kasangkapan nila dito sa kusina,

huwag mo ng gawin Ang mga yan, maya maya lang darating na si Manang Linda para magluto, magkape ka na lang muna kung talagang hindi kana dalawin ng antok, segi Mauna na ako,

tumango Ako bilang tugon, Saka tumuloy sa banyo para maghilamos at mag toothbrush,

******

Reana ready kana ba para mag trabaho, tanong ni ante Maris sa akin, kakatext lang sa akin ng magiging amo mo na pwedi ka na raw mag simula ngayon ihahatid kita roon para makapagsimula kana, ano sa sayo?,

okey lang po ante Maris handa na po ako, pagbubutuhan ko po Ang trabaho ko doon para po hindi kayo mapahiya na ako ang nirekomenda niyo sa kanya,

siya ba ang mamamasukang katulong kay Lawrence Ma, tanong ng anak nito kay ante Maris,

napatango si ante Maris sa anak,

pero Ma baka po hindi niya kayanin doon, alam niyo naman po iyon, nakakailang maid na ang pumunta sa kanya, pero walang tumatagal dahil sa pag uugali niya,

ayos lang ako Hannah, huwag kang mag alala sa akin, kakayanin ko Ang trabahong ito para sa pamilya ko, kaya kahit na ano pang gawin niya sa akin, sungitan niya man ako o ano pa man Yan ayos lang yon,

sigurado ka ba dyan? tanong ni Hannah sa akin, na parang kinukumbinsi pa Ako nito na magbago ng isip,

sigurado na ako dito huwag na kayong mag alala pa sa akin, alam naman yon ni ante Maris kung gaano ako tiyaga at mapagtiis sa mga ganitong trabaho,

napansin kong napatango si ante Maris sa sinabi ko, Saka ngumiti ng matamlay, alam kong nag aalala rin siya sa akin, hindi lang nito masabi dahil ayaw niyang panghinaan Ako ng loob,

o siya segi na, mag ayos kana para mahatid na kita doon sa magiging amo mo, iwasan mo lang siguro na magkamali para hindi ka kaagad mapalayas ng maaga, napangiti ito sa sinabi niya,

opo untie Maris,

haytts... biro lang yon, mabait naman Ang batang yon Basta makuha mo lang Ang loob niya, naku napakabait niyang tao, Hindi mo aakalain na may pag uugali siyang di maganda,

okey lang po ante Maris, kakayanin ko po ito para sa pamilya ko,

o segi Basta pag hindi mo na kaya, text o tawagan mo lang ako at ako mismo ang kukuha sayo doon ha, sa umpisa ka lang naman medyo mahirapan pero pag nakasanayan mo na, ie ayos narin, Ang importante ay nagkaroon kana ng trabaho, at makapagpadala ka sa mga magulang mo, basta Kong kaylangan mo ng tulong Dito lang Ako, hinding hindi kita pababayaan,

napayakap akong bigla Kay ante Maris at hindi napigilan na mapaiyak tinuturing ko talaga siyang pangalawang magulang dahil bukod sa mga magulang ko siya lang Kasi Ang taong nakakaunawa sa akin, alam Niya kasi kung anong hirap Ang pinagdadaanan ko, siya Kasi ang tipong matulungin sa kapwa, at masasabi Kong sobrang napakabait niyang tao, kapag Kasi walang Wala na Ako, siya lang Ang taong nalalapitan ko at nahihingian ng tulong, at palagi naman siyang na Dyan para tulangan ako,

nang makarating kami sa subdivision na sinasabi ni ante Maris, ay lumapit siya sa guard na naroon, kinausap niya muna ito, at napansin kong may kausap sa telepono Ang gwardiya at ng matapos Ang pag uusap nila ay agad din itong ibinaba at kinausap si ante Maris, Saka may kinuha itong malaking parang libro, at agad naman itong iniaabot Kay ante Maris Kasama Ang ballpen, nagtaka man ako pero hindi ko lang iyon pinansin,

okey na po, pwedi na po kayong pumasok, Ani ni manong guard,

lika kana, hinihintay na niya tayo, Ani ante Maris na siyang ikinatango ko naman,

lumakad pa kami ng ilang minuto, hanggang sa huminto kami sa tapat ng isang Bahay na may dalawang palapag, namangha Ako at di makapaniwala sa aking sa sarili na ganito kalaki at kalawak ng bahay ng magiging amo ko,

nag doorbell na si ante Maris, at maya maya pa'y may lumabas mula sa loob ng bahay na Isang matangkad na lalaki, nakasuot lang ito ng t-shirt na kulay itim at naka short lang ng pang ibaba, tiningnan ko Ang mukha niya, maputi, matangos na ilong, at Ang mapupungay niyang mga mata, Ang haba ng mga pilik mata, ang perfect ng pagkakahugis ng kanyang mukha, sa unang tingin palang makikita mong walang ka expre expression Ang mukha niya parang palagi itong galit, nakakatakot nga siyang tingnan ie, dahil sobrang dilim ng awra niya, parang sa umpisa palang ay gusto ko ng umatras, dahil natatakot talaga ako sa kanya, pero lalakasan ko na lang Ang loob ko at pagbubutihan ko na lang Ang trabaho ko, para nang sa ganon ay tumagal ako rito, kaylangan ko ang trabahong ito para sa pamilya ko,

tita Maris, come in ngumiti ito Kay ante Maris saka nag beso, siya na po ba yong sinasabi ni mommy,, tiningnan Niya ako mula ulo hanggang paa, at halos matunaw ako sa klase ng pagtitig Niya sa akin,

Oo hijo, siya ang nirekomenda ko sa mommy mo, na mamasukan dito sayo,

napayuko ako at nagbigay galang sa kanya, hmm magandang umaga po Sir, Ako po si Reana Santevañes, 21 years old, saad ko habang nakayuko parin, Hindi ko na nakita kung anong naging reaksyon niya sa pagsabi ko ng pangalan ko dahil nakayuko lang Ako,

ahm Tara po sa loob tita, doon na lang po tayo mag usap, about her, napatingala ako ng tingin sa kanya, na Wala paring expression Ang mukha,

pumasok na kami sa loob ng bahay, at mas lalo akong namangha sa Ganda ng loob ng bahay, malinis at napakaaliwalas tingnan, parang hindi na nga nito kaylangan ng katulong sa Bahay niya dahil napapanatili pa rin nitong malinis,

hijo Ikaw na sana Ang bahala sa kanya, mabait at masipag na bata si Reana, at madali yang matuto sa mga Gawain, wala kang magiging problema sa kanya,

opo tita, ako na po Ang bahala sa kanya, sambit naman nito Kay ante Maris, at bahagya timingin pa ito sa akin,

o siya segi hijo, akoy aalis na at ihahatid ko pa Ang Isa pang Kasama Niya sa magiging amo niya, Reana, hija aalis na Ako, pagpapaalam ni ante Maris sa akin saka ito tumayo, agad din akong tumayo at ginawaran siya ng isang napakahigpit yakap,

maraming salamat po ante Maris, kundi dahil sa inyo, wala Ako dito ngayon, sobrang laki na po ng naitulong ninyo sa akin, Ani ko habang nakayakap parin sa kanya na umiiyak,

ano kabang bata ka, wala yon nuh, napakabait mo kasi kaya naman mabait din Ako sayo, Basta huwag mo lang pababayaan Ang sarili mo Dito, malaking pasalamat nayon para sa akin, at pagbutihan mong palagi Ang trabaho mo haa,

opo ante, makakaasa po kayo, pagbubutihan ko po ang trabaho ko, at hindi ko po kayo ipapahiya, salamat po ulit,