ตอนที่ 2 ไม่สนใจ

1607 Words

{ปุยนุ่น} หลังจากที่ฉันออกจากห้องเอสฉันเดินออกมาแค่หน้าประตูเพราะฉันกับเอสห้องตรงข้ามกันฉันก็เอาแต่ร้องไห้ทั้งคืนแทบไม่ได้นอนไม่ว่าฉันจะพยายามแค่ไหนเอสก็ไม่รักฉันเลยหรือว่าฉันจะต้องไม่สนใจแล้วฉันจะเลิกชอบ ฉันทำได้แน่นอนไม่ว่าจะช้าหรือเร็วฉันก็จะเปิดโอกาสให้คนใหม่สักที วันนี้ฉันต้องมีเรียนในตอนเช้าและแน่นอนฉันก็ต้องเจอเอสแน่นอนฉันทำใจไว้แล้วก็เรียนด้วยกันนี่ "เฮ้ย!นุ่นมาเร็วจังวะ?"ไอ้คินเพื่อนฉันเลยเมื่อเห็นฉันมานั่งรอก่อนใครเพื่อน มันก็มาปกติของมันไหมวะ"ไอ้มอสที่เดินตามหลังไอ้คินมาติดๆเลยขึ้น "กูนอนไม่หลับ เลยมาเช้า"ฉันตอบก่อนจะก้มหน้าฟุบไปบนโต๊ะเรียน "ผัวมึงไม่มีหรอนุ่น?"แฟนแจ็คเอ่ยทัก "กูไม่มีผัวค่ะ สติเนาะ"ฉันตอบพร้อมกับแยกเขี้ยวใส่ยาหยี "เออ..คือนุ่นมึงมานั่งทำไมที่กูไปนั่งที่มึงเลยกูจะหวานแหววกับแฟนกู"ยาหยีพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าฉันอย่างสงสัย "ไม่เอาวันนี้กูจะนั่งนี่พวกมึงไปนั่งที่อื่น" "ทะเลาะกับไอ้เอสแน่เลย"ไอ้คินพูดขึ้น "เปล่า"ฉันตอบพร้อมกับมองหน้าพวกมัน "ไม่เชื่อ/ ไม่เชื่อ /ไม่เชื่อ/ไม่เชื่อ"เพื่อนของฉันพูดขึ้นพร้อมกัน "กูสายไหมว่ะพวกมึง!"เสียงไอ้เอสเดินมาจากทางด้านหลังฉันฉันจึงรีบหันหน้าหนีมันทันที "ไม่ว่ะแต่ก็เกือบ" หลังจากนั้นฉันและพวกเพื่อนๆก็พากันเรียนซึ่งฉันก็นั่งผงกหัวจะหลับตลอดเวลา ฉันคุยเล่นกับเพื่อนๆฉันทุกคนยกเว้นไอ้เอสอยากให้ฉันเลิกยุ่งฉันก็จะเลิกยุ่งไม่อยากสนใจมันแล้ว "มึงไปสยามกันไหมวะ กูอยากไปดูหนัง หนังใหม่กำลังเข้าโรงหนังพอดี"ไอ้แจ๊คพูดขึ้นพร้อมกับหันหน้ามามองพวกฉันหลังจากเรียนเสร็จ "ใช่!ฉันก็หิวแล้วอ่ะ"เสียงยาหยีพูดขึ้นอีกเสียง "โอเคงั้นพวกเราไปกันมึงไปไหมเอส ?" "เออๆ ไปก็ไปกูก็หิวเหมือนกัน" "แล้วมึงล่ะนุ่นไปเปล่า?"ไอ้คินมันถามฉัน "ไม่อ่ะ กูจะกลับคอนโดเลยกูง่วงมากว่ะ"ฉันตอบพวกเพื่อนฉัน "นั่นแหละไม่หลับไม่นอน"ยาหยีพูดพร้อมกับเอาหัวมาซบที่ไหล่ฉัน "งั้นกูกลับเลยนะไว้เจอกันนะพวกมึง" ฉันพูดพร้อมกับลุกออกจากโต๊ะพร้อมกับเดินกลับไปที่รถของฉันไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากไปกับพวกเพื่อนๆนะแต่ว่าร่างกายของฉันมันไม่พร้อมจริงๆ {เอส} วันนี้ผมตื่นสายและผมก็มีเรียนเช้าปกติผมก็ไปเรียนสายอยู่แล้ว ผมเดินเข้าไปในคลาสเรียนผมก็เจอเพื่อนๆผมที่นั่งรออยู่แล้วปกติปุยนุ่นฉันนั่งข้างๆผม มาวันนี้เธอกลับไปนั่งอยู่อีกมุมคนเดียวและยังนั่งผงกหัวหลับตลอดเวลาเมื่อคืนมันไปทำอะไรมาไม่หลับไม่นอน และปกติมันก็จะชอบพูดกับผมว่า เอสตัวหอมจังนะ เอสนั่งข้างนุ่นนะ ทำไมเอสมาสาย เอสคะ เอส เรียกชื่ออยู่อย่างนี้ทั้งวันจนบางทีผมก็รำคาน ผมเห็นปุยนุ่นกำลังคุยกับเพื่อนๆผมแต่พอหันมาสบตากันปุยนุ่นก็หันไปทางอื่นแน่นอนแล้วว่าเธอกำลังงอนผมแต่ผมไม่สนใจหรอกแล้วแต่มันเลย เพื่อนของผมชวนไปกินข้าวเที่ยงเพื่อนพากันไปหมดก็ยกเว้นแต่ปุยนุ่นนี่แหละที่มันไม่ไปมันบอกขอตัวกลับคอนโดเพราะมันง่วง ผมกับเพื่อนไปนั่งกินชาบูกันที่ร้านประจำจะขาดก็แต่ปุยนุ่นพอไม่มีมันก็เงียบผิดปกติอยู่นั่นแหละมันเป็นอะไรของมันวะ? "กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"ผมบอกกับเพื่อน "เออๆ รีบๆมาเดี๋ยวหนังจะฉายแล้ว" ผมเดินออกจากโต๊ะอาหารก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำสักพักผมก็เดินออกมาแต่ไม่ทันระวังเลยเผลอชนกับใครบางคน "อุ้ย!ขอโทษค่ะ" "ขอโทษทีครับผมไม่ทันระวัง" "ไม่เป็นไรค่ะพี่เอส" "รู้จักผมด้วยหรอครับ?" "รู้สิคะก็เดือนมหาลัยเชียวนะ" "แล้วน้อง..." "โมค่ะ" "ยินดีที่ได้รู้จักครับน้องโม" "เช่นกันค่ะ" "เออ น้องโมมาคนเดียวหรอครับ" "ใช่ค่ะว่าจะมาดูหนังพี่เอสนะคะ" "มาคนเดียวก็ได้ครั" "หมายถึงมากับเพื่อนใช่ไหมคะ" "ฮ่าๆ แล้วน้องโมทานอะไรหรือยังครับ" "ยังค่ะ" "งั้นเดี๋ยวพี่เลี้ยงเป็นการไถ่โทษที่พี่เดินชนและก็เลี้ยงที่เราได้รู้จักกันดีไหมครับ น้องโมจะไปกับพี่ไหม" "เออ..ไปค่ะ"โมส่งยิ้มหวานและแน่นอนผมก็ยิ้มหวานตอบก่อนที่ผมจะโทรไปหาเพื่อนบอกติดธุระด่วน เพื่อนผมก็หูไวตาไวบอกเห็นควงสาวสวยไปกินข้าวทั้งที่พึ่งจะแดกชาบูไปฮ่าๆ ก็ผู้หญิงน่ารักๆเชียวนะ หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็พาโมไปดูหนังซึ่งโมก็ดูจะชอบผมนะ "เออ พี่เอสคะ" "ครับ?" "เราไปกินกันต่อไหมคะ"ผมหันไปมองโมที่ส่งสายตาหวานหยดย้อยมาให้ผม "ที่ไหนดีล่ะครับ"ผมยิ้มหวานตอบไป ผมพาโมมาที่คอนโดผมทุกคนรู้ใช่ไหม ไอ้ที่บอกว่ากินกันต่อ...คือกินกันจริงๆผมเดินไปเล่นไปกับโมจนผมเหลือบไปเห็นผู้หญิงห้องตรงข้ามที่กำลังหิ้วถุงขยะเหมือนจะลงไปทิ้งปุยนุ่นกับผมสบตากันแป๊บนึงก่อนที่มันจะเดินเหมือนไม่เห็นผม ปกติถ้ามันเห็นแบบนี้คงจะโวยวายใส่ผมแล้วแต่เป็นแบบนี้มันก็ดีเหมือนกันนะไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายไม่ต้องสนใจกัน "อ๊ะ!พี่เอสจะทำตอนนี้เลยหรอ"ผมผลักเธอติดกำแพงก่อนจะบรรจงจูบเร่าร้อน มือของโมเริ่มสัมผัสผม ผมก็ไม่ได้ผลักเธอแต่กลับจับมือเธอให้ถูไถตามร่างกายกำยำของผมก่อนที่จะหยิบคอนด้อมที่หัวเตียง "พี่เอสมันทั้งใหญ่ ทั้งแข็ง อะอื้มมม"ผมจับใบหน้าแสนหวานของเธอหันมาจูบผมจูบเธออย่างเร้าร้อน ส่วนสะโพกก็กระแทกใส่เธอไม่ยั้ง "อ๊าาา พี่เอสโมเสียว อื้อ!"ผมดันแก่นกายเข้าออกอยู่อย่างนั้น "ฮึก ฮ่า...พี่คะ..อ๊าาาาา"ร่างบางของโมกระตุกเกร็ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง ปั้ก! ปั้ก! "มะ โมจะแตกอีกแล้วค่ะ อร๊ายย" หลังจากนั้นผมก็ลุกออกจากเตียงเดินไปที่ห้องน้ำก่อนจะถอดคอนด้อมออกและก็โยนทิ้งใส่ในถังขยะและก็ใส่เสื้อผ้าและก็เดินออกจากห้องน้ำมา ก่อนจะพบว่าโมยังไม่ใส่เสื้อผ้าและยังคงนอนอยู่บนเตียงของผม "ลุกแล้วใส่เสื้อผ้าซะ"ผมพูดเสียงเรียบเฉย "ทำไมล่ะคะ โมยังคิดว่าเราจะ.." "ไม่แล้ว" "เอ๊ะ! ทำไมคะเมื่อกี้พี่ก็เหมือนจะทำอีกและโมว่าจะนอนกับพี่เอสที่นี่ค่ะ" "เธอรู้จักฉันมาจากไหน แล้วเธอรู้ไหมว่าคติประจำตัวฉันคืออะไร" "รู้ค่ะ..แต่ว่า" "ฉันไม่คิดจะจริงจังกับใครหรอกนะ ดังนั้นลงจากเตียงของฉันแล้วก็แต่งตัวออกจากห้องได้แล้ว" "พี่เอส โมอยาก.." "อย่าให้ฉันพูดครั้งที่สองเดี๋ยวจะหาว่าฉันใจร้ายไม่ได้นะโม" "ก็ได้ค่ะงั้นพี่เอส อย่าเมินโมนะ" "อืม พี่ไม่ได้ไปส่งนะจะดูหนัง" "อ่า ..คะ"ถึงผมจะบอกเธอแบบนั้นแต่ผมก็ยังจะเดินไปส่งเธอที่หน้าประตูห้องอยู่ดี "ไว้เจอกันนะคะ"โมพูดจบก็เดินมาหอมแก้มผม ผมก็พยักหน้าให้ตอบกลับเธอไปผมมองผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่ชั่วโมง แล้วไม่มีอะไรกันทันทีกำลังเดินออกไป ผมหันมาห้องตรงข้ามผมที่เธอปิดประตูเงียบกริบอยู่ผมมองไปที่โทรศัพท์เวลา 21:15 น. เธอหลับแล้วหรอ? ปกติจะต้องโวยวายแล้ว ไม่ก็ต้องมาง้อผมแล้ว นี่!มันแปลกเกินไปแล้วนะผมคิดว่าผมต้องง้อปุยนุ่นแล้วแหละ ก๊อก! ก๊อก! "นุ่นอยู่ไหม" ไม่อยู่หรอกูอุตส่าห์จะมาขอโทษมึงก่อนนะเนี่ย!! หรือว่าไปกินข้าวว่ะ ผมยืนเคาะห้องปุยนุ่นอยู่สักพักเสียงเตือนไลน์กลุ่มก็ดังขึ้น มอส:วันนี้ไปตี้กันป่าว แจ็ค:โอเคที่เดิม ยาหยี:ไปจ้า คิน:ได้เลยเพื่อนจัดไป มอส:ไอ้เอสกับปุยนุ่นล่ะ เอส:เออไปก็ไป ยาหยี:งั้นเจอกันที่เดิมนะเพื่อนๆ ผมยืนดูข้อความใดกลุ่มไม่เห็นว่าปุยนุ่นจะตอบกลับมาหรือว่ามันไปกินข้าวว่ะ เฮ้อ!ช่างเถอะไปอาบน้ำแล้วไปหาพวกนั้นดีกว่า

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more