น้ำตาไหลภาคภูมิใจในตัวเอง ในที่สุดก็สามารถทำส้มตำไทยได้อร่อยมีรสชาติ สาวใช้พากันทำหน้าเหลอหลา ตกอกตกใจระคนขวัญเสีย ในใจว้าวุ่นคิดว่าพวกเธอทำอะไรผิดจนภาริตาร้องไห้
“คุณริต้าเป็นอะไรคะ พวกเราทำอะไรให้คุณริต้าไม่พอใจหรือเปล่าคะ”
“เปล่า แค่ดีใจที่มันอร่อย”
ภาริตาจดสูตรที่เธอทำส้มตำไทยแล้วอร่อยลงไปในสมุดบันทึก จากนั้นสาวน้อยก็หั่นหมูชิ้นเล็กหมักเอาไว้ แล้วให้สาวใช้เป็นคนทอดให้ สาวใช้ที่มาทำงานแทนคนเก่า สั่งอะไรก็ทำหมด มีความกระตือรือร้น เพราะได้ยินเรื่องเล่าขานน่าสะพรึงของภาริตามา
“คุณริต้าจะให้ฉันตั้งโต๊ะเลยไหมคะ”
“ค่ะ เอาข้าวสองทัพพีนะ”
สาวน้อยตั้งหน้าตั้งตาทานมื้อเที่ยงยามบ่ายสอง ระหว่างที่เธอกำลังเอร็ดอร่อยอยู่นั่นเอง พบว่ามีแขกสำคัญมาพร้อมกับอาซาเอล สาวน้อยวางตัวไม่ถูก กำลังเคี้ยวข้าวเพลินๆ สองแก้มตุ้ยมีข้าวอยู่เต็มปาก
รีบเคี้ยวก็ไม่ได้ด้วยซิ เพราะนั่นอาจทำให้เคี้ยวขาวผิดจังหวะแล
