ชีวิตอยู่สงบสุขได้ไม่นาน ภาริตาสังเกตเห็นว่า ‘มีคนอยากเลื่อนตำแหน่ง’ กระนั้นภาริตาก็ไม่ด่วนสรุปไปคนเดียว จำต้องหาแนวร่วมความคิดของเธอว่ามันถูกต้อง สาวน้อยเรียกสาวใช้คนใหม่ที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตาดีที่สุด
“เอ็มม่า”
“มีอะไรให้ดิฉันรับใช่เหรอคะคุณริต้า”
“ฉันมีเรื่องจะถาม”
“เรื่องอะไรเหรอคะ”
“ฉันเห็นสาวใช้คนหนึ่งเธอแต่งตัวไม่เรียบร้อยค่ะ”
“ใช่คนผมน้ำตาลเข้มหรือเปล่าคะ”
“ใช่ค่ะ คนนั้นแหละที่ฉันพูดถึง”
“เธอชื่อ..โซเฟีย แต่ดิฉันพูดไปไม่รู้จะเหมาะสมหรือเปล่า” เอ็มม่าลดระดับน้ำเสียงเบาลง มองซ้ายมองขวาอย่างคนมีลับลมคมใน นั่นยิ่งทำให้ภาริตาหูผึ่ง ใคร่อยากรู้
“ต้องบอกฉันนะเอ็มม่า หากผู้หญิงคนนั้นเข้ามาทำงานแล้วประสงค์ร้ายต่อนายท่าน เอ็มม่าอาจซวยได้นะคะ”
“ฉันคิดว่าโซเฟียไม่ได้ประสงค์ร้ายนายท่านหรอกค่ะ แต่โซเฟียประสงค์อ่อยนายท่านมากกว่าค่ะ เมื่อเช้าดิฉันเห็นโซเฟียเสนอหน้าข้างกายนายท่าน คอยบริก
