Havanın kararmasıyla Kanlıca konağı yavaş yavaş dolmaya başlamıştı.
Tüm aşiret ağaları konağın avlusunda kendileri için kurulmuş sofraya geçip oturmuş, özenle hazırlanmış binbir çeşit yemekleri yemeye başlamışlardı.
Adâr ağa sofranın başındaki yerini almıştı her zamanki gibi. Gözlerinde karanlık bir pusu ile bakıyordu sofradakilere.
Nihayet biten yemek Faslının ardından, artık herkes Adâr ağanın sır gibi sakladığı toplanma meselesini konusmak için şark odasına geçmişti.
-“Eee Adâr, yedik içtik kesen bereketli ola. Şimdi nedir bizi toplama sebebin de hele.” diyen Hakkı Ağaya baktı Adâr basını sallayıp;
-“Kahvelerimizde gelsin, konuşuruz elbet Hakkı ağa aceleye mahal yoktur.” derken içeriye elinde kahve tepsisiyle giren kadını görmesiyle gözlerini bir ışık sarmıştı Adârın.
Önde Di
