Gece gelen telefonla bulunduğu otel odasına zor sığıyordu Ahmet bey..
Gözü telefonda, gelecek haberi bekliyordu dört gözle..
Babasının endişeli hallerine bakıp, çattı kaşlarını Eren.;
-“Hayırdır baba.! Bir sıkıntı mı var?”
-“Yok bişey.”
-“Nasıl yok bisey, nedir bu halin o zaman sabahtan beri..?” diyen oğluna baktı Ahmet bey öfkeyle.
-“Yok bişey deduysem yok bisey Eren. Amcan hastanede, sen ne fişki yemeye başumi bekliysun ula.!” diyen babasıyla Eren sinirle çıkıp gitmişti odadan..
Oğlunun odadan çıkmasıyla, masaya bıraktığı telefonu aldı eline yaslı adam,
-“Haber yok midur hala heruften.?” diyip aldığı cevapla düşmüştü yüzü istemsizce..
-“Ne demek öldi..! Kafamı bulaysun benumle sen Ömer .! Kim yapmus..!”
-“Bilmeyrum beyum. Sabaha karşi evinun önüne atmislar adami.”
-“Kimun ett
