Adâr hızla kendini attı odanın dışına.. Odanın kapısına yasladı sırtını güçlükle..
Nefesi sıklaşmış, kalbi ağzında atıyordu adeta.. Elini dudaklarına götürdü istemsizce, dudaklarına değen dudakları anımsadı.. Burukça bir tebessüm ilişki yüzüne..
Oysa kana kana öpmek için neler vermezdi güneş tenli karısının dudaklarından.
Orda can bulmak için neler feda etmezdi..
Ama yapamadı, yapamazdı..
Kalbinde yer edinemediği bir kadının,
bedenininde hüküm süremezdi..
‘Ateş ağaydı’ o..
Ateşiyle koca Mardin’i yakardı,
Kendi ateşiyle kendini yakardı,
Ama..
Ama sevdasını atmazdı o ateşe..
İşittiği telefon sesiyle, kafasındaki derinliklerden sıyrılıp, elini ceketinin cebine attı. Aradığını bulamayınca mecburen tekrar dönmek zorunda kalmıştı odaya.
Odaya girdiğinde gözleri ilk önce , şu kı
