Kerim’in telaşla kendine doğru koştuğunu gören Mehmet bey, hızla indi gemiden.
-“ Ne olayi ula..! Ne koşayisun?” diyip baktı kaşlarını çatıp. Kerim soluk soluğa kalmış halde, baktı babasının yüzüne;
-“Baba Didê..” dedi koşmaktan kesilmiş nefesiyle. “Didêyi vurmuşlar..” diyen oğluna baktı Mehmet bey tedirgince..
-“Didêyu mi? Emin misun Kerum..!” diyip baktı kendisine basını sallayan oğluna.
-“Tamam sen git ananun yanuna geleyrum ben.” diyip oğlunu gönderdikten sonra öfkeyle sarıldı telefona. Bir kaç kez çaldıktan sonra açılan telefonla öfkeyle bağırdı telefonun ucundaki adama;
-“Ulan İt..! Yapacağinuz işe sıçayum. Kizun kiluna zarar gelmeyecek demedum mu size..! “ diye bağırıp gelen cevapla, kaşlarını çatıp kapattı telefonu öfkeyle..
MARDİN
Geçen her dakika da Adâr sığamıyordu ha
