Gün geceye hasretti..
Adâr ağa ise güneş tenli karısına hasret kalmıştı bir aydır..
Yanındaydı Didê ama yoktu..
Yanı başındaydı, elini uzatsa dokunacak kadar yakın..
Ama yapamazdı Adâr.
Ona dokunmayı bırak gözleri bile değemezdi ona şu saatten sonra..
Her zamanki gibi tüm gece camın önünde oturmuş, boş gözlerle Mardin’i izleyen karısına baktı üzgünce adam..
İpekten saçlarına, elini uzatıp dokunmak istedi..
Yapamadı.. Sıkıca yumdu gözlerini..
Hayran olduğu upuzun sırmaları, yerini omuzlarında biten saçlara bırakmıştı.. Bir ay geçmesine rağmen dün gibi aklındaydı Adâr’ın..
Didê’nin saçlarını kestiği o gün,
Makası şah damarına dayadığında, son anda yetişip zor bela elinden almıştı makası Adâr ağa..
“Bugün sen dokundun diye saçlarımı kestim, senin cehenneminden kurtulmak için ge
