Doğan güneş ile Adâr yine sessizce girdi Didê’nin odasına..
Artık rutini haline gelmişti bu Adâr ağanın.Nasıl ki Didê uyurken her gece gelip saatlerce onu izliyorsa, her sabahta karısının sırmalarını öpmeden baslayamıyordu güne..
Güneş karısının yüzüne bakınca doğuyordu onun için adeta..
Usulca yaklaştı yatağın kenarına, baktı uzun uzun karısına, içi gidercesine..
Bakarken bile gözünden sakınıyordu onu,
Bakarken kıyamamakta sevdaya dahil miydi zaten..?
Eğilip öptü kızın başından, üzerini örtüp kapıya yönlendirdi adımlarını..
Kapıdan çıkacağı sırada çalan telefonla panikle cebinden çıkardı telefonunu..
Arayan; Beton
Gördüğü isimle içinden tonlarca küfür saydırmıştı arkadaşına..
Çalan telefonun sesiyle Didê yavaşça araladı gözlerini.. Yatakta doğrulup, çevirdi başını kapının ön
