Odaya sızan gün ışığıyla, gözlerini yavaş yavaş araladı Didê.. Tüm gece göğsünde uyuduğu adama bakınca kıvrıldı dudakları istemsizce iki yana.. Sırf o rahat etsin diye gece boyunca kıpırdamadan aynı pozisyonda uyumuştu Adâr..
Başını hafiften eğip incelemeye başladı kocasının yüzünü Didê.. Ezber eder gibi.. Aklının en hücra köşelerine kaydetmek ister gibi bu sureti..
Uzun simsiyah kirpikleri, uyurken bile çattığı kaşları ve daha 30unda olmasına rağmen ara ara beyazların düştüğü sakallarına baktı hayranca.. Sakallarına düşen aklar bile zor bir hayatı olduğunun kanıtıydı Adâr’ın.
Yakışıklı adamdı Adâr Kanlıca vesselam ve Didê bu gerçeği ilk kez itiraf ediyordu kendine..
Daha dikkatle baktığında boynunun hemen altında, sağ tarafındaki dövmeye kaydı gözü.
Ateş desenli bir dövme ve altın
