Everyone of us had a secrets to hide, but not all the time ay maitatago natin iyon.
"We can't be together, and you know that!" She said with a hoarsely voice.
"I know that's way I'm doing everything just to be with you, you know how much I love you Majesty." Sabi nito habang unti-unting tinatawid ang pagitan nila.
"No don't come near me!" Pinigilan siya ni Majesty na panay ang pahid sa mga luha nito. "Buwisit!" Inis na turan ni Majesty dahil hindi niya maampat ang kanyang mga luha.
"Please don't be so hard to me like this." Akmang yayakapin niya sana si Majesty. Ngunit Lalo lang itong lumayo sa kanya. "Khlay hanggang diyan ka lang wag na wag mo akong lalapitan at hawakan! At pwede ba umalis ka na lang pwede ba!!?" Sigaw nito. "B-but Maj."
"No more but's Khlay. Just leave me now, I don't wanna see you anymore." She shouted again. Muntik na siyang matumba ng makaramdam siya ng hilo mabuti na lang at napakapit siya sa bedside table.
"Maj, are you okay!?" May pag-aalalang tanong ni Khlay ng makita nito na halos mabuwa'y na sa pagkakatayo si Majesty. "I'm okay, so please leave now." Mahinahong utos ni Majesty. Wala ng nagawa pa ang binata kundi ang lumabas ng kwarto ni Majesty.
Pagkalabas ni Khlay ay agad na sinarado ni Majesty ang pintuan at ni-lock saka siya humiga sa kama na panay pa rin ang iyak habang sapo ang kanyang tiyan. "I'm sorry baboo, ayaw ko lang ng gulo. Pagpasensyahan mo na si Mommy kasi hindi ko na talaga kaya ang sakit na matagal kong kinimkim.
"Kung ano man ang naging relasyon namin ng daddy mo hindi ko pinagsisisihan iyon kasi kahit papaano ay naging masaya ako, at dumating ka sa buhay kong magulo. Ngunit kahit na ganoon pa man aalagaan kang mabuti ni Mommy para hindi mo maranasan ang mga naranasan ko noon. Na halos nakikihati lang ako sa pagmamahal ng ibang tao, yung namamalimos ka ng pag-ibig kahit na alam mong kahit kailan ay hinding-hindi ka nila bibigyan na kahit konti man lang." Sabi niya habang patuloy sa pag-iyak.