Freya's p.o.v
hindi ko alam kung pano ako uuwi
kanina pa ako nandito sa mismong harap ng gate ng bahay namin
paano ako papasok baka nandun si gio
ganto pa ang suot ko, ano nalang ang iisipin nun
pero teka?
bakit ba ako natatakot sa lalaki nayun?
e galit nga ako dun
tama! hindi talaga ako under ano!
babae ako dapat hindi ako takot sa kanya!
huminga ako ng malalim bago buksan ang gate
lord kayo napo bahala sakin
binuksan ko ang pinto at wala manlang akong nakitang nag sisisigaw na gio
nasan naman kaya yung manyakis nayun?
hindi padin sya nauwi?
kanina pa yun umalis ah
ah bahala na! matutulog nalang ako!
after ko mag palit ng damit at mag alis ng make up ay agad na akong pumasok sa kwarto ni gio
natagpuan ko ang isang laptop sa ibabaa ng table nya kaya naman binuksan ko ito
ito ulit yung girl? yung nasa picture frame
bakit naka wallpaper sa laptop nya?
sino ba sya?
binaliwala ko nalang ang picture nayun at tiningnan ang mga documents sa laptop nya
shadows loans?
ano to?
ng makita ko ang pangalan na shadows loans ay wala na akong sinayang na oras at agad kona itong ni research
shadow loans refer to unofficial, unregulated loans often provided by individuals or entities outside traditional banking systems.
napasapo ako aa bibig ko ng mabasa ang mga iyon
s-sya pala and lord gio??
sya ang lord na pumapatay ng mga taong hindi nakakapag bayad sa mga debt sa kanya
ibig sabihin.... may asawa akong mamamatay tao
hindi ko alam ang nararamdaman ko
bakit ang sakit sakit
ano bang nangyayari bakit parang ang gulo
paano nangyaring nagpakasal ako sa kanya
kailangan kong makaalis sa bahay na ito
habang maaga pa, dapat makalayo na ako sa kanya
kahit nanghihina ang mga tuhod ko ay pilit padin akong tumayo
nag lakad ako kahit pagewang gewang ang mga hakbang ko
nahihilo ako at nanghihina
hindi ko alam ang mangyayari sakin after nito
lumalabo na ang paningin ko ng biglang may kung sinong nag bukas ng pinto
sakto din na natumba ako pag kalapit nya sakin
" freya, freya wake up " huli kong narinig bago tuluyang dumilim ang paligid
—
nagising ako dahil sa sakit na nararamdaman ko sa parteng braso ko
bakit? bakit madilim?
bakit hindi ako makamulat?
hindi ko alam pero wala akong kahit ano na maramdaman
hindi ko maigalaw ang buong katawan ko na para bang isa na akong bangkay
naluluha nalang ako, puro luha nalang ang nagagawa ko
gusto kong sumigaw pero hindi ko magawang buksan ang bibig ko
" tulungan nyo naman ako, nag mamakaawa ako " ito ang mga salitang gusto kong isigaw pero hindi ko kaya
napahinto nalang ako sa pag luha ng may marinig sa yapak galing sa kung saan
" how's my wife? is she okay? " si gio... si gio na dahilan ng lahat... si gio na nag bigay ng bangungot sa buhay ko
" okay na sya sabi ng doctor, pero hindi pa daw sya magigising ngayon " rinig kong sabi ng isang babae
sino sya?
hindi familiar ang boses nya
" you can go home na, thankyou for today " rinig kong sabi ni gio
ilang segundo lang ay bigla nalang syang nag simulang mag salita
" wife, how are you huh? will you leave me for a few months again? wife please naman I can't leave without you. " rinig ko sa boses nya ang pag iyak nya, naramdaman ko din ang init ng pag hawak nya sa kamay ko
akala ko wala akong maramdamang kahit ano pero itong hawak nya, ramdam na ramdam ko
" please don't leave me again kaida, ikaw na lang ang meron ako, ikaw nalang ang kinukuhanan ko ng lakas sayo nalang ako nakapit, babaguhin kopa ang mga kasalanang nagawa ko sayo, bubuo tayo ng bagong memories love please "
bakit ang sakit?
parang pinipiga ang puso ko sa mga sinabi nya
hindi ko alam pero ngayon parang hindi ko kayang magalit sa kanya
bakit ganto?
ano ba talaga ang totoong kwento naming dalawa
ilang minuto na syang tahimik pero nararamdaman ko padin ang mainit nyang palad na nakahawak sa kamay ko
tulog na siguro sya
nakatulog na sya kakaiyak
with him, i feel safe kahit wala akong makita
kahit hindi ako makagalaw
basta ngayong kasama ko sya ramdam kong ligtas ako
—
nagising ako dahil sa liwanag na natama sa mga mata ko
sandali...
madali akong bumangon at sa wakas nakakagalaw at nakakamulat na ako
thank god akala ko coma nanaman ako
parang bangungot lang
sandali nasan si gio?
diba nandito lang sya?
agad na akong humiga muli at nag panggap na tulog ng biglang may nag bukas ng pinto
rinig ko ang yapak ng heels kaya alam kong babae ito
" bakit ka paba nabuhay? diba sinabihan na kita na wag kana mabuhay " rinig kong sabi ng babae ramdam ko din ang mga daliri nyang dumadampi sa pisngi ko
" kung hindi kana sana nagising sakin na sana si gio mula noon panira kana talaga sa mga plano ko " bumaba ang kamay nya papunta sa leeg ko
bago pa man nya ako tuluyang sakalin agad kong hinawakan ang kamay nya at tiningnan sya ng madama
kita sa reaksyon nya ang pagkagulat dahil akala nya tulog padin ako
bumaba ako sa higaan habang mahigpit pading hawak ang kamay nya
" bakit hindi mo kunin si gio kung yun pala ang gusto mo " sagot ko
dahan dahan syang lumapit sakin pero hindi ako umatras
nagulat ako ng bigla nalang nyang kunin ang kamay ko at gamitin ito sa pag sampal sa sarili nyang mukha
sakto din ang biglang pag pasok ni gio
" hera! " lumapit si gio sa babae at inalalayan ito
hera?
sya yung babae na kausap ni gio?
" g-gio, sinaktan nya ako! g-gusto kolang naman na tulungan syang mag cr " pag iinarte nya habang naka kapit ng mahigpit sa damit ni gio
" freya! ano bang ginagawa mo! "
" hindi yun totoo! gawa gawa ka lang ng kwento! gio maniwala ka sakin a-ako ako ang biktima dito gusto nya akong patayin! " hindi ko alam pero gustong gusto kong sakin pumanig si gio ngayon
halos sunod sunod ang pag tulo ng mga luha ko
ang sakit sa puso hindi ko maintindihan
" gumagawa kapa ng kwento ngayon? " galit na sabi ni gio at hinawakan ng mahigpit ang pulso ko
" gio nasasaktan ako! "
" masasaktan ka talaga! wag na wag kang lalabas sa kwarto na ito hanggat hindi ko sinasabi! " binitawan nya ng pulso ko at inalalayang lumabas si hera
nanlambot ang mga tuhod ko at napaupo nalang at doon umiyak
bakit ang sakit?
akala koba ako ang mahal mo?
bakit hindi ako ang paniwalaan mo?
ganyan ba ang pag mamahal sayo gio?
sabi mo ako?
sabi ko ako yung lakas mo?
bakit ganto ang pinaparamdam mo sakin ngayon