Chapter 25
SAKAY SA pajerong dala ni Milo ay dinala niya ako sa isang paraiso. Paraiso ang matatawag ko sa lugar na ito dahil tanaw na tanaw at kitang-kita ang kabuuan ng buong syudad ng bayan namin.
Nasa tuktok kami ng Hacienda Monteneille. Kung saan noon, ay dito naiya rin ako dinala noong bata pa ako.
Pagkarating namin rito ay nakahanda na ang lahat. May isang tela na ang nakalatag sa damuhan. May dalawang basket na may mga lamang prutas, inumin, at pagkain. May isang maliit na mesa sa gitna kung saan nakapatong roon ang mga kandila at rosas.
Nakatitig lamang ako sa set up na iyon at nanatiling nakanganga't nakatayo. Kung hindi pa sana niya ako hinila ay hindi na ako nakabalik sa sarili ko.
Sa kaunting kilos lang ni Milo ay iba na ang epekto sa akin. At hindi ko alam kung makaka
