ภายในรถยุโรปคันหรูของภีม กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศแนวไม้หอมผสมเครื่องเทศสร้างบรรยากาศที่น่าลุ่มหลง ภีมประคองร่างที่ไม่ได้สติของทามเข้ามาวางบนเบาะผู้โดยสารตอนหน้าอย่างเบามือ ทามในยามที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ครอบงำดูเปราะบางและน่าทะนุถนอมกว่าปกติ ใบหน้าขาวนวลซับสีเลือดฝาดจัดจากพิษไข้เหล้า ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอพ่นไออุ่นจางๆ ออกมาทางริมฝีปากที่เผยอขึ้นเล็กน้อย
ภีมโน้มตัวข้ามไปเพื่อจะคาดเข็มขัดนิรภัยให้ร่างโปร่ง แต่จังหวะที่ปลายนิ้วต้องดึงสายรัดผ่านหน้าอกขาวที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ เขากลับชะงักไป
ใบหน้าของทามในยามหลับใหลดูไร้เดียงสาเสียจนภีมไม่อาจละสายตาได้ ความเป็นสุภาพบุรุษที่เขาสวมทับไว้เริ่มปริร้าวด้วยความปรารถนาที่พุ่งพล่าน เขาจ้องมอง ริมฝีปากสีแดงระเรื่อ คู่นั้น ริมฝีปากที่เพิ่งจะพ่นคำตัดพ้อลีโอออกมา และเป็นริมฝีปากเดียวกับที่ลีโอพยายามจะตีตราจองเป็นเจ้าของ
“ถ้าเป็นผม... ผมจะไม่ยอมให้ริมฝี
