ภายในห้องน้ำที่เต็มไปด้วยละอองไอน้ำ ลีโอจัดการถอดเสื้อผ้าของทามออกจนหมดสิ้นก่อนจะพาไปยืนใต้ฝักบัว ความโกรธแค้นยังคงคุกรุ่นอยู่เต็มอก เขาใช้มือหนาบีบคางมนของคนที่ยืนโงนเงนให้เชิดหน้าขึ้น เพื่อจ้องมอง ริมฝีปากที่บวมเจ่อ นั้นชัด ๆ ภายใต้แสงไฟ
“บอกมาทาม! มันทำอะไรนายบ้าง! มันจูบนายตรงไหนอีก!” ลีโอเค้นถามเสียงสั่นด้วยความหึงหวงที่แทบจะระเบิดออกมา
“อื้อ... ลีโอ... ผม... หนาว...” ทามพึมพำเสียงแผ่ว เปลือกตาปิดปรือ ร่างกายโปร่งสั่นเทาไปตามแรงอารมณ์และอุณหภูมิของน้ำที่กระทบผิว แขนเรียวพยายามไขว่คว้าหาที่ยึดเกาะด้วยความมึนงง เขาไม่ได้ยินคำถาม และไม่รับรู้ถึงพายุอารมณ์ของคนตรงหน้าเลยสักนิด
ลีโอจ้องมองใบหน้าหวานที่กึ่งหลับกึ่งตื่นของทาม สภาพของทามในตอนนี้ดูเปราะบางเหมือนแก้วที่กำลังจะแตกหัก เสียงครางเครือว่า ‘หนาว’ และอาการสั่นงก ๆ ทำเอาหัวใจที่เคยแข็งกร้าวของลีโอกระตุกวูบ
“โธ่เว้ย!” ลีโอสบถออกมาอย
