เลขาลับ ประธานจอมบงการ🔞

แผลเป็นที่มองไม่เห็น

แสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์ในห้องพักย่านเคนซิงตัน ลอนดอน สะท้อนอยู่ในดวงตาคมกริบของ ‘ลีโอ’ ชายหนุ่มวัย 35 ปี ผู้ที่มีความสำเร็จล้อมรอบตัวแต่กลับมีกำแพงน้ำแข็งหนาเตอะหุ้มหัวใจ เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มานับสิบปี หนีจากความทรงจำอันบิดเบี้ยวในเมืองไทย... ความทรงจำที่เริ่มต้นด้วย "ความสูญเสีย" และจบลงด้วย "ความทรยศ"

ลีโอยังจำค่ำคืนที่พายุฝนโหมกระหน่ำในวัยเด็กได้ดี วันที่แม่ของเขานอนหอบหายใจรวยรินบนเตียงโรงพยาบาลด้วยโรคมะเร็งระยะสุดท้าย ในวินาทีที่เขารู้ว่าแม่กำลังจะจากไป ลีโอที่สั่นเทาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาพ่อ...

สายที่หนึ่ง... ไม่รับ

สายที่สอง... ตัดสายทิ้ง

จนกระทั่งสายที่สิบ...

(“สวัสดีค่ะ คุณท่านกำลังติดประชุมสำคัญอยู่ค่ะ ไม่สามารถรับสายได้ตอนนี้”) เสียงหวานใสที่ดูเย็นชาในความรู้สึกของลีโอดังขึ้น มันคือเสียงของ ‘วรดา’ เลขาสาวข้างกายพ่อในตอนนั้น

“บอกพ่อผมที! แม่ไม่ไหวแล้ว... ผมขอร้อง ให้พ่อมาหาแม่เดี๋ยวนี้!” ลีโอตะโกนใส่หูโทรศัพท์ทั้งน้ำตา

(“ต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ ประชุมนี้สำคัญต่อบริษัทมาก คุณท่านสั่งไว้ว่าห้ามใครรบกวน... แค่นี้นะคะ”)

ตื๊ด... ตื๊ด... ตื๊ด...

สายถูกตัดไปพร้อมกับลมหายใจสุดท้ายของแม่ที่หมดลง ลีโอกอดร่างที่เริ่มเย็นชืดของแม่ไว้พร้อมกับความแค้นที่สลักลึก เขาเกลียดพ่อที่เห็นงานดีกว่าเมีย และเกลียด "เลขา" คนนั้นที่เลือกจะตัดสายทิ้งอย่างเลือดเย็น

ไม่กี่เดือนต่อมา พ่อเปิดตัววรดาในฐานะเมียใหม่ ลีโอจึงไม่ลังเลที่จะหันหลังให้บ้านหลังนั้นทันที เขาไปเรียนเมืองนอกตามความประสงค์ของแม่ที่สั่งเสียไว้ โดยไม่ยอมติดต่อกลับมาหาพ่ออีกเลย

ครืด... ครืด...

แรงสั่นของสมาร์ทโฟนดึงเขากลับสู่โลกปัจจุบัน เบอร์เดิมที่เขาไม่อยากจำโชว์หราบนหน้าจอ ลีโอกดรับด้วยแววตาชิงชัง

"มีอะไร "น้ำเสียงเย็นชา

(“คุณลีโอคะ... คุณท่านหมดสติไปเมื่อเช้านี้ค่ะ ตอนนี้อยู่ห้อง ICU”) เสียงวรดาสั่นเครือเหมือนคนจะขาดใจ (“บริษัทกำลังวิกฤต บัญชีถูกยักยอกจนคลาดเคลื่อนไปมหาศาล น้าดูแลไม่ไหวแล้ว... กลับมาเถอะนะคะ ก่อนที่ทุกอย่างที่คุณท่านสร้างมาจะพังพินาศ”)

ลีโอแค่นยิ้มเย็น "พังงั้นเหรอ? ก็ดีนี่... ในเมื่อตอนนั้น 'ประชุมสำคัญ' ของพวกคุณมันสำคัญกว่าชีวิตแม่ผม ตอนนี้ก็ปล่อยให้บริษัทนั่นมันตายไปพร้อมกับเขาสิ"

(“น้าขอร้องค่ะ... ถ้าน้าคือต้นเหตุที่ทำให้คุณโกรธ ถ้าน้าหายไปจากชีวิตคุณท่านแล้วคุณจะกลับมา น้ายินดีค่ะ... แต่น้าขอแค่ให้คุณลีโอกลับมารักษาสมบัติชิ้นสุดท้ายของแม่คุณไว้เถอะนะคะ บริษัทนี้แม่คุณก็มีส่วนร่วมสร้างมาไม่ใช่เหรอคะ?”)

คำอ้างถึงแม่ทำให้ลีโอกำหมัดแน่น เขาเกลียดที่ผู้หญิงคนนี้ฉลาดพอจะรู้ว่าจุดอ่อนของเขาคืออะไร

"เตรียมรถมารับผมที่สนามบินพรุ่งนี้เช้า... และจำไว้ว่าผมกลับไปเพื่อบริษัท ไม่ใช่เพื่อคุณ หรือผู้ชายคนนั้น"

วันต่อมา @ L-Auto Group

บรรยากาศในบริษัทรถยนต์ยักษ์ใหญ่ตึงเครียดจนพนักงานแทบไม่กล้าหายใจ เสียงฝีเท้าหนักแน่นสะท้อนก้องไปตามทางเดินหรูหรา ลีโอในชุดสูทสีดำขลับเดินผ่านโถงล็อบบี้ด้วยท่าทางทรงอำนาจ รังสีความนิ่งขรึมและลึกลับทำให้พนักงานสาว ๆ แอบมองด้วยความเกรงขามผสมหลงใหล แต่ไม่มีใครกล้าสบตา

เขาเดินตรงเข้าไปในห้องทำงานประธานบริษัทที่วรดานั่งรออยู่

"นี่คือข้อมูลทั้งหมดค่ะคุณลีโอ" วรดายื่นแฟ้มเอกสารบัญชีให้ด้วยท่าทางสงบ "ตอนนี้เราต้องหาเลขาคนใหม่ที่ไว้ใจได้และฉลาดพอจะสืบเรื่องการทุจริตนี้..."

"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น" ลีโอเอ่ยขัดพลางปรายตามองอดีตเลขาฯ ของพ่อด้วยสายตาจับผิด "ผมจะหาเลขาด้วยตัวเอง... ผมไม่อยากได้เลขาที่ทำงานไปทำงานมา แล้วอยากจะเลื่อนขั้นมาเป็น 'เจ้าของบ้าน' อีกคน"

คำพูดถากถางนั้นทำให้วรดาหน้าเสียนิด ๆ แต่เธอก็เพียงแต่ก้มหน้ารับอย่างอดทน

"เย็นนี้ผมจะไปคุยงานกับหุ้นส่วนที่คลับ... คุณไม่ต้องยุ่ง"

ลีโอไม่ตรงไปที่โรงพยาบาล แต่เขากลับเลือกมาที่คลับหรูใจกลางเมืองเพื่อคุยงานกับหุ้นส่วนที่เขายังพอไว้ใจได้ ความเครียดและแรงกดดันทำให้เขาต้องการแอลกอฮอล์เพื่อดับความร้อนในอก โดยไม่รู้เลยว่าเขากำลังก้าวเข้าไปในกับดักที่นีน่าเตรียมไว้

ในอีกมุมหนึ่งของคลับ ‘ทาม’ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผิวขาวละเอียดกำลังเต้นอย่างสนุกสนานกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ ลักยิ้มที่สองข้างแก้มของเขาช่างดูสดใสจนขัดกับบรรยากาศมืดสลัว

"ทาม! คืนนี้เต็มที่เว้ย พรุ่งนี้มึงต้องไปสัมภาษณ์เลขาฯ ที่ L-Auto แล้วนะ!" เพื่อนตะโกนบอก

"เออรู้แล้ว! ระดับกู... บัญชีเน่าแค่ไหนกูก็ขุดขึ้นมาได้หมดแหละ!" ทามยิ้มร่า ท่าทางอัธยาศัยดีขี้อ้อนของเขาทำให้ใครต่อใครอยากเข้าใกล้

แต่ทว่า... ชะตากรรมกำลังจะนำพา คน สองคนมาเจอกันในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด

เสียงเบสหนักๆ ของเพลง EDM ในคลับหรูไม่ได้ช่วยให้ความร้อนรุ่มในกายของ ‘ลีโอ’ ลดลงเลย เขารู้สึกได้ถึงเลือดที่สูบฉีดพล่านไปทั่วร่างอย่างผิดปกติ นัยน์ตาคมกริบที่เคยนิ่งสนิทเริ่มพร่ามัวและแดงก่ำ เขาฉลาดพอจะรู้ว่าท่าทางเอาอกเอาใจผิดปกติของนีน่าเมื่อครู่มี ‘อะไร’ ผสมอยู่ในแก้วเหล้าที่เขากระดกเข้าไป

ลีโอพยายามประคองสติที่เหลืออันน้อยนิด ปัดมือของนีน่าที่พยายามเข้ามาระเนระนาดบนตัวเขาออกอย่างแรง ก่อนจะพาตัวเองเดินโซซัดโซเซเลี่ยงออกมาทางโถงทางเดินมืดสลัวหลังคลับเพื่อหาที่สงบสติอารมณ์

ปึก!

เพราะสติที่ใกล้จะขาดผึ่ง ทำให้ลีโอชนเข้ากับร่างโปร่งของใครบางคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างจัง

“เฮ้ยคุณ! เดินยังไงวะ... อื้อ!”

‘ทาม’ ที่กำลังจะโวยวายกลับต้องเบิกตากว้าง เมื่อข้อมือทั้งสองข้างถูกมือหนาราวกับคีมเหล็กรวบไว้แล้วกดเข้ากับผนังเย็นเฉียบ ร่างกำยำของคนตรงหน้าเบียดกระแทกเข้ามาจนทามสัมผัสได้ถึงมวลความร้อนมหาศาลที่แผ่ออกมา

“ช่วยฉัน... เงียบ แล้วช่วยฉันที” เสียงทุ้มของลีโอแหบพร่า หอบหายใจรดซอกคอขาวของทามอย่างหิวกระหาย

“ปล่อยนะเว้ย! เป็นบ้าอะไรของคุณ ผมผู้ชายนะ!” ทามขัดขืนสุดแรง สัญชาตญาณของคนที่เป็น ‘รุก’ มาตลอดทำให้เขายอมไม่ได้ที่จะถูกคุกคามแบบนี้ เขาใช้เข่าพยายามกระทุ้งคนตัวโตกว่า แต่ลีโอกลับใช้ท่อนขาแกร่งแทรกกลางระหว่างขาของทามแล้วกดทับไว้จนขยับไม่ได้

“ฉันไม่สน... นายหอม... หอมจนฉันทนไม่ไหวแล้ว”

ลีโอซุกหน้าลงกับลำคอระหง กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกลิ่นเหงื่อวัยหนุ่มของทามกระตุ้นฤทธิ์ยาในตัวลีโอให้ระเบิดออก เขาขบเม้มผิวเนื้อขาวจนเป็นรอยแดงช้ำ

“ไอ้โรคจิต! บอกให้ปล่อยไง...” ทามยังคงพยายามสะบัดตัวหนี แต่ความเมามายจากแอลกอฮอล์ที่ดื่มมาทั้งคืนเริ่มทำให้แขนขาของเขาอ่อนแรงลง ยิ่งถูกจู่โจมด้วยสัมผัสที่รุนแรงและเชี่ยวชาญ สมองของทามก็เริ่มขาวโพลน

ลีโอฉกฉวยจังหวะที่ทามเผลออ้าปากประท้วง ประกบริมฝีปากลงไปอย่างดุดัน มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวาน แต่เป็นการบดขยี้อย่างกระหาย ทามดิ้นรนในตอนแรกแต่กลับถูกลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานไปจนหมดสิ้น รสชาติของเหล้าราคาแพงและแรงอารมณ์ที่ส่งผ่านมาทำให้ทามเริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสแปลกใหม่

“อื้อ...” เสียงโวยวายเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงครางแผ่วในลำคอ มือที่เคยผลักไสเปลี่ยนมาขยำเสื้อสูทของลีโอไว้แน่นเพื่อพยุงตัวไม่ให้ร่วงลงไปกองกับพื้น

“ไปห้องสวีทข้างบน... หรือจะเอาตรงนี้” ลีโอกระซิบเสียงต่ำพลางใช้ฟันครูดติ่งหูทามเบาๆ จนคนใต้ร่างสั่นสะท้าน

ทามไม่มีแรงจะปฏิเสธอีกต่อไป ความรุกเร้าที่ทวีคูณความรุนแรงทำให้อีโก้ของชายหนุ่มพังทลายลงบวกกับฤทธิ์เหล้าที่ดื่มเข้าไป ลีโอไม่รอคำตอบ เขาโอบอุ้มร่างโปร่งของทามขึ้นในท่าอุ้มแตงแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังลิฟต์ส่วนตัวที่นำไปสู่ชั้นบนสุดของคลับ