เลขาลับ ประธานจอมบงการ🔞

One Night Stand🔞

ภายในห้องสวีทสุดหรูบนชั้นสูงสุดของคลับ แสงไฟสลัวสีส้มสาดกระทบแผ่นหลังกว้างของ ‘ลีโอ’ ที่กำลังกักขังร่างของ ‘ทาม’ ไว้กลางเตียงคิงไซส์ ทามพยายามขยับกายหนีแต่ฤทธิ์เหล้าที่ดื่มมาทั้งคืนบวกกับแรงกดทับจากร่างกายกำยำทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นล่ามไว้

“ปล่อย... ผมบอกให้ปล่อย!” ทามเค้นเสียงลอดไรฟัน มือขาวรวบรวมแรงผลักไสอกแกร่ง แต่กลับถูกลีโอใช้มือเพียงข้างเดียวรวบข้อมือทั้งสองขึ้นไปกดไว้เหนือหัว

“นายขัดขืนฉันไม่ได้หรอก... ยิ่งนายดิ้น ฉันยิ่งอยากบดขยี้ให้นายจมลงไปกับเตียง” เสียงทุ้มต่ำของลีโอแหบพร่า นัยน์ตาสีดาร์กช็อกโกแลตตอนนี้แดงก่ำและวาวโรจน์ด้วยฤทธิ์ยาปลุกที่กำลังกัดกินสติสัมปชัญญะ เขาหิวโหยราวกับสัตว์ป่าที่ขาดเหยื่อมานาน

ลีโอก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างดิบเถื่อน ฟันคมครูดไปตามผิวเนื้อจนทามสะดุ้งสุดตัว ความเจ็บปนเสียวซ่านแล่นพล่านไปถึงปลายนิ้ว ทามที่เคยเป็น ‘รุก’ และกุมเกมมาตลอดพยายามจะขืนกายสู้ แต่เมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของลีโอเข้าประกบจูบอย่างดุดัน ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนจนทามแทบขาดใจ ลมหายใจที่สอดประสานกันเริ่มกลายเป็นจังหวะเดียวกัน

“อื้อออ...” เสียงครางประท้วงของทามเริ่มเปลี่ยนเป็นความรัญจวนใจ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้สมองของเขาสั่งการช้าลงจนความต้องการพื้นฐานเริ่มอยู่เหนือเหตุผล เมื่อลีโอเริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ของเขาออกอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนกระดุมเสื้อเชิ้ตหลุดกระเด็น ทามก็ถึงกับลืมวิธีหายใจ

บทเพลงกามารมณ์ที่ลีโอมอบให้มันช่างดิบเถื่อนและ ‘ถึงใจ’ อย่างที่ทามไม่เคยสัมผัสจากใครมาก่อน ทุกสัมผัสของลีโอเต็มไปด้วยความรุนแรงแต่แม่นยำ เขารู้ดีว่าจุดไหนจะทำให้ร่างโปร่งใต้ร่างสั่นสะท้าน มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนก่อนจะกดเน้นลงที่สะโพกมนอย่างเอาแต่ใจ

“อา... คุณ... เบาหน่อย...” ทามแอ่นอกรับสัมผัสร้อนแรง ร่างกายของเขากำลังซื่อสัตย์ต่อสัญชาตญาณมากกว่าศักดิ์ศรีที่ยึดถือ

ลีโอไม่ฟังคำทัดทาน เขาขยับกายเข้าหาอย่างโหยหา ความเป็นชายที่แข็งขืนเบียดเสียดเข้าหาความอ่อนนุ่มอย่างจงใจ แรงกระแทกกระทั้นที่ดุดันและหนักหน่วงในเวลาต่อมาทำเอาทามเบิกตากว้าง ความเจ็บปวดในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความซ่านสยิวที่พุ่งสูงจนแทบสำลัก ทามจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของลีโอเพื่อระบายอารมณ์ที่พุ่งพล่าน

“เรียกชื่อฉัน... ฉันชื่อลีโอ?” ลีโอกระซิบพร่าข้างหูพลางเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้นจนเตียงหรูสั่นคลอน

ทามหลับตาแน่น ใบหน้าเหยเกด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุด เขาไม่เคยคิดเลยว่าการตกอยู่ภายใต้ร่างของชายที่แข็งแกร่งกว่าจะทำให้เขารู้สึก ‘ถึงใจ’ ได้มหาศาลขนาดนี้ ทุกการเคลื่อนไหวของลีโอคือการบดขยี้และครอบครองอย่างสมบูรณ์แบบ ทามถูกพาพุ่งทะยานไปสู่จุดสูงสุดครั้งแล้วครั้งเล่าภายใต้พายุอารมณ์ที่คนด้านบนเป็นคนคุมทิศทาง

คืนนั้น... ทามพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง ไม่ใช่แค่เพียงกำลังกาย แต่เขายังพ่ายแพ้ให้กับความดิบเถื่อนที่ปลุกเร้าจิตวิญญาณของเขาให้มอดไหม้ไปพร้อมกับเปลวไฟแห่งตัณหาของลีโอ

เช้าวันต่อมา...

ทามลืมตาขึ้นมาด้วยร่างกายที่ปวดร้าวไปทุกสัดส่วน รอยแดงช้ำทั่วตัวเตือนความจำถึง ‘ศึก’ ที่แสนหนักหน่วง เขาพบเพียงความว่างเปล่าและปึกเงินหนาเตอะที่วางอยู่ข้างหมอน ความรู้สึกโกรธแค้นและอัปยศพุ่งพล่านขึ้นมาทันที

"ไอ้โรคจิต... ถ้ากูเจอหน้ามึงอีกครั้ง กูจะไม่ปล่อยมึงไว้แน่!"

ทามกัดฟันลุกขึ้นแต่งตัวเพื่อไปตามนัดสัมภาษณ์งานที่บริษัทรถยนต์อันดับหนึ่ง โดยหารู้ไม่ว่าสิ่งที่เขากำลังจะเจอในห้องทำงานประธานนั้น... มันจะยิ่งกว่าฝันร้ายที่เขาเพิ่งผ่านมา