EP.11 เดินเกม
1661 Words
EP.11
จูบของเขาไม่นุ่มนวลเหมือนที่เธอชอบ แต่มันทำให้เธอตื่นเต้นและเจ็บไปพร้อมๆกัน ไม่ถึงนาทีเขาก็ผละออกมาแต่ทิ้งความเจ็บแปล๊บๆไว้ที่ริมฝีปากเธอมากมาย
“เธอคงไม่อยากล้างชามไปจนตายใช่ไหม ฉันจะส่งเธอไปทำงานที่บริษัทพ่อฉันละกัน”
“หมายความว่าไงคะ”
“ก็บอกแล้วไงว่าเป็นเด็กฉัน เธอจะได้ทุกอย่างที่เธออยากได้ และเธอเองก็ไม่ได้อยากเป็นพีอาร์ เธอแค่ต้องการเงิน เงินจากการทำงานที่ดูดี ฉันว่าบริษัทพ่อฉันน่าจะสนองความต้องการนั้นได้นะ”
“…” ข้อเสนอนี้มันน่าสนใจจนลูกพีชไปต่อไม่ถูกและไม่กล้าปฏิเสธ ใจจริงอยากทำงานที่ดีกว่านี้ แต่ความสามารถเธอไม่เพียงพอที่จะได้ทำงานมีหน้ามีตาในสังคม ไม่รู้ทำไมพัตเตอร์ถึงยื่นข้อเสนออะไรที่น่าสนใจขนาดนี้มาให้
“ขอเวลาพีชคิดอีกหน่อยแล้วกันนะคะ”
“ไม่ได้ให้คิด ฉันเลือกให้แล้ว”
“ทำอย่างนี้หมายความว่าไงคะ”
“เธอไม่ได้มีสถานะเป็นเด็กเลี้ยง เป็นเด็กเสี่ยอย่างที่เมื่อกลางวันฉันแกล้งหรอก ฉันถูกใจเธอมากนะ ก็บอกแล้วไง สถานะของเธอกับฉันคือคนคุย”
“คือพี่เตอร์แค่แกล้งพีชเองเหรอ แต่ที่พี่เตอร์ทำมันเกินกว่านั้นมาก”
“จะข้ามขั้นเรียกฉันว่าผัวเลยก็ได้นะ ฉันไม่ติด”
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ พี่เตอร์กำลังเปย์พีชและต้องการแค่ร่างกาย มีสิ่งของมาแลกเล็กๆน้อยๆ พีชก็เหมือนเด็กเสี่ยเลย ไม่ต่างอะไรกับขายตัว”
“นี่ ฟังดีๆนะ ฉันแค่แกล้งเล่น เรื่องเงินน่ะเพื่อคนคุยฉันเปย์ได้ผลประโยชน์อย่างอื่นก็เช่นกัน เรื่องเซ็กซ์ มันของแถม”
“จริงเหรอคะ ใครมันจะถูกใจกันแค่ชั่วข้ามคืนคะ”
“ฉันนี่ไง ฉันกำลังถูกใจเธอ”
“สถานะที่พี่เตอร์ให้พีช มันเร็วไปไหมคะ”
“นี่ฉันก็กำลังจีบอยู่ไง” พัตเตอร์คลี่ยิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์กดโทรหาเจ้าของรถคันนี้ รอสายไม่นานเซบาสเตียนก็รับ เขาจึงเปิดลำโพงเพื่อให้ลูกพีชได้ยินด้วย
“มึงคงไม่เหนื่อยจนเกินไปใช่ไหม เดี๋ยวกูเข้าไปหานะ พอดีคนคุยกูต้องการถ่ายรูป จับมือ และขอลายเซ็น”
(เออได้ อยากมาก็มาดิ มีขนมติดไม้ติดมือมาก็ดี) คำตอบของปลายสายทำให้ลูกพีชเก็บความดีใจไว้ไม่มิด แม้จะมีสายตาเจ้าเล่ห์ของพัตเตอร์จ้องมองอยู่เธอก็ทำมันอย่างเปิดเผย
“ขอบคุณนะคะ” ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคำว่าคนคุยมันทำให้เธอรู้สึกดีกว่าเดิมมาก แต่มันเป็นการหลอกตัวเองหรือเปล่า? ซึ่งเธอเองก็สับสน คอนเนคชั่นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง เธอขอเห็นแก่ตัวสักหน่อยเพราะผลประโยชน์จากเขามันหอมหวานเธอเลยไม่คิดอะไรมากมาย
“อยากได้คำขอบคุณเป็นอย่างอื่น” ว่าจบเขาก็โน้มเข้ากดจูบเธออีกครั้งอย่างแนบชิด เขาเป็นฝ่ายเริ่มรุกล้ำเข้าไปในโพรงปาก เธอนั่งนิ่งแต่หัวใจเต้นผิดจังหวะ ยังคงไม่ชินกับการถูกกระทำแบบนี้และตื่นเต้น เธอปล่อยให้เขาทำตามใจแต่เมื่อมือของพัตเตอร์เริ่มซุกซนล้วงเข้าไปด้านในเสื้อผ้า เธอก็ต่อต้านทันที
“ไม่อยากลองเอากันในรถไอดอลเธอเหรอ”
“พีชอยากไปถ่ายรูปกับพี่เซฟแล้วค่ะ”
“ไอ้เซฟมันไม่หนีไปไหน ไม่ได้หวงรถด้วย น่าจะอนุญาตให้เธอกับฉันเอากัน”
“ไม่ดีกว่าค่ะ”
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“เลิกทำตัวสันดานเสียได้แล้ว ลงมา กูรู้ว่ามึงกำลังทำอะไร” นักแข่งรถเคาะประตูรถตัวเองที่ให้เพื่อนสนิทยืมใช้ เขาเคาะหลายครั้งเพื่อสร้างความรำคาญให้คนในรถ เพราะปล่อยให้พัตเตอร์ทำตามใจตัวเองมามากพอแล้ว
“ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” พัตเตอร์เปิดประตูรถออกมาทักทายเพื่อนชายชาวต่างชาติอย่างยียวน สองหนุ่มทักทายกันด้วยการแลกบุหรี่ต่างยี่ห้อ เซบาสเตียนโชว์หน้าจอโทรศัพท์ที่ยังไม่วางสาย พัตเตอร์จึงกดปุ่มสีแดงทันที
“ตอแหล”
“มึงมายืนตรงนี้แฟนคลับมึงจะแห่มาป่ะ”
“ไม่” เซบาสเตียนเหลือบมองหญิงสาวที่เพิ่งลงมาจากรถ เขาส่งยิ้มให้เธอซึ่งเธอก็ยิ้มตอบกลับ
“คนคุยกูชื่อลูกพีชนะ พอดีพีชอยากได้แบบฟีลแฟนมึงจัดให้หน่อยดิ”
“งั้นกูพาเข้าห้อง”
“เดี๋ยวๆ ของกู” พัตเตอร์แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของโดยการเดินไปกอดเอวลูกพีช เธอแทบจะกรี๊ดออกมาที่ได้เจอไอดอลใกล้ๆจนลืมเขินที่พัตเตอร์กระทำ “ทำตัวตามสบาย อยากถ่ายแค่ไหนก็ถ่าย แต่ห้ามเอารูปไปลงที่ไหน นี่มันอภิสิทธิ์ของเด็กฉันโดยเฉพาะ”
“ขอบคุณพี่เตอร์มากนะคะ”
“ไปนั่งรถเล่นกันในสนามสักรอบสองรอบป่ะล่ะ” เซบาสเตียนเสนอ เขาไม่ได้เฟรนด์ลี่กับแฟนคลับขนาดนี้ แต่กับลูกพีชคงต้องทำและเป็นการทำเพื่อเพื่อนอีกด้วย
“ได้เหรอคะ” ลูกพีชดีใจจนเนื้อเต้น แต่พยายามไม่ให้ตัวเองแสดงความดีใจไปจนน่าเกลียดแม้ว่าสีหน้าและแววตาของเธอจะเก็บไม่มิด
“ได้ดิ เด็กไอ้เตอร์ซะอย่าง อยากได้อะไรก็ต้องได้”
“จริงนะ” หากพัตเตอร์จะซื้อใจเธอด้วยวิธีนี้ เธอก็ต้องบอกเลยว่ามันได้ผลมากๆ เพราะเป็นสิ่งที่เธอต้องการมานาน ไม่คิดว่าความเพ้อฝันของเธอมันจะเกิดขึ้นจริงๆ
“จริงสิ”
“จะพาพีชขับไปชมรอบสนามเฉยๆเหรอ”
“แค่นั้นมันจะไปสนุกอะไร มาถึงขั้นนี้มันก็ต้องดวลกันหน่อยป่ะ” เซบาสเตียนยื่นมือไปหาพัตเตอร์รอจับเพื่อตกลงขอดวลความเร็วกับอีกฝ่าย เพื่อเปิดประสบการณ์ให้ลูกพีช เข้าถึงความสมจริงในการแข่งรถ ได้สัมผัสความสนุกและความเร้าใจของมันเต็มที่
“เอาดิ” พัตเตอร์ยื่นมือไปจับกับเซบาสเตียน ก่อนจะคลายมือออกทันที จากนั้นก็ยื่นมือไปหาลูกพีชด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ พร้อมกับรอยยิ้มที่แฝงความท้าทาย
“ถ้าฉันชนะเธอต้องยอมให้ฉันจีบ”
“พี่เตอร์จะแพ้เอานะคะ ก็เห็นกันอยู่ว่าเมื่อกี้พี่เซฟกวาดมาหมดแล้ว” เธอทำหน้าเหนือ ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะยื่นมือไปจับกับพัตเตอร์ รอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากเผยให้เห็นถึงความมั่นใจว่าเซบาสเตียนชนะตั้งแต่ยังไม่แข่งกับพัตเตอร์แน่นอน
“ถ้าฉันอยากจีบใครสักคน เรื่องนั้นมันไม่ใช่ปัญหา”
“สู้ๆนะคะพี่เซฟ ห้ามอ่อนให้พี่เตอร์นะ”
“ระดับนี้ไม่ยอมอ่อนข้อให้ใครอยู่แล้ว”
“เธอจะนั่งกับฉันหรือกับมัน” พัตเตอร์ถามแทรกขึ้นมา ทำทีเป็นหวงเมื่อเห็นว่าทั้งสองฝ่ายจะจับมือกัน
“กับพี่เซฟค่ะ อยากนั่งรถแรงๆ รถพี่เตอร์น่าจะไม่แรงเท่าไร”
“เดี๋ยวรู้เลย”
การแข่งขันครั้งนี้ไม่มีแพ้หรือชนะจริงๆ พัตเตอร์แค่เอาใจลูกพีช เขาไม่ใช่นักแข่งรถมืออาชีพ จะให้ไปสู้กับเซบาสเตียนก็คงไม่มีทางชนะ แต่เขากำลังเอาชนะใจลูกพีช ปิดความรู้สึกอึดอัดของคนที่เพิ่งรู้จักกัน เปิดประสบการณ์และเรื่องคุยที่ทำให้สนิทสนมกันง่ายขึ้น
และเมื่อรถสองคันออกตัวพร้อมดวลความเร็วกัน เป็นแค่การสร้างสถานการณ์ให้ลูกพีชได้สัมผัสความลุ้นระทึกด้วยตนเองในสนามจริง ทำให้ลูกพีชสนุกสนาน ประสบการณ์ใหม่ๆที่เธอได้สัมผัสในวันนี้มันทำให้เธอมีความสุขมาก มันเป็นไปตามที่วางไว้ เซบาสเตียนชนะ แต่ระหว่างที่แข่งขันกัน ความเร้าใจ ความตื่นเต้น ความฟินต่างๆ มันยากที่จะทำให้ลูกพีชลืมเรื่องวันนี้ไปได้แน่นอน
หลังจากจบการแข่งขัน ลูกพีชได้ฟังเรื่องราวของเซบาสเตียนจากพัตเตอร์และตัวเซบาสเตียนเอง คุยเรื่องแข่งรถกันอย่างออกรสออกชาติ เธอเผยความเป็นตัวเองออกมาผ่านเรื่องราวที่ทำให้มีความสุข นั่นเลยทำให้เธอมีเรื่องจะคุยให้พัตเตอร์ฟังอีกมากมาย
“ไอ้เซฟชนะ คนชนะได้เลือก ว่าจะให้ใครทำอะไร”
“ลูกพีช เธอต้องยอมให้ไอ้เตอร์จีบ”
“นี่ทำงานกันเป็นทีมเหรอคะ” ลูกพีชถามกลับด้วยความสงสัย เธอเห็นแววตาของสองหนุ่มเจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน
“ถ้าไม่ยอม ไม่ให้ถ่ายรูปคู่นะ” เซบาสยักคิ้วอย่างเจ้าเล่ห์
“อะไรกันคะเนี่ย ไม่ทันไรก็โดนเล่นแล้ว” ลูกพีชแกล้งทำเป็นไม่พอใจ เธอต้องเล่นตัวบ้างนิดหน่อย
“จะถ่ายป่ะล่ะ ไม่ถ่ายก็ได้นะไม่ติด ฉันจะได้ไปพักผ่อนแล้ว”
“ถ่ายค่ะ”
“งั้นก็ยอมให้ฉันจีบ” พัตเตอร์รั้งร่างเล็กเข้าหา
“เดี๋ยวพีชขอมองหาทางหนีก่อนนะคะ” เธอแกล้งหยอก จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปกับเซบาสเตียนทั้งเซลฟี่และพัตเตอร์ถ่ายให้ คงไม่มีแฟนคลับคนไหนได้สัมผัสแบบเธอ เป็นประสบการณ์ที่อาจมีครั้งเดียวในชีวิต ลูกพีชกล่าวขอบคุณพัตเตอร์ไม่ขาดปากที่ทำให้ได้มาฟินกับสิ่งที่เธอชอบ หากไม่มีเขาเธอก็คงไม่มีโอกาสแบบนี้
................................................................................................
ทำไมพี่เตอร์มันหวังดีกับน้องขนาดนั้นล่ะ เรื่องงานน่ะ
- Writer
