EP.14 คนใจง่าย NC เบาๆ
1268 Words
EP. 14
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“ใครมาวะ พีชแกนัดใครไว้ป่ะ”
“ไม่ได้นัดนะ”
“เออ แกนอนไปเถอะ เดี๋ยวฉันไปเปิดให้ เผื่อเป็นแม่บ้าน” ใบหม่อนรีบวิ่งไปที่ประตูห้องเพื่อดูช่องตาแมวว่าคนด้านนอกเป็นใคร
“มาหาใครคะ” ใบหม่อนตะโกนถามผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านนอก ชายคนนี้หน้าตาดีแต่ไม่คุ้น เกรงว่าเขาจะมาห้องผิด
“ชื่อพัตเตอร์ มาหาลูกพีช”
“มาหาลูกพีช?”
“ใช่” พัตเตอร์ชูถุงยาที่ซื้อมาด้วยให้คนข้างในดู
“อีพีชพระเอกซีรีส์มึงมา แหมมมม นังตัวดี นังคนป่วย พระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยแล้ว” ใบหม่อนแซวพร้อมเปิดประตูให้ชายที่อยู่ด้านนอกเข้ามา
“พี่เตอร์~”
“พี่เตอร์~” ใบหม่อนทำเสียงเล็กเสียงน้อยตามลูกพีชอย่างหมั่นไส้ “หล่อว่ะ ไปหามาจากไหน อยากได้บ้างอ่ะ ร้ายกาจว่ะ”
“ฉันเคยเป็นหัวหน้าลูกพีช ยินดีที่ได้รู้จักนะ”
“ชื่อใบหม่อนค่ะ โสดนะคะ เผื่อไม่รู้”
“แต่ฉันไม่โสด ไม่สิ สถานะยากจะอธิบาย”
“งั้นไม่ต้องอธิบายก็ได้ค่ะ แต่ตอบมาหน่อย มาห้องนี้บ่อยเหรอคะ”
“มาครั้งแรกเมื่อวันก่อน ส่งแค่หน้าประตูห้อง”
“วันนี้ครั้งที่สอง และน่าจะมีสาม สี่ ห้า”
ลูกพีชดันตัวลุกจากที่นอน เธอเขินจนเก็บอาการไม่อยู่เมื่อถูกเพื่อนรักหยอกล้ออีกทั้งยังทำตัวไม่ถูกที่พัตเตอร์เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวและคุยกับเพื่อนเธอราวกับสนิทสนมกัน
“น่าจะอินฟินิตี้”
“งั้น เดี๋ยวหม่อนไปหาอะไรทำข้างนอกสักสามสี่ชั่วโมงนะ เพื่อนหม่อนไม่สบาย คูมหมอต้องจัดยาเข็มใหญ่ๆ ให้ด้วยนะคะ” ใบหม่อนฉวยโอกาสจับกล้ามแน่นๆ ตรงแขนของพัตเตอร์ หล่อนทำหน้าฟินอวดลูกพีชที่นั่งกระมิดกระเมี้ยนอยู่บนเตียง
“ได้ครับ เดี๋ยวหมอจัดให้” พัตเตอร์ทำทีเป็นหวงตัว รีบขยับออกห่างจากใบหม่อนในขณะที่มองลูกพีชด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ประโยคนั้นของพัตเตอร์ทำให้ลูกพีชเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้
ใบหม่อนก็เอามือที่ตัวเองจับพัตเตอร์เมื่อสักครู่มาสูดดมเพื่อความฟิน ใบหม่อนเขินนำลูกพีชไปไกล ยิ่งกว่าเขินผู้ชายของตัวเองเสียอีก “พีชฉันขอตัวนะ” ใบหม่อนเปิดโอกาสให้ลูกพีชตามสะดวก เพราะไม่อยากเป็นก้างชิ้นโตที่ขัดขวางทางเพื่อนรัก หล่อนหยิบของใช้จำเป็นก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องไป
“พีชบอกแล้วไงคะว่ามีเพื่อนดูแลอยู่ พีชไม่อยากรบกวนพี่เตอร์น่ะ”
“ไม่รบกวนอะไรเลย” พัตเตอร์เดินมาหย่อนสะโพกลงที่เตียง เขาเปิดถุงที่ถือมาด้วย ในนั้นมีเจลลดไข้และยาที่เขาซื้อมาจากร้านขายยาใกล้ๆ “แปะเจลอันใหม่เลยไหม”
“ไม่ดีกว่า เพิ่งแปะไม่นานขอบคุณค่ะ”
“กินยาแล้วแน่นะ ตัวยังร้อนอยู่เลย” อุณหภูมิที่แก้มซ้ายและแก้มขวาของลูกพีชที่ริมฝีปากหนาสัมผัสได้เป็นแบบนั้น ลูกพีชชะงักไปนิดตอนโดนหอมแก้ม พยายามเก็บอาการเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่พวงแก้มกลับแดงจัด แถมมือไม้ก็ไม่รู้จะวางตรงไหน
“เพิ่งกินไปค่ะ ได้นอนก็คงดีขึ้น”
“ไปทำอะไรมาล่ะถึงเป็นไข้” สายตาเจ้าเล่ห์ของพัตเตอร์มันทำให้ลูกพีชคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ เขากะจะโยงเข้าเรื่องคืนนั้น
“พีชคงตื่นเต้นเกินไปที่ได้นั่งรถพี่เซฟ พี่เซฟขับน่าหวาดเสียวมากเลยค่ะ กลับมาถึงห้องไข้ขึ้นเลย”
“ไม่ใช่เรื่องเสียวก่อนหน้านั้นเหรอ”
“พี่เตอร์ จะพูดอีกทำไมคะ~”
“อยากมาทบทวนเรื่องคืนนั้น”
“พีชป่วยอยู่นะคะ”
“ฉันไม่รังแกคนป่วยหรอกน่า” พัตเตอร์ขยับเข้าใกล้อีกนิด ก่อนจะหอมศีรษะคนตัวเล็กเบาๆ “มีผ้าขนหนูผืนเล็กไหม จะเช็ดตัวให้”
“พาดอยู่บนเก้าอี้ค่ะ”
“ขออนุญาตใช้ห้องน้ำนะ” ว่าจบเขาก็ไปหยิบผ้าขนหนูและนำไปชุบน้ำพอหมาดๆ ก่อนจะนำมันกลับมาที่เตียงด้วย
“อาบน้ำล่าสุดเมื่อไร”
“เมื่อคืนค่ะ”
“วันนี้ไม่ต้องอาบ ฉันเช็ดตัวให้ นอนลงเลย”
ลูกพีชนอนลงตามคำสั่ง ปล่อยให้เขาเช็ดตัวให้ ทั้งแขนและขาถูกทำความสะอาดโดยผ้าบางๆ เธอกำลังเคลิ้มหลับเพราะฤทธิ์ยาที่ทานเข้าไป แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อถูกผ้าถูที่หน้าอก
“แค่นี้กะ…อื้อ~” ยังไม่ทันปฏิเสธเธอก็ถูกพัตเตอร์ประกบจูบเบาๆ เธอแทบกลั้นหายใจเพราะลมหายใจร้อนไม่อยากให้เขาติดไข้ไปด้วย ถึงจะกังวลแต่เธอก็ไม่อาจห้ามใจได้เมื่อเขาเริ่มดูดดื่มมากขึ้นเรื่อยๆ เธอจูบตอบเพราะเคลิ้มไปด้วย อารมณ์อ่อนไหว หัวใจเต้นผิดจังหวะ ความรู้สึกที่ว่าอยากตกเป็นของเขามันเกิดขึ้นอีกแล้ว
พัตเตอร์ดึงผ้าขนหนูออก สอดมือเข้าไปในบราเซียร์ลายลูกไม้ ความเย็นจากมือเขาสัมผัสร่างกายของเธอที่ร้อนรุ่มจากฤทธิ์ไข้และความเร่าร้อนทำให้ไรขนอ่อนลุกชูชัน ถูกกระตุ้นอารมณ์ให้เสียวซ่านเมื่อถูกเขาขย้ำหน้าอก ทั้งที่อยากพักผ่อนแต่กลับต้องการเขา
“อยากไหม” เธอเบือนหน้าหนีทันทีที่เขาผละจูบออกมาเพราะกลัวว่าเขาจะเห็นว่าเธอต้องการมากแค่ไหน
“พีชกลัวพี่เตอร์ติดไข้ แล้วก็ไม่อยากป่วยไปมากกว่านี้”
“ฉันไม่ป่วยง่ายๆ”
“ติดไข้พีช พีชไม่รับผิดชอบนะคะ”
“ขอเอาเข้าแค่หัวได้ไหมล่ะ”
“…” เธอกัดริมฝีปากบางอย่างชั่งใจ สีหน้าลำบากใจของเธอมันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้เขา
“เอาน่า ถือว่าช่วยๆกัน” ไร้การขัดขืนเมื่อถูกพัตเตอร์ถอดกางเกงขาสั้นและแพนตี้ที่เปียกแฉะออก เธอจึงถอดเสื้อผ้าท่อนบนออกด้วยตัวเอง จากนั้นก็ช่วยเขาถอดเสื้อผ้า
“อ้าขาออกสิเด็กดี” แก่นกายใหญ่ผงาดแข็งชันต่อหน้าต่อตา เธอก็ยังไม่กล้าจับทั้งที่เจ้าของส่งสายตาว่าอนุญาต เธอนอนลงที่เตียงยอมให้สองขาถูกอ้าออกโดยพัตเตอร์ เพียงแค่หัวเห็ดแดงก่ำสัมผัสกับเสียดสีใจกลางสาวก็หายใจไม่ทั่วท้อง
“เอาเข้าแค่หัวจริงๆเหรอ” หญิงสาวมองดูแก่นกายใหญ่ถูไถติ่งไปมา น้ำหล่อลื่นไหลเปียกเปื้อนจนแก่นกายมันวาว ยิ่งเธอมองเธอยิ่งเสียวซ่านและยิ่งตื่นเต้น เห็นสายตาหยาดเยิ้มของเขาก็ทำให้ความรู้สึกยิ่งยากจะควบคุม ปลายนิ้วเธอสั่นจนต้องจิกปากตัวเองไว้แน่น มืออีกข้างถูกมือของเขาผสานเข้าหา หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาเมื่ออีกฝ่ายโน้มลงมามองตากันใกล้ๆ เหมือนจุดไฟในร่างกายเธอทั้งตัว
“เสียวค่ะ” ยอดถันถูกหมุนวนแข็งชันจากสัมผัสที่เขาจงใจ ความวูบวาบแล่นพล่านไปทั่วร่าง เธอไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกเหมือนกันบ้างไหมว่าไม่ไหวแล้วจริงๆ
“อยากมากกว่านี้บอกได้นะ”
แก่นกายจ่อที่ร่องสวาทเปียกแฉะรอการอนุญาตจากอีกฝ่าย พัตเตอร์จับมือของเธอมาแนบแผงอก เธอสัมผัสลูบไล้เรือนร่างของเขาอย่างหลงใหล เห็นใบหน้าเสียวซ่านของเขา ความรู้สึกยิ่งทวีคูณ
................................................................................................
😉😊😋
- Writer
