“ฉันไม่ให้เธอรู้สึกแบบนั้น” มือหนาจับเอวคอดไว้มั่น แก่นกายใหญ่เสียดลึกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนหญิงสาวตัวคดตัวงอ เธอหอบหายใจแรงถี่ๆ ทรมานที่เขารุนแรงกับเธอ
“ไอ้เลว” พัตเตอร์รู้สึกไม่พอใจที่ได้ยินประโยคนั้น เขาจับใบหน้าหญิงสาวให้หันมามอง แววตาของลูกพีชเมื่อเธอลืมตายังไม่ต่างจากเดิม มันแฝงไปด้วยความโกรธและความอ่อนแอในแววตาคู่นั้น เขาไม่ชอบน้ำตาของเธอและไม่อยากจะทำร้ายเธอไปมากกว่านี้
“ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ยอมดีๆดิ”
“ออกไป เอามันออกไป”
“จะงอแงทำไม เธอชอบโดนเอาไม่ใช่เหรอ”
“วิธีสกปรกของพี่เตอร์ เอามันไปใช้กับคนอื่น”
“อยากให้ฉันเอากับคนอื่นมากรึไงวะ!”
“อย่ามายุ่งกับพีช พีชเกลียดพี่เตอร์”
“เธอห้ามพูดแบบนั้นอีก พูดมาว่าเธอรักฉัน เพราะยังไงฉันก็ไม่ปล่อยเธอไป” แววตาของเขาดุดันไม่ต่างอะไรจากการบังคับในตอนที่เธอรู้สึกตรงกันข้าม มันเจ็บปวดไปหมด
“อึก พีชเกลียดพี่เตอร์”
“ฉันไม่ให้เธอเลิกกับฉัน”
“คนแบบพี่
