“จะร้องไห้ทำไม แผลแค่นี้มันไม่ตายหรอก” เสียงร้องไห้ของลูกพีชมันทำให้จิตใจของพัตเตอร์ไม่เป็นสุข เขาไม่มีสมาธิขับรถเอาเสียเลย
“พี่เตอร์จะไปเข้าใจอะไรล่ะคะ” ยิ่งพัตเตอร์ทำเหมือนว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ลูกพีชยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม เหมือนว่าตอนนี้เธอเจ็บไปแทบทุกส่วนของร่างกาย เหมือนเรื่องราวร้ายๆมันถาโถมเข้ามาทีเดียวจนเธอรับไม่ไหว เธอไม่ได้อยากให้พัตเตอร์พาไปโรงพยาบาลแต่เธอหนีเขาไม่ได้ สุดท้ายเธอก็ต้องจำยอมขึ้นมาบนรถของเขา “เรื่องนี้อาจเล็กสำหรับพี่เตอร์ แต่มันใหญ่สำหรับพีช พีชโดนด่าสารพัด พี่เตอร์ไม่เป็นพีชพี่เตอร์ไม่รู้หรอก”
“ก็ช่วยแก้ต่างให้แล้วไง ยังไม่พอใจอีกเหรอ”
“พอใจ? พอใจเหรอ แก้ตัวไปแล้วมันช่วยได้ไหม ความรู้สึกพีชอ่ะ เอากลับมาได้ไหม ต่อให้พี่เตอร์ตั้งโต๊ะแถลงข่าวคิดว่ามันจะจบเลยไหม คิดว่าไม่มีใครเอาไปพูดต่องั้นสิ”
“แล้วเธอจะสนใจทำไม เธอไม่ได้ขอคนพวกนั้นกิน ไม่จำเป็นต้องแคร์ ไม่มีใ
